Pier Vellinga verkocht ook 20 jaar terug al straffeloos uitzinnige beweringen

Nu is het hoge woord er bij Robbert Dijkgraaff ook uit: de KNAW trekt de eenzijdige klimaatbrochure niet terug, zo bericht Dijkgraaff per brief aan aartsscepticus Hans Labohm. Laat ik erkennen dat dit geen verassing is. Wat stelde dat clubje armzalige sceptici ook voor???? Ze hadden zelfs mijn handtekening nodig…Een vlo, die je wegkrabt. Terwijl de partijlijn de KNAW tientallen miljoenen euro’s EU-onderzoeksgeld oplevert, zo kun je natrekken via EU-transparancy. En met Neo-Malthusiaan Louise Vet van de Club van Rome in je club, en WNF-huisactivist Theunis Piersma…

Duik in archieven: ook voor Kyoto in 1997 ontbrak gezond klimaatdebat
Wilt u een deja vu ervaring? Toevallig kwam ik dit aartssceptische artikel tegen in de Groene Amsterdammer in 1997 voor Kyoto ‘Mooi Weer’, dat toont dat am klimafront nichts neues’ist’: zowel aan officiele wetenschapsinstellingen als in media werd de alarmistische partijlijn er vanaf dag 1 ingeramd, via een rijk gefinancierde met ambtenarij en politiek verweven alarmlobby en werden afwijkende opvattingen de mond gesnoerd als ‘betaald door de olie-industrie’.

Klimaatscepcis niet ‘rechts’maar kwestie gezond verstand
De Groene is links, en dus van onverdachte bron voor Nederlandse academici en journaille…. Hier volgen een paar citaten, en ik raad iedereen -voor het historisch besef – aan het artikel te lezen.

Ik kwam bij het ‘Groene’-artikel op nadat ik las over Club van Rome-oudgediende Frits Bottcher, de chemicus die later klimaatscepticus werd en direct als door Shell gefinancierde oude gek werd afgeschilderd door het donkergroene establishment.

Exact de zelfde spelers met exact de zelfde uitzinnige beweringen, van Pier Vellinga, Ben Santer, Stephen Schneider die de bewijslast met retorica verleggen naar sceptici. En wat voor uitzinnige beweringen zonder bewijs ze ook ventileren, ze behouden hun autoriteit en hun alarmisme doet ze juist beschikken over vele onderzoeksmiljoenen, zoals Pier Vellinga met zijn ‘Klimaat voor Ruimte’: meer dan 30 miljoen euro. Hoe kan dat toch, dat vind ik de meest interessante vraag.

Volgens sommige wetenschappers is het al te laat. De bijna-overstroming van ons land in 1994 werd door de klimatoloog Pier Vellinga al aan global warming toegeschreven en een bijeenkomst van Amerikaanse deskundigen bracht zelfs de warme golfstroom El Niño in verband met het oplopend kwik. In ons land luiden organisaties als Greenpeace, Milieudefensie en Natuur & Milieu verwoed de noodklok.

Ze weten zich gesterkt door de tijdelijke Kamercommissie voor klimaatverandering, die vorig jaar vaststelde dat een CO2-reductie met 70 tot 90 procent noodzakelijk is. Ook de Amerikaanse broeikasactivisten trekken alle registers open. ‘Scare ‘em to death!’ luidt hun motto. Een van hen, Stephen Schneider, verkondigt dat het publiek moet worden opgeschrikt met ‘versimpelde, dramatische uitspraken’ en dat deskundigen ‘hun twijfels voor zich moeten houden’. Dat is niet aan dovemansoren gezegd.

Begin deze maand presenteerde het World Wildlife Fund (WWF) het ‘internationale rapport’ State of the Climate. (DAT IS DE CLUB die de Pandabeer-leerstoel financiert van KNAW-huisactivist THEUNIS PIERSMA RZ)

In deze flinterdunne brochure met veel tussenwit en postmodern verspringende alinea’s wordt verkondigd dat de klimaatsverandering al volop aan de gang is. De tekenen worden op een rij gezet: de zeespiegel rijst, de temperatuur van de oceanen stijgt, de Alpengletsjers zijn sinds 1850 gehalveerd, de permafrostgebieden in Siberië en Alaska ontdooien, tropische ziekten rukken op naar het noorden, en veel landen lijden onder een ongebruikelijke droogte.

Positieve afsluiter
Gelukkig zal onze Marcel Crok met het Planbureau voor de Bureaucratische Leefomgeving, het KNMI en Bart Verheggen een nieuw wetenschappelijk internetplatform starten, dat doet wat 25 jaar onmogelijk was: een serieus debat openen over klimaatverandering.

Aanverwante berichten:

1. Defosfatering RZWI’s al een kwart eeuw lang zinloos, verspillend en duur
2. Stephen Schneider 1945-2010
3. Klimaatalarmisme: de lessen van Van Calmthout

Astronauten en ingenieurs van het Apollo team

Ik was te laat,  want het American Hero gedoe rond een stelletje astronauten tijdens het ontbijt ruilde ik graag in voor wat nachtrust. Toen gebeurde iets onverwachts: ik liep naar binnen tijdens het verhaal van Walter Cunningham (eerste bemande Apollovluch, nr 7), kreeg mijn ontbijt, luisterde naar de weloverwogen speech van Harold Doiron (de ingenieur die de lunar module aandrijving ontwierp) over hoe het NASA personeel protest was ontstaan, en ik raakte onder de indruk. Wat een intelligente, zuivere en integere benadering. Dat werd vervolgd door (destijds de NASA meteoroloog) Thomas Wijsmuller. Niks overtrokken Amerikanisme zoals twee jaar geleden,  maar puur eerlijk en zuiver commentaar.

