Close preview
Triest interview in Trouw met Donald Pols van het Wereld Natuurfonds. Het begint nu ook tot hem door te dringen dat de burger in de gaten heeft dat hij al jaren belazerd wordt door alarmisten.
Lees verder »
De berichten van over de oostgrens worden steeds zorgwekkender. Niet alleen hebben pure emotie en groene kuddegeest in Duitsland de ratio verdreven. Het land is volgens het toonaangevende Die Welt op weg naar een ecodictatuur, in een artikel dat Benny Peiser naar boven haalde. Het bedrijfsleven protesteert inmiddels tegen de sluiting van kerncentrales.
De kans dat er een vervolgakkoord op het Kyoto Protocol komt lijkt verkeken, nu Rusland, Japan en Canada op de G8-top in Deauville hebben aangekondigd geen nieuwe afspraken te willen maken over een verdere terugdringing van de CO2-uitstoot. De Verenigde Staten herhaalden dat zij buiten de overeenkomst blijven. Dat meldt de Sunday Morning Herald vandaag.
In het circus rond de verkiezing van een nieuwe senaat maandag 23 mei is Ruurd Koornstra een opvallende verschijning. Koornstra profileert zichzelf als duurzame kandidaat. Wat dat betreft is de keuze voor het amper nog democratische instituut dat Eerste Kamer heet een logische. Volgens Quote is er nog meer mis met de ‘groene’ ondernemer.
Vandaag blogde vanaf het idyllische Groenland, waar hij voortgestuwd door klimaatneutrale elfenscheetjes heengevlogen was, ons de kroonprins toe, deskundig op alle mogelijke gebieden, dus ook veel verstand klimaat en duurzaamheid. Dat werden warme woorden over hoe erg het allemaal is daar. Waarna het tijd was voor de barbecue.
Pardon?
Tja, dan is er ineens een voorlopig moeilijk uit te putten bron van energie, en dan zit je als groene doemprofeet toch met een probleem. Gelukkig hebben we de volkomen objectieve publieke omroep, die volgens vertrouwd recept een tegenstander, een tegenstander, een tegenstander en nog een tegenstander, de ene nog slechter ingelicht dan de andere, aan het woord laat, en voor de zekerheid een spectaculair clipje laat zien dat over iets geheel anders gaat. Zodat de stem van het gezonde verstand verloren gaat in de bewuste desinformatie. Ik vertel overal dat jouw dochter een hoer is, mag jij het gaan ontkennen. We zouden eens mogen denken dat het misschien ooit eens goed zou kunnen gaan.
Duitsers, ze blijven au fond een romantisch en weinig rationeel volkje. Er hoeft maar iets te gebeuren en ze raken het spoor volkomen bijster. Als dat maar goed afloopt.
We moesten aan de duurzaamheid vanwege de wereld, die we aan het kapotmaken waren, terwijl we hem juist ongeschonden door moesten geven aan volgende generaties. We moesten onze voetafdruk, wat dat ook mag wezen, zoveel mogelijk beperken, zodat de aarde zo weinig mogelijk last van ons zou hebben. We moesten ten behoeve van het milieu genoegen nemen met ongemakkelijke en kostbare, van bovenaf opgelegde maatregelen, omdat het om een zaak ging die het individu ver oversteeg. We moesten anders tegen de economie aankijken, want platte zucht naar rijkdom en het onaflatende streven naar groei zouden plaats maken voor een nieuwe ordening, waarin solidariteit met alles wat leeft of waarvan we zouden kunnen denken dat het misschien ook zeg maar kan lijden en wie weet een andere vorm van bewustzijn kent, je weet maar nooit, leidend zou zijn. Als dat besef maar zou doordringen, dan kwam alles goed en leefden we nog lang en gelukkig.
Maar nee.
Het zal niemand zijn ontgaan: dit seizoen rijdt een deel van de Formule 1 met het zogenaamde KERS-systeem. Hitte die vrijkomt bij het remmen wordt omgezet in extra paardenkrachten. Alles voor milieu en duurzaamheid en zo, dachten we. Nee, dus volgens een anonieme teambaas in de Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung.
Lezerspolls, we zijn er dol op. Vooral wanneer de lezer totaal anders tegen een onderwerp aankijkt dan de redactie. Die van Trouw vult dagelijks kolommen met groen dit en groen dat, en hoe erg het beleid van minister Bleker uit zou gaan pakken voor onze natuur. Over dat laatste dacht de lezer om half elf donderdagochtend even iets anders. Die maakt zich helemaal geen zorgen over ‘Het uitsterven van bedreigde diersoorten’, ‘Het uitsterven van bijzondere natuurgebieden’, ‘De verbinding tussen natuurgebieden’ of ‘De bescherming van Staatsnatuurmonumenten’. Een ruime meerderheid koos voor ‘Ik maak me geen zorgen over het huidige natuurbeleid’. En waarom zou je ook. Stemmen kan nog. Het is trouwens niet de eerste keer dat de Trouw-lezer het gezonde verstand gebruikt.
