Close preview
Nu is het hoge woord er bij Robbert Dijkgraaff ook uit: de KNAW trekt de eenzijdige klimaatbrochure niet terug, zo bericht Dijkgraaff per brief aan aartsscepticus Hans Labohm. Laat ik erkennen dat dit geen verassing is. Wat stelde dat clubje armzalige sceptici ook voor???? Ze hadden zelfs mijn handtekening nodig…Een vlo, die je wegkrabt. Terwijl de partijlijn de KNAW tientallen miljoenen euro’s EU-onderzoeksgeld oplevert, zo kun je natrekken via EU-transparancy. En met Neo-Malthusiaan Louise Vet van de Club van Rome in je club, en WNF-huisactivist Theunis Piersma…
Duik in archieven: ook voor Kyoto in 1997 ontbrak gezond klimaatdebat Wilt u een deja vu ervaring? Toevallig kwam ik dit aartssceptische artikel tegen in de Groene Amsterdammer in 1997 voor Kyoto ‘Mooi Weer’, dat toont dat am klimafront nichts neues’ist’: zowel aan officiele wetenschapsinstellingen als in media werd de alarmistische partijlijn er vanaf dag 1 ingeramd, via een rijk gefinancierde met ambtenarij en politiek verweven alarmlobby en werden afwijkende opvattingen de mond gesnoerd als ‘betaald door de olie-industrie’.
Klimaatscepcis niet ‘rechts’maar kwestie gezond verstand De Groene is links, en dus van onverdachte bron voor Nederlandse academici en journaille…. Hier volgen een paar citaten, en ik raad iedereen -voor het historisch besef – aan het artikel te lezen. Lees verder »
Bij het Planbureau voor de Leefomgeving/Stichting de Noordzee gaat het slecht met zeezoogdieren omdat ze steeds vaker worden gezien
Het is vandaag Wereldbiodiversiteitsdag, en zoals de SWNM-Biodiversiteitwijzer toont gaat het met onze natuur zo slecht nog niet. Toch voert Stichting de Noordzee vandaag campagne met Han Lindeboom voor mariene reservaten, met alarmerende en schijnbaar wetenschappelijke claims:
De Noordzee, het grootste natuurgebied van Nederland, staat onder druk. In 2010 maakte de Natuurbalans bekend dat de biodiversiteit in zee nog maar 40% is van wat het ooit geweest is. “Des te meer noodzaak dat belangrijke gebieden en diersoorten goed beschermd worden, zodat de biodiversiteit in zee zich kan herstellen”, aldus Monique van de Water van Stichting De Noordzee.
Waar komt die lobbybewering vandaan? Wortelboer 2010; ‘natuurkwaliteit de helft van natuurlijk’ Je vindt de herkomst van die claim in het rapport Natuurkwaliteit zoute wateren van Wortelboer et al 2010, van het Planbureau voor de Leefomgeving. Een rapport dat met hulp van Christien Absil van Stichting de Noordzee werd gemaakt. Dat stelt:
De huidige gemiddelde Natuurkwaliteit van de gebieden Noordzee, Waddenzee en Delta-wateren ligt iets beneden de 40% (Figuur S1). Dit betekent dat er in deze systemen nog biodiversiteit aanwezig is, maar ook dat er vergeleken met de natuurlijke referentie al veel (60%) is verdwenen. De verschillen tussen de soortgroepen zijn groot, waarbij de zoogdieren gemiddeld relatief laag (1-25%) en de vogels gemiddeld relatief hoog (circa 60%) scoren op Natuurkwaliteit.
Zeezoogdieren drukken gemiddelde omlaag: maar klopt dat wel? Stel jezelf de vraag: hoe weten ze dat? Want, ten opzichte van wanneer of wat geldt die ’60 procent’ verlies. En hoe kunnen zeezoogdieren nu zo laag scoren als de zeehond in historisch hoge aantallen voorkomt, (ten opzichte van de jaren zeventig zijn de aantallen meer dan vertienvoudigd) de bruinvis (idem) in historisch aantallen terugkeert sinds de jaren ’70, we er zelfs sinds de jaren ’80 een nieuw zeezoogdier bijhebben: de grijze zeehond, die al jaren exponentieel in aantal toenam. Iedereen die regelmatig op het Wad vaart wordt doodgegooid met de rugvinnetjes van bruinvissen.
