Harm Piek van Natuurmonumenten: degelijke wollen sokken bieden weerstand tegen al te grove klimaatspeculatie
Het vorige week door Vroege Vogels en Trouw gelanceerde klimaatcabaret van Natuurmonumenten, blijkt qua slecht-nieuwsfactor vooral toe te schrijven aan de media zelf.
De opvallendste conclusie die je kunt trekken uit het rapport ‘Klimaatverandering en Natuurbeheer’, dat Harm Piek me toestuurde, is namelijk geen komkommer en kwel over uitstervende soorten. Natuurmonumenten ziet er, terecht, meer soorten bij komen dan er verdwijnen, en ook laat de natuurvereniging de definitie van ‘exoten’ los, die klimaatalarmisten als Arnold van Vliet hanteren:
De vraag of een uitheemse soort al of niet als ongewenst beschouwd moet worden wordt daarbij ook anders benaderd. Exotische soorten van buiten Europa zijn in principe ongewenst, terwijl zich spontaan nieuw vestigende soorten vanuit Europa met een vergelijkbaar (opgewarmd) klimaat in principe wel gewenst zijn.
Lees verder »
Foto van Musala, want ik ben nog nooit in de Himalaya geweest.
..dan geven ze geen melk meer en gaat de kaasmakerij failliet. Met deze logica kun je het beste de laatste Himalayagletsjers-studie typeren van waterconsultant Walter Immerzeel. Immerzeels studie trok afgelopen maand wereldwijd de aandacht , omdat hij in Science verscheen. Onze overheid berichtte.. .. via het Klimaatportaal (PCCC ) naar aanleiding van deze studie in Science op 14 juni: Klimaatverandering bedreigt voedselvoorziening van 60 miljoen Aziaten. In deze posting laat ik zien dat de overheid u op het verkeerde been zet met haar berichtgeving, en dat Immerzeel’s studie juist de al vaker berichtte stabiliteit bevestigt van veel Himalayagletsjers. Maar dat deze studie ons begrip van gletsjers niet vergroot.
Het enige wat je daarvoor hoeft te doen.. ..is de originele Science-publicatie er bij te pakken en verder te lezen dan de samenvatting. Want wat doet de waterconsultant, zoals hij ook voor VPRO’s Noorderlicht uitlegt: hij corrigeert de eerdere gedane claim van het IPCC, die stelde dat in 2035 alle Himalayagletsjers zouden zijn verdwenen, waardoor één miljard Aziaten in gevaar zouden komen. Nee, het zijn 60 miljoen, en dat is ook erg. Aziatische rivieren neerslag-afhankelijk Al zijn die 60 miljoen even goed een wild guess. Immerzeel bevestigt vooral nog eens, dat de meeste Aziatische rivieren niet zozeer afhankelijk zijn van gletsjers als wel van neerslag. Een punt waarop Hans Erren ook al eens wees voor zijn klimaatblog van de Volkskrant. Het overgrote deel van de waterbehoefte van Indiers komt van moessonregens, slechts bij de Indus en Brahmaputra is water uit sneeuw en ijs van (ondergeschikt)belang. Natuurlijk is het een waarheid als een koe, dat zonder gletsjers die watervoorraad afneemt. Maar gebeurt dat nu ook in de Himalaya?
De SRES emissieparadox: door stijgende welvaart groeien de CO2-emissies die juist tot dalende welvaart zouden leiden via klimaatopwarming waardoor de CO2-emissies juist afnemen en het klimaat dus minder opwarmt
De CO2-emissiescenario’s (SRES), mede geschreven door Rob Swart van het Planbureau voor de Leefomgeving en Detlef van Vuuren, waarop het IPCC haar temperatuurprojecties baseert voor deze eeuw, zijn
Sterker nog, volgens de huidige rekenmethode in de SRES-scenario’s verkleint de welvaartskloof tussen arm en rijk in 2100. Dus Bangladesh en Buthan groeien volgens IPCC-aannames sneller dan ons, en zijn volgens de SRES-scenario’s in 2100 rijker dan Nederland nu, en zij verbruiken meer fossiele brandstof.
Maar wie logisch redeneert ziet dan ook.. …dat de voorspelde plagen van global warming: extreme droogtes, zeespiegelstijging, slagregens, vloed en hittegolven volgens de eigen emissiescenario’s van het IPCC dus niet de economische groei hinderen (met bijbehorende CO2-emissies), zelfs niet van ontwikkelingslanden in deze eeuw. Terwijl het IPCC tegelijk beweert dat ontwikkelingslanden het meeste worden getroffen door opwarming, groeien die landen economisch sneller in een tijd van sterke opwarming. Een sterk staaltje klimatocratische logica.