Twee van de mannen op het podium waren naar de maan gevlogen, in een toestel dat door de derde was ontworpen. Oude knarren maar met een overduidelijke helderheid van geest en gevormd door hun zware verantwoordelijkheid. De teamspirit uit de Apollo tijd straalde de zaal in. Als ingenieur heb ik grenzeloze bewondering voor de NASA ingenieurs die immens complexe systemen moesten ontwerpen die amper getest konden worden, en waar de levens van de astronauten vanaf hingen.   

Deze pensionados komen regelmatig bij elkaar en geven lezingen aan elkaar, en onder hen ontstond te behoefte om de uitlatingen van NASA over klimaat eens nader te onderzoeken. Ze waren verontrust over de onnauwkeurigheid en het gebrek aan onderbouwing van de vele extreem alarmistische uitlatingen van James Hansen (directeur NASA Goddard instituut). Het deed in hun ogen afbreuk aan de status van een organisatie die gebouwd was op het uiterst nauwkeurig en onderbouwd komen tot beslissingen waar leven of dood vanaf hing. Daarvan vonden ze helemaal niets terug in de zwaar alarmistische propaganda van het Goddard center. In het team zitten overigens ook alarmisten, maar die werken loyaal mee, in de geest van het oude team, en omdat ze de uitspraken van Hansen even NASA onwaardig vinden als hun sceptische collega’s.

Hun benadering is zeer zorgvuldig en hun formulering zuiver, en daarom extra vernietigend.
Tijdens hun presentatie op ICCC7 werd een vervolgbrief gepubliceerd.

Q&A
Iets van die voorzichtigheid lieten ze varen bij de Q&A:
Waarom horen we niets van de jonge NASA geleerden? “While they still are getting paid!”
Maar als ze ergens over bellen naar NASA krijgen ze maar al te vaak te horen (lage fluisterstem) “Keep up the good work!” En als ze met mensen van de vermaledijde milieuinstantie EPA praten, krijgen ze als reactie op hun brieven aan de NASA leiding: “We (!!!) wish we could do the same!”

Aanverwante berichten:

1. Heartland ICCC7 wel erg eenzijdig sceptisch feestje
2. Weerwoord ijsverlies antarctica op basis gravitatiemetingen
3. Wereldtemperatuur naar nieuw hoogtepunt in 2010

Claim '40 procent biodiversiteit Noordzee over' rust op drijfzand

Bij het Planbureau voor de Leefomgeving/Stichting de Noordzee gaat het slecht met zeezoogdieren omdat ze steeds vaker worden gezien

Het is vandaag Wereldbiodiversiteitsdag, en zoals de SWNM-Biodiversiteitwijzer toont gaat het met onze natuur zo slecht nog niet. Toch voert Stichting de Noordzee vandaag campagne met Han Lindeboom voor mariene reservaten, met alarmerende en schijnbaar wetenschappelijke claims:

De Noordzee, het grootste natuurgebied van Nederland, staat onder druk. In 2010 maakte de Natuurbalans bekend dat de biodiversiteit in zee nog maar 40% is van wat het ooit geweest is. “Des te meer noodzaak dat belangrijke gebieden en diersoorten goed beschermd worden, zodat de biodiversiteit in zee zich kan herstellen”, aldus Monique van de Water van Stichting De Noordzee.

Waar komt die lobbybewering vandaan? Wortelboer 2010; ‘natuurkwaliteit de helft van natuurlijk’
Je vindt de herkomst van die claim in het rapport Natuurkwaliteit zoute wateren van Wortelboer et al 2010, van het Planbureau voor de Leefomgeving. Een rapport dat met hulp van Christien Absil van Stichting de Noordzee werd gemaakt. Dat stelt:

De huidige gemiddelde Natuurkwaliteit van de gebieden Noordzee, Waddenzee en Delta-wateren ligt iets beneden de 40% (Figuur S1). Dit betekent dat er in deze systemen nog biodiversiteit aanwezig is, maar ook dat er vergeleken met de natuurlijke referentie al veel (60%) is verdwenen. De verschillen tussen de soortgroepen zijn groot, waarbij de zoogdieren gemiddeld relatief laag (1-25%) en de vogels gemiddeld relatief hoog (circa 60%) scoren op Natuurkwaliteit.

Zeezoogdieren drukken gemiddelde omlaag: maar klopt dat wel?
Stel jezelf de vraag: hoe weten ze dat? Want, ten opzichte van wanneer of wat geldt die ’60 procent’ verlies. En hoe kunnen zeezoogdieren nu zo laag scoren als de zeehond in historisch hoge aantallen voorkomt, (ten opzichte van de jaren zeventig zijn de aantallen meer dan vertienvoudigd) de bruinvis (idem) in historisch aantallen terugkeert sinds de jaren ’70, we er zelfs sinds de jaren ’80 een nieuw zeezoogdier bijhebben: de grijze zeehond, die al jaren exponentieel in aantal toenam. Iedereen die regelmatig op het Wad vaart wordt doodgegooid met de rugvinnetjes van bruinvissen.