Lees verder »
Malthus x Marx is Club van Rome
Alle wegen van RIO leiden naar het netwerk rond Maurice Strong/WWF en de Club van Rome, waarvan president Aurelio Peccei ook bestuurslid van het WWF was. De Club van Rome is vernoemd naar een door Peccei aangestuurde conferentie in 1968 aan de Academia dei Lincei.
Voor liefhebbers van symboliek, RIO betekent ook ´Reshaping the International Order´, RIO was een spinoff-beweging van de Club van Rome.
Institute for Applied System Analysis: Marx x Malthus Peccei was ook de stichter van het IIASA in 1972, de broedplaats van het Europese ‘systeemdenken’, dat fungeerde als wetenschappelijke brug tussen de Sovjet Unie en het Westen.
Het IIASA levert veel IPCC- hoofdauteurs, waaronder ex-RIVM´er Joe Alcamo, nu lid van Club van Rome-spinoff de Balatongroep, waarvan de ontwerpers van de Ecologische Voetafdruk ook lid zijn. KNAW-lid Louise Vet is lid van de adviesraad van de moderne Club van Rome, met Milieudefensie-journalist Maurits Groen.
Het IIASA- waarvan klimaatretoricus Pavel Kabat nu onderzoeksdirecteur is als opvolger van Mr Zure Regen Leen Hordijk- heeft nog steeds jaarlijks de Aurelio Peccei-lezing. Zie ook deze 1974-presentatie van een ´wereldeconomisch multilevel computer model´. Het is initiator van Club van Rome conferenties, en de Club van Rome is nu gevestigd in Oostenrijk.
De Club van Rome broedde ook al op een voorloper van het IPCC Dat lees je in Limits to Growth als ze de oprichting aanbevelen van
‘een wereldforum waarin staatslieden, beleidsvormers en wetenschapsmensen de gevaren en de verwachtingen voor het toekomstige mondiale systeem kunnen bespreken’.
RIO: Reshaping International Order met Marx en Malthus De eerste presentaties van de bevindingen van de Club van Rome vonden ook plaats in Rio de Janeiro in oktober 1971. En in Moskou. Wat mij vooral boeit is hoe- wetenschappelijk omstreden stellingnames uit ´wereldomvattende modellen´, een combinatie van Marx en Malthus zo´n grote invloed konden krijgen in mondiaal beleid. Daarover gaat de rest van dit blog. Lees verder »
Voor de Stichting Wetenschappelijk Natuur en Milieubeleid schreef ik de Biodiversiteitwijzer 2012: 20 biodiversifeiten voor een praktisch natuurbeleid. Je kunt er antwoord vinden op vragen over vragen als wat biodiversiteit is, wie de term bedacht, wat de stand van kennis is, hoe het gaat met de soortenrijkdom in Nederland en ook zin en onzin-indicatoren onderscheiden op basis van de wetenschappelijke literatuur.
Hij is HIER te downloaden op de site van de SWNM.
Komende tijd blog ik iets minder. Dat heeft twee redenen:
'Het WNF hoofdkantoor straalt macht uit', zo schrijft sociaal geograaf Pieter Lukkes in 'Klimaatbeleid in Eurocrisistijd'
Wat zeggen milieueconomen over de Ecologische Voetafdruk, dé zondenindicator waarmee het Wereldnatuurfonds ons via media belaagt, zoals nu weer in het ‘Living Planet Report’?, dat de Telegraaf gezagsgetrouw overpent? Lees Nathan Fiala’s ‘Measuring Sustainability: why the ecological footprint is bad economics and bad environmental science‘ in Ecological Economics in 2008.
Wat zeggen milieuactivisten/journalisten over de Ecologische Voetafdruk? Wat krijg je, wanneer een fondsenwervende campageclub jaarlijks meer dan 60 miljoen euro fondsen werft/subsidies (25 maal campagnebudget VVD)- en dat budget -afgaand op hun personele bezetting in fte (zie jaarverslag 2010)- voornamelijk besteedt aan meningsbeinvloeding via media:
Als iedereen in de wereld net zoveel zou consumeren als de gemiddelde Nederlander in 2008, zou er drieënhalve aarde nodig zijn om dit mogelijk te maken
In EOS schreef ik al over de ernstige wetenschappelijke tekortkomingen van de mateloos populaire maar ecologisch onzinnige Ecologische Voetafdruk. Het grootste bezwaar is valse concreetheid: het concept is neo-malthusiaans en neemt ‘oppervlak’als absolute maat van alle dingen, wil álle CO2 compenseren via de meest ruimte-intensieve manier en straft iedere vorm van economische activiteit per oppervlak.