Een modern huishouden van vier personen gebruikt het energetisch vermogen van 600 slaven
VROM, neem de handschoen op Ik daag bij deze het Ministerie van VROM en het Ministerie van Waarheid (Agentschap NL) uit om Ridley’s lof op menselijke inventiviteit te lezen, dat toont hoe vrijwel iedere (eco)pessimist de plank misslaat: beste donkergroene ambtenaren, leg aan Nederland uit waar Ridley feitelijke onjuistheden verkondigt als hij bij monde van energie-expert Jesse Ausubel verklaart:
‘laten we niet langer valse goden heiligen, en als ketters uitroepen: duurzame energie is niet groen’.
Als repliek bedoel ik dan .. niet een postmoderne discussiedoder: ‘dat is zijn mening, dit is onze mening, ieder zijn eigen feestje’, maar een feitelijke repliek, die de volgende 3 stellingen inhoudelijk en logisch weerlegt in plaats van omzeilt.
Het backup-verhaal van Greenpeace en IPCC: oceaanverzuring door CO2
Dankzij CO2 in de oceaan, de stof die alle planten, plankton en wieren, gebruiken voor fotosynthese, zouden massaextincties van koraal volgen, dolfijntje Flipper zou doof worden door CO2, plankton zou oplossen als sneeuw voor de zon, en de visserij zou volledig om zeep worden geholpen.
Uit de stal van de toekomstige IPCC-coordinating Lead author Ove Hoegh Guldberg, de Australische Greenpeace-bioloog komt nu weer een nieuw staaltje van Science Fantasy…
Nemo de weg kwijt door CO2 Het Australische CoECRS, waarvan Guldberg onderdirecteur is, publiceert een studie in het Amerikaanse PNAS (Probably Not Accepted in Science) waaruit zou blijken dat Nemo de Clownfish en nu ook zijn vrienden de weg kwijtraken op het rif. De oorzaak: meer CO2… Of zijn wetenschappers hier de weg kwijt?
'We consider it a minor comment': Meyer et al 2010
Hoe geloofwaardig is de klachtenbehandeling over het IPCC-, in het jongste rapport van het Planbureau voor de Leefomgeving, wanneer deze wordt geredigeerd door Leo Meyer, IPCC-lead auteur van WG3 in 2007? Dit is de man die tijdens de 2de kamerhoorzitting op 19 april het incidentenmodel propageerde. En dus horen we nu: wel incidentele foutjes, geen twijfel aan de hoofdconclusies.
Karrenvrachten Inhoudelijk ben ik maar eens in een gate gedoken, die ik goed ken: Amazongate. In december schreef ik al een artikel dat volgens mij nog steeds accuraat weergeeft wat er mis is: Werkgroep2 van het IPCC citeert vaak liever tot de verbeelding sprekende percentages van activisten, dan serieuze wetenschappelijke literatuur, terwijl deze serieuze literatuur bij karrenvrachten beschikbaar is. Alleen geeft de serieuze literatuur niet de simplistische conclusies die het gewenste politieke effect hebben.
Het PBL zorgt ook in het jongste rapport weer voor een sterk staaltje creatieve waarheidspresentatie rondom Amazongate. Ik vind al snel drie Pinokkio’s in één korte passage. Hieronder heb ik ze met een cijfer gemarkeerd:
Only two instances were found of statements relying on references to grey literature, when literature published in peer-reviewed journals was also available to which referencing would have been more appropriate. For example, the statement that up to 40% of the Amazon Rainforest could react drastically to even a slight reduction in precipitation [1] was underpinned by a reference to a [2] peer-reviewed WWF/IUCN report of 2000 on forest fires, while – in this case – also more relevant high profile peer-reviewed journal articles had been published by [3] Cox et al. (2000;2004). In our opinion, this issue deserves more attention from IPCC authors in the future. We consider it a minor comment.
Hieronder mijn commentaar bij deze 3 punten…. Lees verder »
Zicht op pier van 'eco-eiland' Eigg: genomen vanaf de plaats waar een enorme dieselgenerator zorgt voor stroom
Zelf bezocht ik meermalen het Schotse eiland Eigg , in 2008 in combinatie met Rum vanwege een verhaal voor het NRC. De eilandbewoners wisten zich sinds hun ‘onafhankelijkheid’in 1997 vakkundig te profileren als ‘onafhankelijk’en eco in media.
Duurzame droom Dankzij continue media-aandacht lukte het de eilanders om hun inkomsten aan te vullen met 5 miljoen euro subsidie uit diverse EU-potjes. Zo konden de ongeveer 60 eilanders een ‘grid’aanleggen op het eiland, windmolens plaatsen en een aansluiting met waterkracht.
Die leveren de helft van de stroom bij gunstige omstandigheden, de rest komt van een forse dieselgenerator die je tegenkomt, zodra je van de haven klimt naar de community house. Wanneer iedere eilander zich aan zijn rantsoen hield, kon het zo net uit.
