In de levendige discussie rondom de Wikipedia-ban van vriend William Connolley, werd de vraag opgeworpen of en hoe te becijferen is welke schade een centrale kliek van alarmisten de wereld heeft berokkend. De schrijver deze meende dat de schade per alarmistisch kopstuk de door Bernie Madoff aangerichte schade ruimschoots overtreft. Paul van Egmond was er als de kippen bij om te betogen dat de groene economie enorme groeipotentie heeft.

Noach
Het lijkt me dat iets abstracts als de waarde van papieren geld gebaseerd is op vertrouwen. Heb je vertrouwen in het duurzaamheidsverhaal heb je een heel ander (Gods)vertrouwen dan wanneer je niet in een snelle energietransitie gelooft. Als Noach gelijk heeft dan is het bouwen van arken economische groei. Als Noach geen gelijk heeft dan zien we  weliswaar een opleving van de timmerindustrie, maar is het bouwen van arken uiteindelijk toch gewoon kapitaalvernietiging en een rem op economische groei. Zo zien we dat de Kuhn’s paradigmavraag buiten de wetenschap reikt tot diep in de economie.

Kapitaalvernietiging?
Stel het volgende scenario: afgezien van een paar op tilt geslagen landen gaat de wereld als geheel vrolijk door met opbranden van fossiele brandstoffen; anno 2100 begint de olie schaarser te worden en schiet de olieprijs omhoog; steenkoolvergassing en benutten van teerzanden wordt rendabel en de wereld kan fossiel weer verder; anno 2119 is er de definitieve doorbraak van kernfusie; energie in overvloed voor de hele mensheid; fossiele brandstoffen raken in onbruik behalve chemische toepassingen van aardgas en bepaalde strategische mobiele toepassingen voor de resterende olie. Zijn binnen dit denkbare scenario de huidige investeringen in wind- en zonne-energie wel of geen kapitaalvernietiging?

Resteert het flauwe voorzorgs-argument van dat investeringen in wind en zon een verzekering zijn tegen het risico dat we nog veel langer op kernfusie zullen moeten wachten. Kortom: hier komen we niet uit. Laten we dan nog pragmatischer gaan kijken en samen het MIT-essay lezen Opinion: Global warming not worth the fight van Keith Yost.

Yost’s Stelling:

Global warming is real. It is predominantly anthropogenic. Left unchecked, it will likely warm the earth by 3-7 C by the end of the century. What should the United States do about it?

Hieronder Yost’s antwoord, zijn Y > X + Z formule en enkele andere sleutelpassages uit zijn betoog:

Very little, if anything at all.

Waarom is het volgens Yost gewoon niet te doen om CO2 wereldwijd te reduceren? Omdat X (kosten van CO2-mitigatie) niet groter is dan Y (baten van CO2 mitigatie) + Z. Omdat er geen wereldregering is die het af kan dwingen en omdat de kosten (Z) van sluiten van een multilateraal bindend akkoord en het uitvoeren van stringente sancties zo hoog zijn, dat X nooit groter zal worden dan Y + Z.

[...]

The sound and the fury that has characterized the public discourse on global warming often obscures a basic economic fact: we are in the situation we are in because it requires fewer resources to generate electricity with coal or propel automobiles with petroleum than it does to accomplish those same goals with solar cells and biofuels. The “green economy” our politicians have placed on a pedestal is not an improvement over our existing one — there is no gain to be had in producing with the effort of three men what we previously accomplished with two. We should tolerate this inefficiency only insofar as it helps us avoid some other, greater harm.

There are many who would have us act unilaterally, who claim we will gain some sort of “competitive edge” over China and the rest of the world by pursuing national policies of innovation or economic re-engineering. Through the magic of innovation, we will improve our economy, gain power relative to the rest of the world, and save the environment all in one stroke. This is nonsense.

[...]

Lees: Opinion: Global warming not worth the fight van Keith Yost helemaal

Koopman en dominee
In mijn woorden: het zal altijd zo zijn dat het koopmans-werelddeel de internationale afspraken met het dominee-werelddeel zal fucken en als het koopmans-werelddeel (China) dan ook nog eens de productie kan monopoliseren van de onrendabele maar door het dominee-werelddeel gesubsidieerde windmolens en zonnepanelen… dan weten we twee dingen: het dominee-werelddeel zal aan het kortste einde trekken en uiteindelijk eieren voor haar geld moeten kiezen.

Nog korter samengevat (doet het altijd leuk in discussies met alarmisten en duurzaamheidsprofeten):

“It not going to happen”