Laten we dus zien hoe ze bij zoogdieren die ‘natuurkwaliteit’berekenen, en dan vaststellen dat Rick Wortelboer qua wetenschappelijke kwaliteit niet hoger komt dan 40 procent.

zoogdieren drukken gemiddelde omlaag, terwijl alle referentiesoorten in aantal TOE nemen sinds de jaren '70 '70

Meteen valt op bij bladzijde 124 dat ze een nieuwkomer- de grijze zeehond waarmee het dus zo goed gaat- NIET meerekenen.

Vanwege de beschikbaarheid van referenties en aantallen dieren, zijn als indicatoren de bruinvis (Noordzee, Waddenzee en Delta-wateren), dolfijnen (diverse soorten in de Noordzee)
en de gewone zeehond (Noordzee, Waddenzee en Deltawateren) gebruikt bij de bepaling van de Natuurkwaliteit.

Omdat er geen historische referentie van de grijze zeehond bestaat, wanneer je de literatuur niet kent en de studie van Wim Wolff uit 2000 niet leest. Terwijl juist die grijze zeehond één van de 4 ´harde indicatoren´zou zijn voor natuurkwaliteit bij zeezoogdieren, volgens de ENIGE studie ooit gedaan in dit verband door Meesters et al 2009,

Meesters et al. (2009b) noemen in de lijst van ‘harde’ Indicatoren voor de Natuurwaarde de soorten: dwergvinvis, griend, gewone zeehond en grijze zeehond. In de aanvullende lijst staan vermeld: bruinvis, tuimelaar, witsnuitdolfijn en ‘andere dolfijnen’. De AMOEBE gebruikte bruinvis, dolfijnen (als groep) en de gewone zeehond (Baptist en Jagtman, 1997). Zie het overzicht in Tabel 2.58. De monitoring van deze soorten is beperkt

Met bruinvis gaat het slecht omdat het steeds beter gaat??????
Voor de aantallen bruinvissen verlaat Wortelboer zich op websites als trektellen.nl en een persbericht. Als streefbeeld geven zij een – niet op waarnemingen of gegevens rustende- historische referentie/slag in de lucht van 50.000 bruinvissen in de Nederlandse Noordzeekust en 1000 in de Waddenzee. Waarom? Daarom…

Gemiddeld 25 bruinvissen voor de Waddenzee inclusief Eems-Dollard lijkt derhalve een redelijke
schatting, hoewel precieze gegevens ontbreken. Duidelijk is wel dat ook in het topjaar 2006 het aantal bruinvissen in de Waddenzee als geheel ver beneden de referentiewaarde van 1000 dieren lag.

Overigens zijn er in januari 2009 al 132 bruinvissen voor de Nederlandse kust waargenomen, een record voor deze maand (Bron: waarneming.nl). In de Oosterschelde is sinds 2009 een groep van enkele tientallen bruinvissen gevestigd (persbericht rugvin.nl).

Aantal willekeurige waarnemingen delen door willekeurig wensbeeld= Natuurbalans/ Stichting de NoordzeeDus, je gelooft het niet, maar dit is echt hoe het Planbureau voor de Leefomgeving ´natuurkwaliteit en biodiversiteit´berekent, en zichzelf als wetenschappelijk adviseur serieus blijft nemen.

Wortelboer deelt het gemiddeld aantal waarnemingen per maand door vogelaars in de Waddenzee (meest vanaf de veerpont naar Texel en vanaf hun vakantiehuisje) van bruinvissen tussen 2000- 2006 van 25, door het GEWENSTE aantal van 1000 dieren- zonder te vertellen hoe het aantal waarnemingen zich vertaald naar dichtheden- en dat is dan zijn maat voor natuurkwaliteit.

En die is laag als je 25 door 1000 deelt. Waardoor je met 3 zoogdieren en zelfverzonnen referenties een laag percentage natuurkwaliteit krijgt. Dankzij dat lage percentage bij zeezoogdieren druk je dus het totaalgemiddelde naar 40 procent voor zoute wateren in de Natuurbalans.

Aanverwante berichten:

1. Natura 2000: de bruinvis om vissers te meppen (1)
2. Biodiversiteit? Onkruid vergaat niet (2)
3. Kosten windenergie: 1 zeehond per 5.789 huishoudens

Interessante lezingen, maar weinig nieuws

Uw globetrotterblogger meldt zich vanuit een verlaten, belegerd Chicago: 9 van de 10 mensen op straat zijn politie of secret service mensen (wat overigens in grote letters op hun vest is aangegeven, rare jongens die Amerikanen…) en als eenzame voetganger voel je je niet echt op je gemak.

Ik kijk vanuit de 19e verdieping van het Hilton uit op South Michigan avenue, waar het in het begin van de avond een komen en gaan is van kolonnes limmo’s en politieauto’s,  en ophoudelijk sirenes loeien. Ik ben eindeloos vaak gecontroleerd. Zo liep ik door Grant park en zag een kraampje met wat mensen eromheen, en besloot een ijsje te gaan halen. Dichterbij bleken de mensen politie, en het kraampje een scanpoort….
Op een kronkelpaadje in een park, in een grot grasveld!
Ik moest er gewoon doorheen, zakken leeg, riem uit…  De politie was er om de voetgangers te vangen die het plan hadden eromheen te lopen. Hoe Orwelliaans wil je het hebben…

Dat alles liet onverlet dat een met decoraties afgeladen Russisch sprekende delegatie naast mij neerstreek in het Hilton restaurant, en ik die makkelijk had kunnen opblazen als mijn ongecontroleerde  rugzakje explosieven bevat had…

Het ICCC7 is hierbij geopend…
Niet zo explosief verloopt het Heartland ICCC7 symposium.

