Mijn bezwaarschrift tegen het ontduiken van de Wob door Rijkswaterstaat

Op 5 juli kwam post binnen van Rijkswaterstaat-jurist Jaap Eikelboom. Daarin weigert hij opnieuw zinvolle informatie te verstrekken in antwoord op mijn Wet openbaarheid bestuur-verzoek (Wob), en doet hij alsof ik niet lezen kan.

Zie ook dit verslag voor achtergrond en toelichting bij de Wob gericht aan Aante Nicolai en Sieben Poel, die als verantwoordelijke bestuurders voor Rijkswaterstaat een vals beeld schetsen van de ecologie van de Waddenzee naar Kamerleden. Zo haalden zij succesvol subsidies binnen voor fondsenwervende belangenclubs, die zij op andere belangengroepen voortrekken in een operatie (Samenwerkingsagenda Beheer Waddenzee) die neigt naar een vorm van privatisering van de Waddenzee.

Daar ging de blog-serie Waddenleaks over op Climategate.nl.

Het schetsen van een vals ecologisch beeld dient verder om evidente ecologische effecten onder te sneeuwen die Rijkswaterstaat heeft in het gebied, terwijl ze tegelijk zowel commercieel gebruiker van het gebied is als de officiële beheerder (dubbele petten-kwestie). In andere landen heet zoiets gewoon corruptie.

‘Meer onderzoek’ als Natuurlijk Veilig lijkt vooral een strategie om evidente effecten die reeds 20 jaar bekend zijn met rapporten te begraven. Met onderzoekers die eerder al op basis van een ontbrekende correlatie Rijkswaterstaat vrijpleiten- betaald door Rijkswaterstaat- waar een evidente RElatie bestond, en waar bij een langere dataset ook een correlatie gevonden zou kunnen worden.

Ook blaast men bijzaken en correlaties (klimaat) op, om onwelgevallige evidente biologisch onweerlegbare effecten onder te sneeuwen.

Kat en Muis
Eikelboom citeert ditmaal- voor het postmodern kat- en muisspelen- wat algemene passages uit de acquisitie-folder Wadden in Beeld over fosfaat-limitatie en klimaatverandering.

Terwijl de kern van de zaak juist is:  Rijkswaterstaat-bestuurder Sieben Poel vertaalt als hoofd-verantwoordelijke voorzitter van Opdrachtgevers-collectief Beheer Waddenzee (OBW) bekende fenomenen NIET  naar de invloed op beleden beheerdoelen/voornemens.

Wat wel bekend is of redelijkerwijs van invloed geacht kan worden, het wordt BEWUST weggelaten waar het niet van pas komt, om het gedramatiseerde ecologische beeld van het Wad te schetsen, een toestand die heel veel herstel (= geld milieuclubs) en meer onderzoek (= geld onderzoek-clubs) vraagt.

Ik doel dan bijvoorbeeld op predatiedruk vertienvoudigde zeehond-populatie en fosfaat-limitatie als evidente oorzaak lagere biologische productie ten opzichte van de jaren ’80 (nauwelijks nog zeehonden, veel hogere biologische productie door gunstiger fosfaat-stikstofverhouding).

Ze willen  ‘de’ visstand herstellen, maar laten kern-oorzaken voor trends weg, die je met slechts een bierviltje kunt inschatten Er zijn nu 20 duizend meer zeehonden dan in de jaren ’80 van dieren die per dag elk 5 kilo wegvreten van de Waddenzee. Dat is 36.500 ton vis per jaar, uit een oppervlak van 2000 vierkante kilometer aan (niet droogvallende) geulen.

Je hoeft maar een ruige bierviltje-schatting te maken, en dan zie je dat ze dus (heel grofweg) meer dan 100 kilo per hectare vis per jaar meer wegvreten dan in de jaren ’80. Daar bewust geen aandacht aan schenken terwijl je ‘de visstand’ als probleem verkoopt aan de Tweede Kamer om publiek geld te krijgen, dat lijkt op misleidende omissie.

Want dan tellen we de 3-4000 extra grijze zeehonden die tot 10 kilo per dag eten nog niet eens mee…Die waren in de jaren ’80 geheel afwezig.

Lees verder op Interessante Tijden. Reageren kan daar alleen als je inhoudelijk iets hebt toe te voegen, of feitelijke onjuistheden opmerkt die correctie vragen.  Uw ‘mening’ wordt niet op prijs gesteld, maar eeh: ‘je mag er zijn hoor, ook jij bent die parel, wat ben jij waardevol, ik snap dat je  het even kwijt moest, jouw gevoelens DOEN er toe, goed dat je er bent!’  🙂

Vispredatie Rivier
Lees ook op Interessante Tijden over het gat van minimaal 100 miljoen euro door de Afsluitdijk genaamd Vismigratie Rivier van Sportvisserij Nederland en fondsenwervende miljoenenbedrijven die zich in media profileren als natuurbeschermer (WNF, Waddenvereniging), grotendeels betaald door de overheid. Eind vorige maand kregen ze nog eens 3,5 miljoen euro LIFE+-subsidie uit Brussel. Op het eerste gezicht een sympathiek project, maar wat als je verder kijkt?

(de LIFE+-pot -ongeveer 3,5 miljard euro subsidie sinds 1992 – is ingesteld onder Nederlands EU-voorzitterschap in 1992 door internationaal socialist Hemmo Muntingh van Globe International, de club voor wereld/klimaat-socialisme waar Al Gore ook bij zit)