Vooraanstaande milieu-economen als Jeroen van den Bergh vroegen zich in Environmental Science & Technology al af ‘hoe het kan dat dit concept zo populair blijft, ondanks de vele methodologische tekortkomingen’. In mijn blog over WWF-steun en toeverlaat Maurice Strong schreef ik al over de herkomst van de voetafdruk.
Beste Jeroen: een half miljard euro campagnegeld per jaar, het kuddeinstinct van mensen en het grenzeloze onbenul van de journalistiek op dit gebied zijn een goede verklaring. Lees verder »
Een in Denemarken en Duitsland bejaagde eend zou hier volgens Imares en milieubeweging bang van worden
Imares heeft bij klussen voor de overheid/milieubeweging een- laat ik het positief formuleren- eigenzinnige opvatting over wetenschap. Zij onderzoekt de Noordzee met de natte vinger. Waar gegevens ontbreken, neemt de fantasie het roer over.
Het voorzorgprincipe werkt bij Natura 2000 als pleister om kennisgebrek te rechtvaardigen De ‘best beschikbare wetenschap’ voor beleid wordt zo ‘de door beste lobby ondersteunde beweringen’. Het door Arcadis geschreven ‘Concept Beheerplan Waddenzee 2013-2020 zit vol met zulke als feit gepresenteerde beweringen. In dit blog pluk ik één bewering over ‘silhouetwerking’er uit, en toon het magere/afwezige bewijs voor de geldigheid er van. Zie daarvoor dit Imares- bijlagenrapport van december 2011 bij C172/11 bladzijde 12.
Help, een garnalenvisser op 2 kilometer, vluchten kan niet meer Het afschrikkende silhouet van een naderend vissersschip op het Wad, ‘silhouetwerking’ zou nu een eend verontrusten, en dat is een barriere tegen toekomstige visvergunningen/ een handig schaduwmiddel voor de overheid om beleid door te duwen.
‘Het is niet realistisch dat garnalenvissers zich kunnen houden aan de vergunningsvoorwaarde om grote groepen vogels niet te verstoren. Dat geldt zeker voor de zwarte zee-eend, die op grote afstand al wordt verstoord. De ruimtelijke overlap van de garnalenvisserij met de zwarte zee-eend wordt daarom als groot ingeschat.’
Zwart kruisje zetten met natte vinger: Imares bij Natura 2000 Op basis van deze natte vinger- en niet meer dan dit, deze bewering- krijgt de garnalenvisserij een zwart kruisje toebedeeld. Maar wat zegt internationale literatuur over ‘verstoring’door ‘silhouetwerking’? Gaat het om visserij, of om scheepsbewegingen, ja iedere menselijke activiteit, en waarom? Lees verder »
Earth Day populariseerde opvattingen uit populatiebiologie, geprojecteerd op mensen
Het is onvoorstelbaar knap wat één man met netwerk kan uitrichten als hij maar bijzonder capabel en gemotiveerd is. In aanloop naar de Earth Summit in Rio vandaag daarom aandacht voor de Canadese nestor en ‘mr Sustainable’ Maurice Strong, vader van de Rio-conferentie in 1992, stichter van de UNEP in 1972, waarvan hij eerste directeur was. (nu voormalig IUCN- er Achim Steiner)
‘Radicale omwenteling nodig’ De website Maurice Strong.net – die zijn carriere toelicht- brengt zijn nieuwe toespraak voor komende Earth Summit.
Volgens de klassieke ‘groene’ verhaallijn, die we bij fondsenwervende multinationals ook kennen: er is een noodtoestand (Klimaatverandering), en dus een radicale economische omwenteling nodig, waarbij Westerse landen de leiding moeten nemen.
Mensbeeld volgens populatiebiologische mores Strong lijkt bij nadere studie één van dé meest invloedrijke figuren van afgelopen halve eeuw, die een (Angelsaksische) populatiebiologische kijk op de mensheid een sterke plaats gaf in populair denken en beleid.
Strong en gelijkgezinden zijn drijvende kracht achter een complete infrastructuur van beleids- en wetenschaps-instituten, die het Neo-malthusianisme en systeemdenken- dadelijk verder uitgelegd- inburgerden na de 2de Wereldoorlog en de (Britse) dekolonisatie van Afrika en Azie.