De billboard affaire heeft ertoe geleid dat de twee namen waar ik door getriggerd was (Leframboise en McKitrick) afgezegd hadden. Het excuus van het Heartland na het schielijk intrekken van de campagne was al amper als zodanig te lezen, en bij de opening was er al helemaal niets meer van een excuus terug te vinden: het akkefietje had twee sprekers gekost maar 14 enthousiaste zichzelf aanmeldende sprekers opgeleverd. Ook was het aantal sponsors omhooggevlogen. Joe Bast en Jim Lakely klonken haast zelfvoldaan….      

Erg fraai was dat al niet, maar toen vervolgens werd gesteld werd dat er deze keer maar liefst 57 de alarmisten waren uitgenodigd om te komen spreken, en ze allemaal hadden geweigerd, de lafbekken, toen scoorden ze wel heel erg laag bij me. Als je je opponenten zo agressief benadert als met de billboard campagne, wat verwacht je dan? Ik vond het allemaal erg plat, en ook heel jammer: ik besloot mijn verslag van ICCC4 in 2010 met de droom de volgende keer ‘s avonds aan de bar met Mann en McIntyre door te kunnen zakken. Die illusie is me door de heren ontnomen en daar ben ik niet blij mee.

Al met al is de samenstelling van de sprekers deze keer dus wel heel erg eenzijdig geworden, waardoor de bijeenkomst hoogstwaarschijnlijk geen moment tot discussie zal leiden. Vandaag is er in ieder geval tijdens de presentaties geen sprake van geweest.
Dat was dus even de zaak bekeken vanuit de verantwoordelijkheid van de sceptici.

De alarmisten dienen zich echter ook af te vragen waar ze mee bezig zijn. De diefstal én vervalsing van Heartland documenten door Gleick, de enorme hetze die daarop volgde en de deconfiture van alarmistische kopstukken en blogs toen de waarheid aan het licht kwam heeft ook erg weinig aan excuses opgeleverd vanuit de alarmistische hoek. Terwijl een smakeloze billboard met daarop een op zich juiste uitspraak toch heel iets anders is dan diefstal, vervalsing en laster.

En dan is er verder de Amerikaanse academie die net als de Nederlandse haar wetenschappelijke autoriteit en integriteit verspeeld heeft door het uitbrengen van eenzijdig alarmistische stukken. Maar net als in de Nederlandse zijn er ook in de VS academie amper mensen die iets van klimaat weten. De 5 (van de 2500 leden) die achter de alarmistische stukken zitten waren nadrukkelijk persoonlijk uitgenodigd om te komen spreken, maar weigerden dat, één van hen nota bene met de verklaring dat hij “not qualified to talk about climate “ was….
Precies wat ook Professor Rabbinge, hoofd van de klimaatbrochurecommissie zei op ons Nieuwspoort symposium.
Maar die stond er tenminste wél!

Klaus imponeert
De eerste dag werd afgesloten door Vaclav Klaus, de Tsjechische president. Deze politicus, van oorsprong econoom, al bezig aan zijn tweede termijn, is al altijd een uitgesproken scepticus geweest. Hij heeft er zelfs een boek over geschreven (De blauwe planeet). Hij straalt intelligentie, gezag en kracht uit, een echte staatsman, waar je zeker geen loopje mee neemt. Waar vind je die nog tegenwoordig?
Hij is ook nog eens een Euroscepticus, en onverschrokken recht door zee, zoals ook bleek bij het beantwoorden van de vragen. Kortom een man naar mijn hart.
Zijn lezing was zeer uitgesproken, en valt als volgt samen te vatten:

Alarmisten zijn niet geïnteresseerd in de feiten, want daar gaat het ze helemaal niet om. Ze streven naar een systeem dat past in hun wereldbeeld en gebruiken het klimaat daar alleen maar voor. Ze zijn erin geslaagd om van de CO2 angst de nieuwe officiële staatsreligie van de westelijke beschaving te maken. Door hun bedoelingen zijn ze niet “similar to the communists, but identical”.

Vanwege deze aard van het klimaatdebat, is het wel nodig om je empirie en wetenschap goed voor elkaar te hebben, maar daar zul je de alarmisten nooit mee overtuigen. Om de strijd met hen aan te kunnen gaan moet je je realiseren dat het niet gaat om klimaat, maar om vrijheid!

Het zal niemand verbazen dat deze man razend populair is bij het Heartland (dit was al het derde ICCC waar hij sprak), en dat die genegenheid wederzijds is.

Het is een stevig standpunt, maar van iemand die in het communistische systeem is opgegroeid en nu in uiterst moeilijke omstandigheden voor zijn volk een plaats in een Europa van de toekomst moet vinden, moet je een dergelijke opstelling accepteren en respecteren. Wie zijn wij om dit overdreven te vinden?

Vragenuurtje
Het was geen snel bezoekje en dan weer gauw terug naar de Nato vergadering: hij nam zeer ruim te tijd om vragen te beantwoorden, en was daarbij ontwapenend eerlijk en sympathiek, zelfs grappig af en toe.

