Donna Laframboise ontdekte deze zomer iets opmerkelijks in het boek Taken By Storm van Christopher Essex en Ross McKitrick. Op pagina 85 citeren zij een opmerkelijke zin uit een IPCC-rapport van negen jaar geleden. Daar staat:

‘Het klimaatsysteem is een gekoppeld non-lineair systeem, en daardoor is een langetermijnvoorspelling van toekomstige klimaattoestanden niet mogelijk’.

Wat klimaatrealisten allang weten, wist het IPCC dus ook al in 2001: het klimaat is dusdanig chaotisch en complex, dat voorspellingen op de lange termijn onmogelijk zijn. Zelfs niet als je alle klimaatverandering wijt aan slechts één oorzaak. Dat slaat de bodem uit alle beleidsvoornemens om het klimaat door middel van CO2-reductie te beïnvloeden, en maakt de stelligheid waarmee percentages CO2 in de atmosfeer gekoppeld worden aan gedetailleerde temperatuurschommelingen nog lachwekkender.

‘Dus vertel me nog een keer,’ vraagt Laframboise dan ook retorisch, ‘waarom we kleine kinderen de stuipen op het lijf jagen door ze te vertellen dat wanneer ze groot zijn er geen bewoonbare aarde over is?’