Erg grappig bovenstaande video van CFACT vanaf de Rio+20 conferentie, waar Senator Inhofe en Marc Morano wél maar president Obama en Angela Merkel níet aanwezig waren. Men heeft dus geen idee wat “sustainability” betekent (behalve dan…. ehhhh….. iets met “meer fietsen in Kopenhagen”).

Welnu, ik zal een handje helpen: “sustainability” is een heel prima woord. Veel beter dan ons woord “duurzaamheid” dat mij altijd doet denken aan een soort Henk en Ingrid onbehagen en wens terug te keren naar de jaren 50 waarvoor je dan weer Gerard Reve moet lezen om te ontdekken dat dat ook geen fijne tijd was. “Duurzaam” voelt als “stilstand”.

Nee, dan “sustainability!”. Letterlijk vertaald: “Onderhoudbaarheid”. Dat doet me denken aan een kampvuur….. dat “onderhoudbaar” is zolang de voorraadstapel brandhout niet kleiner wordt omdat houtsprokkelaars er net zo veel op gooien als ik er weer afhaal om in het vuur te gooien. Of denk aan een auto: zolang ik nog voldoende geld op de bank heb en ik met de laatste liters benzine binnen bereik ben van een tankstation, is dat “onderhoudbaar”. Of de aarde an sich: zo lang de zon nog niet is opgebrand en de waterthermostaat het hier lekker leefbaar houdt is plekje in het universum onderhoudbaar… kunnen we dankzij de krankzinnige stroom van hoogwaardige energie in (zonlicht) en laagwaardige energie uit (infrarood) de uiteindelijk onvermijdelijke toename van entropie voor een tijdje keren en hedonistisch genieten van een paar miljard jaar locale entropieverlaging. Waarbij deelsystemen zoals landen, bedrijven, talen, families, religies op veel kortere tijdschalen steeds zullen ontstaan, een tijdje zullen bloeien en dan weer ten onder gaan.

“Sustainability” is dus hét TIJDELIJKE antwoord op de uiteindelijk onvermijdelijke toename van entropie. De milieubeweging heeft er echter een soort toverwoord van gemaakt dat ons in de waan laat dat absoluut goed en kwaad bestaat zoals kolencentrale=fout en windmolen=goed. Om met dergelijke simpele schema’s een kaartje voor een plekje in de hemel te bemachtigen. Als de mensen in de video eerlijk antwoord hadden gegeven hadden ze gezegd: “Duurzaamheid is mijn mantra waarmee ik hoop te ontsnappen aan de sterfelijkheid”, want ik heb net David Goldman gelezen en weet dat wat wij onszelf ook wijs maken, onze verhouding tot de sterfelijkheid meer dan wat ook ons gedrag bepaalt.

Van dat boek “How civilizations die” van Goldman wordt je toch al niet vrolijk want hij haalt Augustinus aan die de ondergang van Rome bestudeerde en die concludeerde: “Staten falen als de bevolking faalt en de bevolking faalt als ze van de verkeerde dingen houdt”. Duurzaamheid in de door de milieubeweging verdraaide zin van het woord lijkt me nu typisch zo’n “verkeerd ding” waarmee je welvarende landen aan de bedelstaf kunt brengen. Dus wat mij betreft zsm terug naar een gezond begrip van duurzaamheid (onderhoudbaarheid):

Alles wat lekker voelt en op een realistische middellange termijn stand kan houden, zonder ons ene jota te bekommeren over de lange termijn…. (omdat op die lange termijn steeds verrassende vruchtbare serendipity een rol gaat spelen waar je nu als je eerlijk bent toch niets zinnigs over kunt zeggen…)

Afsluitend nog even mijn antwoord op de vraag van die zuurzame WWF-vrouw Carina Hansson in die video: “Denk in je eigen leven eens aan wat je gelukkig maakt”…. nu kan ik daar zwijmelig in meegaan en zeggen dat dit een lach is van mijn driejarige dochtertje ongeacht de materiële welvaart die ik geniet…. maar nee…. mijn eerlijke antwoord is:

Enne afsluitend maar weer wat serieuzer, een video van Glenn Beck over Agenda 21 (want de video bovenaan was van een ICLEI meeting):

Zie ook mijn recente artikel over een blokkade van ICLEI binnen een moedige Amerikaanse staat. Last but not least lees nog even van Joanne Nova schrijft over Rio+20. Toch een succes? Waarbij Joanne natuurlijk een van die moordwijven is die bewijst dat milieuscepticisme niet iets is dat wordt gedragen door gefrustreerde sexistische racistische mannen. Ten overvloede…