“Hoe kijkt Oost Europa aan tegen de alarmistische regelgeving vanuit Brussel die de energievoorziening van de Oost Europeanen op allerlei manieren bedreigt?”

VK:“Ach, die regelgeving is natuurlijk dwaas, maar al die landen zijn omgekocht door Brussel en houden hun mond wel. Alleen Polen en Tsjechië protesteren nog met enige regelmaat.”

“Hoe kijkt u aan tegen Duitsland dat met zijn Atomausstieg de hele energievoorziening in Europa in de wart gooit?”

VK: “Well, the Germans are confused…” (big smile, grote hilariteit in de zaal).
Maar serieus: VK: “Ik denk toch dat deze Ausstieg definitief is. Dat is ernstig: als het in Duitsland flink waait, komt het Tsjechische net in grote problemen, die nu al “almost catastrophic” zijn. (U herinnert zich mijn blogs over de economie van de duurzaamheid en de kosten van het aanpassen van het net).

Tsjechië zelf kiest voor de nucleaire optie. Dus terwijl er op een paar honderd kilometer perfect draaiende veilige Duitse centrales gesloten worden die nog decennia gratis energie kunnen produceren, gaat Tsjechië er nieuwe bijbouwen.
De absurditeit ten top.

“Wat denkt u van de door Griekenland veroorzaakte crisis?”

VK:”Greece did not create a crisis, they are rather the victom of it. The Greek crisis is very small, but  it is the tip of an enormous iceberg”.

“Gaat de EU zijn dwaze duurzaamheidsdoelstellingen aanpassen onder druk van de crisis?

VK: “I am afraid they will not”.

“Hoe wordt uw omgang met andere staatshoofden beïnvloed door het feit dat u een sterk sceptisch standpunt inneemt?

VK (eerst , lachend): “They just think that I am crazy”. (Daarna serieus) “Maar toen ik een lezing gaf in de VN ten tijde van Bush, kwamen er naderhand een heleboel staatshoofden naar me toe die me feliciteerden met mijn toespraak en die hem heel zinnig vonden. Ze waren het helemaal met me eens.
Maar waarom zeg je dat dan niet openlijk?”
“Oh, dat is politiek volstrekt uitgesloten….”

Deze houdt u tegoed
Ik ben niet aan de veertien andere interessante sprekers toegekomen waarvan ik aantekeningen heb die ik graag met jullie wil delen, en helaas al helemaal niet aan een toch wel heel erg leuke primeur, maar het is bedtijd. Ik moet morgen weer om zeven uur op en dan naar 26 presentaties kijken en voor jullie noteren. Daarvoor is een fris hoofd en minstens 5 uur slaap nodig!

(Daarnaast word ik eigenlijk ook beneden in de Kitty o’Shea pub verwacht door een paar van mijn sceptische helden voor een paar grote schuimloze kannen bier, zoals gisterenavond… dat zit er niet meer in vandaag helaas… )

Alle presentaties komen als video en powerpoint op de Heartland site, waarschijnlijk al vanaf maandag.

Aanverwante berichten:

1. Beschaafd sceptisch feestje bij doop van “De Staat van het Klimaat” toch historische gebeurtenis
2. Heartland Conference revisited – Wetenschap vs politiek
3. Geld en ethiek in het klimaatdebat, n.a.v. de Heartland affaire

UNECE eens met Pat Swords' beroep op Aarhus Conventie

Dit is weer eens breaking nieuws dat je gewoon met al je vrienden en kennissen moet delen, nadat je natuurlijk eerst even jezelf katapulteert tot “Aarhus & UNECE”-expertje”. Prent bovenstaande logo’s in. Surf dan naar Wikipedia. Vervolgens flux naar Groenerekenkamer.nl en lees de introductie bij de lezing die Pat Swords gaf op de 2e nationale ontgroeningsdag.

En dan BOEM naar WUWT naar het net gepubliceerde artikel: EU violates Aarhus Convention in ‘20% renewable energy by 2020’ program. Want, geloof het of niet, een VN-orgaan – te weten de UNECE – heeft uitspraak gedaan dat de EU de Aarhus Conventie overtreedt met haar bij de burger ondemocratisch door de strot geduwde 20% emissiereductiedoelstelling waardoor zowat de hele EU verandert in een gehaktmolen voor grote vogels.

De EU moet nu het hele 20% beleid afblazen en een nieuw democratisch proces op gang brengen om de Europese burger te informeren en te laten kiezen, of anders zal de UNECE de EU dwingen uit de conventie uit te stappen. Misschien dat sommige EU-politici met het nieuwe bloedrode boekje van het WWF in de hand niet treuren om een UNECE exit, maar anderen zullen toch nog geloven in de democratie en internationale rechtsorde? Hopelijk?

Meer politiek weer onder de streep!

Geert Wilders lees ajb mee! Als je in het komende campagnespektakel al van Europa de core issue gaat maken, neem dit dan even mee. Peper het in bij Sap, bij Pechtold, bij Samsom en alle anderen die bereid zijn ook Nederland te transformeren in een groeivernietigende energiekolchos.

Aanverwante berichten:

1. Kom naar 2e Ontgroeningsdag 1 november a.s. Nieuwegein
2. Zet Merkel 2 graden-doelstelling overboord aan vooravond conferentie Bonn?
3. Europese Commissie en nationale overheden overtreden Europese wet met klimaatplannen

Malthus en Marx regeren Greentopia via WWF-mensen

Malthus x Marx is Club van Rome

Alle wegen van RIO leiden naar het netwerk rond Maurice Strong/WWF en de Club van Rome, waarvan president Aurelio Peccei ook bestuurslid van het WWF was. De Club van Rome is vernoemd naar een door Peccei aangestuurde conferentie in 1968 aan de Academia dei Lincei.