Mooi weer: geen stroom Het mooie weer van de laatste maanden deed echter de waterbronnen opdrogen, en nu het windstil is blijkt ook windstroom uit te vallen, zo bericht de Daily Mail. En dus moet het rantsoen verder omlaag. Eigg vormt hier in een notendop hét voorbeeld, van wat er gebeurt wanneer je voor een heel land wilt gaan vertrouwen op ‘duurzame’, lees dure en onbetrouwbare energie uit wisselvallige natuurlijke bronnen. Dat klinkt ontnuchterend Lees verder »
Soms lijkt het of je als windmolenaar niet meer hoeft te adverteren, om je subsidieaanvraag rond te krijgen. Lees bijvoorbeeld de berichtgeving van de Leeuwarder Courant over windenergie, nadat een belangengroep van windmolenaars ‘Platform Duurzaam Fryslan’een petitie Aanbod 600 aanbiedt aan PvdA Gedeputeerde Hans Konst.
Bovenaan op de voorpagina kopt het LC.. ..dat 200 megamolens van 80 meter hoog met 600 Megawatt opgesteld vermogen zouden bijdragen aan 50 procent van alle elektrische energievoorziening in Friesland en ‘15 procent van het totale energieverbruik’. Het betreft een overgenomen persbericht , en vele andere media volgen. De cijfers die de windmolenaars geven blazen de opbrengst op, zodat het werkelijke aandeel niet komt op 15 procent maar ongeveer 2,1 procent. Rekent u maar mee.. Lees verder »
Greenpeace heeft alvast een kernachtige samenvatting gemaakt van het komende IPCC AR5-rapport
Nu de auteurs van Werkgroep 2 van het vijfde IPCC-rapport AR5 bekend zijn, staat al één ding vast: het rapport in 2013 wordt een herhaling van zetten. De alarmistische gelederen zijn zelfs versterkt met zwaarder geschut, als Stephen Schneider en Terry Root. Ook Jonathan Overpeck, centraal in de Climategate-emails van Werkgroep 1 doet nu mee in Werkgroep2. Verder oudgediende alarmisten: zoals Rik Leemans, onze Wageningse inspirator op het Museumplein bij klimaatdemonstratie Beat the Heat. En klimaat-voor-ruimte Pavel Kabat, de bij PIK gedetacheerde Greenpeace-employee Bill Hare alwéér, Duurzaamgoeroe Frans Berkhout van de VU.
Spandoeken bij lezing Watts Met name bij het hoofdstuk van Werkgroep 2 over oceanen kunnen we de borst nat maken: de klimaatactivist Ove Hoegh Guldberg, leider bij klimaatdemonstraties, schrijver voor Greenpeace en houder van de activistensite climateshifts is aangewezen als Coordinating lead author. Guldberg riep activisten op de lezingenreeks van Anthony Watts te verstoren met spandoeken en protestborden, zelf saboteerde hij de lezing met eigen toespraken: hij is dus echt geknipt voor een open klimaatdebat, waar de wereld na Climategate en het mislukken van Kopenhagen om vroeg.
Beroemd omdat hij na 30 jaar nog dacht dat het oorlog was
Ik sprak op een foto-expositie in Amsterdam met Wijnand Duijvendak, de klimaatkraker van Groen Links die van demonstratie naar conferentie vloog, zoals in Nairobi.
Banzaai Hij was heilig overtuigd van zijn zaak en vertelde met een bijna erotische opwinding over de malaria-epidemie die de Afrikanen zou treffen dankzij ‘De Klimaatverandering’. En dus was Duijvendak weer even strijdvaardig als tijdens de rellen bij Beatrix haar trouwerij. Banzaai!
Dat die claim feitelijk gezien onwaar is, zie hier, is minder van belang dan de wellust waarmee mensen als Duijvendak vertellen over rampen. Het klinkt bijna als de vervulling van hun diepste verlangens, de vervulling van een doel. En nog belangrijker, ze weten met hun passie mensen te winnen en dus geld (Duijvendak ontving een half miljoen euro van VROM voor klimaatdemonstratie Beat the Heat )
Groene Week Ik bezocht ook de jaarlijks terugkerende Greenweek, het groene feest van fondswervende bedrijven (NGO’s) die hier als bijen zwermen rond de rijke subsidieruif die Brussel heet. Waar dat geld naar toe gaat? Bij groene conferenties valt het me op hoeveel afval je krijgt geserveerd in de vorm van glossy papier, brochures, plastic gadgets.
En nergens kun je als journalist zo heerlijk gratis eten als bij de EU: en dan ben ik op persreizen al heel wat gewend: ‘alweer zalm….’ Het EU-menu is kortom afgestemd op mensen die al wat gewend zijn. Het organiseren en bezoeken van groene conferenties is een levensstijl, en je kunt er zo je beroep van maken.
Lees hele artikel op natuurondervuur.nl…
(1 reactie)
(Reageren?)