Ook de populaire maar wetenschappelijk omstreden ‘Ecologische Voetafdruk’zag met hulp van één van de vele spinoffs van Strong het licht. Over die spinoffs, een reeks wetenschappelijke instituten en haar filosofie gaat de rest van dit blog. Lees verder »
De Ingenieur – tijdschrift van ingenieursvereniging KIVI- meldt dat Duitsland door de energiewende- de versnelde uitfasering van 8 kerncentrales- op de rand van een blackout manouvreerde.
Ook werd Duitsland van netto-exporteur van energie na de energiewende importeur (van oa Franse kernstroom) Een inspirerend voorbeeld voor CDA-politici op campagne, zo meldt Elsevier over Henk Bleker.
Bleker zei een hekel te hebben aan het woord ‘duurzaamheid’, maar wil wel toewerken naar duurzame energieopwekking. ‘Als een land als Duitsland kan afstappen van kerncentrales, kunnen wij het ook.’
Bleker moet niet met kleine hoofd denken Zal het jonge blaadje hier een rol spelen? Het gebeurde ook bij Sicco van Mansholt, zoals beschreven door Frank Westerman in ‘De Graanrepubliek’. Jarenlang was Van Mansholt uitvoerder van het Europees Gemeenschappelijk Landbouwbeleid met opvoeren van de productie.
Toen kwam hij onder invloed van de 40 jaar jongere Petra Kelly- zijn ultralinkse maitresse- in aanraking met de CLub van Rome; Limits to Growth. En al n*****nd voor een betere toekomst werd hij zo groener dan de groenste, hij kwam terug op al zijn eerdere beleid. Lees verder »
Meting met getijdenbakens Kiribati. Volgens Groene Pies zou het eiland wegspoelen door 'zeespiegelstijging'en dat zou onze schuld zijn
Wat claimde Greenpeace in 2006, hier bekend als Groene Pies, over de gevolgen van zeespiegelstijging voor het tropische atol Kiribati in 2006?
Already, two of the islands that make up Kiribati (a Pacific island nation) have gone under the waves, and in early 2005 others were inundated by a high spring tide that washed away farmland, contaminated wells with salt water, and flooded homes and a hospital.
en in 2005 ‘King Tide Pummels Kiribati’
As the seas continue to rise, the 92,000 people who live there could be forced to emigrate,…. en To save coastal communities and islands like Kiribati, governments must act to penalise polluters and invest heavily in clean energy sources in order to reduce emissions
As the seas continue to rise, the 92,000 people who live there could be forced to emigrate,…. en
To save coastal communities and islands like Kiribati, governments must act to penalise polluters and invest heavily in clean energy sources in order to reduce emissions
En hier in 2010 is volgens Groene Pies‘Kiribati the frontline of Climate Change.’
Maar nieuwe publicatie EOS (American Geographical Union) toont: zeespiegel Kiribati DAALT! Wetenschapsjournalist Mark Lynas blogt er over- de zelfde man die de onderwaterconferentie op de Maldiven in scene zette: Simon Donner van de Universiteit van British Columbia ging naar Kiribati om met getijdenbakens de zeespiegelverandering te METEN van 1993 tot 2011: het resultaat – een lichte (regionale)zeespiegelDALING bij Kiribati verscheen in EOS Transactions. Lees verder »
De natuur heeft de tijd: Stichting Tijd
Afgelopen weekend bezocht ik de Ecokathedraal bij het Friese Mildam. Een ‘eeuwig’doorgaand bouwproject uit bouwafval van de ‘ecotect’ Louis le Roy en Stichting Tijd. Het project past in mijn idee, dat veel paniek over ‘verlies van biodiversiteit’vooral rust op tijd/relativeringsgebrek bij ecologen, zoals Lovelock in vorig blog al stelde. De natuur wacht slechts in een hoekje af ons te overwoekeren. Hans Alders heeft de ‘taskforce biodiversiteit’ meer nodig dan de natuur onze Hans.
Sommige delen van de Ecokathedraal lijken wel op Anghkor Wat, het door jungle overwoekerde tempelcomplex in Cambodja. Le Roy startte in 1982 met een deels kaal boerenland, vrijwilligers bouwen verder: aan de mate waarin de natuur de bouwwerken overwoekert zie je hoe snel plantengroei haar plaats weer innneemt. In bijgesloten fotoserie krijg je een impressie van deze bijzondere plek.
