Onderzoekers van de Technische Universiteit Delft hebben ontdekt dat de ijskappen van Groenland en West-Antarctica tweemaal zo langzaam smelten als gedacht. Ze gingen niet uit van de juistheid van modellen, maar keken naar wat werkelijk gaande was.
Sinds 2002 meten de twee GRACE-satellieten veranderingen in het zwaartekrachtveld van de aarde. Op die manier wordt ook de verdeling van de massa op aarde gemeten, waaruit weer conclusies kunnen worden getrokken over de hoeveelheid ijs die smelt en in zee belandt.
De Delftse onderzoekers schrijven nu dat schattingen voor de Groenlandse ijskap eerder aangaven dat per jaar 230 gigaton ijs smelt, met als resultaat een wereldwijde zeespiegelstijging van 0,75 millimeter per jaar. Op West-Antarctia zou per jaar 132 gigaton ijs smelten. Deze schattingen blijken echter niet gecorrigeerd te zijn voor ‘het fenomeen dat de aardkorst nog steeds opveert ten gevolge van het afsmelten van de grote ijskappen van de laatste grote IJstijd, zo’n 20.000 jaar geleden. Deze bewegingen van de aardkorst moet je meenemen in de berekeningen want deze verticale bewegingen veranderen de massaverdeling van de aarde en dus hebben ze ook invloed op het zwaartekrachtveld,’ aldus de onderzoekers.
De onderzoekers combineerde gegevens van de GRACE-satellieten, GPS-metingen op het land en oceaanbodemdruk-data, verwerkten ook de verende aarde en ontdekten dat het ijs in de onderzochte gebieden twee keer zo langzaam smelt als tot op heden werd aangenomen. Met alle gevolgen voor de verwachtte zeespiegelstijging van dien.
Op de site van de TU Delft legt onderzoeker Bert Vermeersen uit:
‘’Het vernieuwende van onze methode is dat we huidige ijsmassa-veranderingen en glacial isostatic adjustment simultaan hebben gefit aan de observaties, in plaats van aan te nemen dat een bepaald glacial isostatic adjustment model het juiste is. Vooral voor Groenland vinden we een glacial isostatic adjustment model dat tamelijk sterk afwijkt van wat gewoonlijk wordt aangenomen. Maar er zijn momenteel te weinig data beschikbaar om dit onafhankelijk te verifiëren. Een uitgebreider netwerk van GPS-waarnemingen in combinatie met geologische indicatoren voor de lokale en regionale zeespiegelveranderingen rond Groenland over de afgelopen 10.000 jaar, zullen hierover in de komende jaren wellicht uitsluitsel kunnen geven.’
Het onderzoek werd uitgevoerd in
Samenwerking met het Nederlandse onderzoeksinstituut SRON en het Jet Propulsion Laboratory in de VS, en wordt gepubliceerd in het septembernummer van Nature Geoscience.
Aanverwante berichten:
- De ijsrivieren van Groenland
- Groenland te koud voor Greenpeace
- Nederland wordt Groenland
- Weerwoord ijsverlies antarctica op basis gravitatiemetingen
- Interview Salomon Kroonenberg Delft integraal