Voor liefhebbers van symboliek, RIO betekent ook ´Reshaping the International Order´, RIO was een spinoff-beweging van de Club van Rome.

Institute for Applied System Analysis: Marx x Malthus
Peccei was ook de stichter van het IIASA in 1972, de broedplaats van het Europese ‘systeemdenken’, dat fungeerde als wetenschappelijke brug tussen de Sovjet Unie en het Westen.

Het IIASA levert veel IPCC- hoofdauteurs, waaronder ex-RIVM´er Joe Alcamo, nu lid van Club van Rome-spinoff de Balatongroep, waarvan de ontwerpers van de Ecologische Voetafdruk ook lid zijn. KNAW-lid Louise Vet is lid van de adviesraad van de moderne Club van Rome, met Milieudefensie-journalist Maurits Groen.

Het IIASA- waarvan klimaatretoricus Pavel Kabat nu onderzoeksdirecteur is als opvolger van Mr Zure Regen Leen Hordijk- heeft nog steeds jaarlijks de Aurelio Peccei-lezing. Zie ook deze 1974-presentatie van een ´wereldeconomisch multilevel computer model´. Het is initiator van Club van Rome conferenties, en de Club van Rome is nu gevestigd in Oostenrijk.

De Club van Rome broedde ook al op een voorloper van het IPCC
Dat lees je in Limits to Growth als ze de oprichting aanbevelen van

‘een wereldforum waarin staatslieden, beleidsvormers en wetenschapsmensen de gevaren en de verwachtingen voor het toekomstige mondiale systeem kunnen bespreken’.

RIO: Reshaping International Order met Marx en Malthus
De eerste presentaties van de bevindingen van de Club van Rome vonden ook plaats in Rio de Janeiro in oktober 1971. En in Moskou. Wat mij vooral boeit is hoe- wetenschappelijk omstreden stellingnames uit ´wereldomvattende modellen´, een combinatie van Marx en Malthus zo´n grote invloed konden krijgen in mondiaal beleid. Daarover gaat de rest van dit blog.

Grenzen aan de groei wekt Malthus tot leven
De Club van Rome wekte 40 jaar geleden- in 1972 Thomas Malthus weer op uit de economisch doodverklaarden met het boek ´Limits to Growth´van MIT-cyberneticus Dennis Meadows en eega Donella. Een uitvloeisel van het echtpaar Donella is weer de Balatongroup, waarvan ook veel RIVM´ers lid zijn.

Junk Science regeert de wereld na 1972
Het echtpaar Meadows borduurde voort op het werk van Jay Forrester ´World Dynamics´, het model ´World3´ dat draait op klassieke Malthusiaanse aannames- geldig voor dierpopulaties én bevolkingen die leven op een absoluut bestaansminimum. Zie hier hoe Yale-econoom William Nordhaus in 1973 het werk van Forrester affakkelt in ´World Dynamics, Measuring without Data´. De aannames in World Dynamics zijn

Nordhaus concludeert over het empirisch wetenschappelijke gehalte van World Dynamics, dé basis van de Club van Rome;

Whereas most scientists would require empirical validation of either the assumptions or the predictions of the model before declaring its truth content,Forrester is apparently content with subjective plausibility. This discrepancy in scientific standards of acceptability is probably what lies behind the dispute about the value of World Dynamics.

AU! Maar wetenschap was ook nooit het doel van de Club van Rome…Peccei was voorstander van een klassiek utopisch project voor wereldverandering.

Aurelio Peccei wil radicale omslag
Het in november 1971 geformuleerde voorwoord van Aurelio Peccei van de Club van Rome noemt de ´kritieke situatie van de mensheid´ als aanleiding, de ´diepe malaise van de maatschappij´ en een ´definierend moment in de geschiedenis´.. Op een moment dat het Westen nog nooit zo welvarend en gezond was.

Agenda 21 is het zelfde als Club van Rome
Let op hoe de aanzet van de Club van Rome exact gelijk is aan de preambule van Agenda 21, die werd gepresenteerd op de VN-conferentie in Rio de Janeiro in 1992. Je kunt Agenda 21 zien als de ´alomvattende strategie´die de Club in november 1971 al aanbeveelt voor de wereld. Ze beginnen met noodsignalen, die zouden duiden op ineenstorting van het wereldsysteem.

Humanity stands at a defining moment in history. We are confronted with a perpetuation of disparities between and within nations, a worsening of poverty, hunger, ill health and illiteracy, and the continuing deterioration of the ecosystems on which we depend for our well-being.

We kunnen eenvoudig vaststellen dat de claim ´worsening of poverty, hunger, ´in 1992 al niet meer opging, en in 1972 ook niet. Dat armoede én honger mondiaal afnam, is ook wat Lomborg vaststelde in ´the Skeptical Environmentalist´, één van de eerste lijvige en leesbare kritieken op de Malthusiaanse aannames van de Club van Rome, UNEP en het netwerk rond Maurice Strong.

´Herstel wereldevenwicht met noodzaak voor radicale verandering´
De Club van Rome geeft na scenario´s voor ineenstorting van ´het wereldsysteem´ uit het MIT-wereldmodel in het nawoord 10 punten van aanbeveling. Het stelt als diagnose dat er een ´wereld uit evenwicht´bestaat. Waarbij dat mysterieuze –niet nader gedefinieerde- evenwicht vraagt om ´radicaal herstel´. E

r is –typisch Malthusiaans- een ´kritiek punt in bevolkingstoename´bereikt. Die bevolkingsgroei is de grootste drijver achter ´algehele malaise´. Let wel, we hebben nu 40 jaar later anderhalf maar zoveel mensen op aarde als in 1972, én onze welvaart is mondiaal in absolute en relatieve zin gegroeid.

De Club kent weinig bescheidenheid in haar diagnose en ambities.
Het geeft in ´Limits to Growth´de keuze tussen ´geplande maatregelen´of een ´catastrofale´uitkomst. Het streeft bij het bereiken van ´Nieuw Wereldevenwicht´ naar een ´fundamentele herziening van menselijk gedrag en van de gehele structuur van de samenleving´- aanbeveling 1- maar ook aanbeveling 10 stelt dat´voor het bereiken van een duurzame evenwichtstoestand een via duidelijke planning moet zijn gegrondvest op een fundamentele verandering in waarden en doelstellingen op individueel, nationaal en mondiaal niveau. En aanbeveling 6 stelt

´totaal nieuwe benaderingen worden vereist om de samenleving om te buigen naar een streven naar evenwicht´

Maurice Strong, Club van Rome, WWF en Rio nu exact zelfde proza
Bij het scheppen van een nieuwe wereldorde moeten Noordelijke naties het voortouw nemen en hun welvaart afstaan. Waarom? Omdat – zo stelt Limits to Growth/ ‘zij het groeiideaal verbreid hebben´. Economische groei wordt dus als ideologie gepresenteerd, die inwisselbaar is voor andere moraalsystemen. Dus wanneer u een bedrijf start en groter wil worden, komt dat voort uit ideologie. Wilt u als ZZP’er meer verdienen dan nu, dan bent u een ‘growthist’, wanneer ik de terminologie gebruik van Donella Meadows gebruik in ´Groping in the Dark´, the first 10 years of Global Modelling.

De nu rijke landen moeten dienen als ´bevoorradingsgebied van waaruit een meer billijke verdeling van rijkdom en inkomen over de gehele wereld georganiseerd kan worden´, zo valt op bladzijde 202 te lezen.

De Noordelijke naties die het voortouw moeten nemen en ´radicale verandering´,echoot na in de nieuwe toespraak van Maurice Strong voor komende Earth Summit, die ik vorige week behandelde.

Bestaan kritiek erkennen zonder er iets mee te doen.
Ook voor een economische leek als mij, vallen bij het lezen van het rapport, in combinatie met wetenschappelijke kritieken als van William Nordhaus- enkele zaken op.

De Club van Rome bewijst lippendienst aan alle kritiek zonder er iets mee te doen. Vergelijkbaar met regel 1 uit het handboek crisiscommunicatie, kritiek erkennen om het de wind uit de zeilen te nemen.

Wie kritiek heeft is ´ideologisch bevooroordeeld´/´Growthist´
De Club van Rome en haar nazaten gaan met kritiek om door het bestaan ervan te onderkennen, om de inhoud vervolgens te negeren. Kritiek van de ´growthists´zou al 200 jaar lang de tijd hebben gehad, zo stelt ook Donella Meadows later.

De Club houdt eenvoudig vast aan één simpel idee, namelijk dat exponentiele groei tot ineenstorting MOET leiden. Iedere aanpassing of innovatie belooft slechts uitstel van ineenstorting. Het idee dat ´ergens´een grens zit is natuurlijk op zich onbetwijfelbaar waar, tenzij we een onbeperkte bron van goedkope energie vinden. Daarmee kun je entropie reduceren, en kun je bijna tot het oneindige recyclen.

Conclusie: doodsangst is van alle tijden
Iedere generatie moet het wiel van het leven opnieuw uitvinden, iedereen beseft de eenmaligheid van leven. Het verschil dat de Club van Rome maakte, is dat zij het gevoel van eenmaligheid van het leven – meer dan enig moment in de geschiedenis- met hulp van massamedia mondiaal konden etaleren, en zo konden appelleren aan ieder’s gevoel van eenmaligheid. En dankzij onze wetenschappelijke kennis, weten we dat de aarde eindig is, dat de mensheid op zal houden te bestaan. De vraag is enkel wanneer….Het uitvoerend comité eindigt met de woorden

‘de kern van de zaak is niet alleen of het mensdom zal blijven voortbestaan, maar nog meer of het kan blijven leven zonder te vervallen tot een bestaan zonder waarde’.

Geen aanverwante berichten.

Heeft Frank Lanser een punt of is Erren 2007 toch het laatste woord?

Artikel sterk aangepast op basis van de reacties

Hierboven de grafiek die het verschil laat zien tussen de ruwe en de bewerkte KNMI temperatuurdata voor De Bilt: het kwik voor 1950 met een volle graad verlaagd en daarmee ook de inconvenient scherpe temperatuurdaling rond 1950 uitgummend. Tenminste: dat is zoals Frank Lansner op het blog hidethedecline.eu de zaken presenteert.

Hans Erren daarentegen concludeerde al in 2007 in deze online publicatie dat de sprong in temperatuur in 1950 van 1°C wel degelijk geheel verklaard kan worden door de overgang naar een nieuwe Stevensonhut tweehonderdmeter van de oude plek op het KNMI terrein in de Bilt.

Anthony Watts was de discussie rondom Hans’ analyse misschien vergeten en zag er geen been in om Lasners artikel hierrrr integraal over te nemen. In de reacties aldaar wordt vanaf dit punt vrolijk gediscussieerd over de houdbaarheid van Lasners claims. Hans Erren reageert daar, Lasner komt ook aanwaaien en zelfs Jules steekt een vinger op!

Lasner:

The non-coastal drop from the 1930-50 level to the 1960-80 level can be traced basically from Morocco to Russia. Its only THE SHAPE of data that differs a little , but the KNMI´s Rambo-like data changes removes the whole trend difference 1930-50 versus 1960 that is evident also From Ireland to Isreal!!

Heb je interesse in de materie dan is die discussie verplichte kost. Interessant detail: Lasner werkt aan een open database voor rurale onbewerkte temperatuurreeksen om maximal inzicht te krijgen in de twee vergelijkbaar warme fasen 1925-1945 en 1995-2010. De naam is Ruti: “Rural Unadjusted Temperature Index”.

Ook verplichte kost is het lange steeds netjes bijgewerkte artikel over de KNMI-temperatuurdata op klimaatgek.nl.

Deze verplaatsing heeft dus een temperatuurdaling van ongeveer 1° C tot gevolg gehad! Overigens zijn er in de gegeven periode (vanaf 1881) nog meer veranderingen in het meten geweest. In 1900 is de meting verplaatst van Utrecht (nabij de Maliesingel) naar De Bilt. Dat heeft merkwaardigerwijs nauwelijks invloed gehad op het temperatuurverloop. Ook kleine veranderingen, zoals een kleine verplaatsing op het grasveld in 1951 en overschakeling van Stevensonhut naar schotelhut (1993) hebben blijkbaar weinig invloed gehad op de raw data (KNMI). Wel heeft de verlaging van de Stevensonhut (1961) een lichte verhoging opgeleverd (KNMI).

Ik hoor graag van Hans Erren een soort “eindoordeel” in hoeverre het beyond reasonable doubt is dat die verandering in 1950 echt een volle graad celsius verschil heeft opgeleverd en vooral interesseert mij de vraag hoe het te verklaren is dat de ruwe data gewoon een nette PDO+AMO cyclus laten zien (zie ook Lasners felle reactie hierboven), terwijl de gecorrigeerde data een hockey stick opleveren. Is dat puur toeval?

Eén reactie van WUWT neem ik hieronder nog even over….

De kwestie KNMI data is er typisch een waarbij we alle emotie thuis moeten laten en puur nuchter en droog naar de data moeten kijken en we logisch redenerend de meest verstandige keuzes moeten maken welke data hoe te verwerken. Laat mij er voor het gemak van uitgaan dat Erren 2007 volledig overeind staat en dat Lasner de plank compleet misslaat…

Dan nog voel ik mee met de reageerder Keith Pearson die schrijft:

Smoke, fire, and all that. Once in a blue moon, coincidence. These things are happening all over the world. I have come to have *zero* believability in what the Statists tell us, whether it’s in climate, economics, politics, or any other field. People need to wake up to what this crowd wants, and what the end terms are for we regular folk. Apologize for the rant, but I’ve seen too much of this in this field, and too many others. Feel free to snip, but I truly hope that people in America, Europe, and the rest of the world wake up to the threats that are upon us. Many thanks to Anthony, among a goodly number of others in the New Media, who are doing their part to push back the tide.

Nu snap ik ook wel dat dit niet de manier is om het klimaatdebat te winnen. Iedereen die de wetenschap een warm hart toedracht moet koel en emotieloos naar data en hypotheses blijven kijken. Ik ben erg bij met de reageerders die hebben geholpen dit artikel naar een meer neutrale positie te duwen. Zo lang de funding voor climategate.nl beperkt is, zullen we dit vaker meemaken: ik zal soms snel iets op het web gooien en zal het artikel aanpassen als er inhoudelijke reacties zijn die dit afdwingen.

En verder… mea culpa…. ik heb een dikke confirmation bias in de richting van Keith Pearsons woorden…

Aanverwante berichten:

1. Rörsch daagt Erren uit tot discussie fysica CO2
2. René Leegte (VVD): “Hef klimaatpartijdig KNMI op”
3. VVD wil KNMI aanpakken om klimaat

Hij is HIER te downloaden op de site van de SWNM.

Komende tijd blog ik iets minder. Dat heeft twee redenen:

• ik ben door een motor aangereden, kom net uit het ziekenhuis en heb een beschadigde nier en gebroken ribben. Ergo: ik heb mij wel eens beter gevoeld: maar hoofd en handen zijn OK
• ik wil alleen postings schrijven die zinvol zijn/iets toevoegen of in lijn liggen van huidig onderzoekswerk, en zal maximaal 2 maal per week nog posten: tenzij de actualiteit daar om vraagt zoals bij de WNF-voetafdrukblog

 Graag wil ik dat Climategate weer bij de kern komt, zoals we dat op betere momenten waren: ontmaskeren van junk science, en datgene melden wat de reguliere media om wat voor reden niet oppikken met alle mogelijkheden die het web te bieden heeft: in 2 jaar veel geleerd door Climategate en collegae. Graag nu een hoger plan.

Mijn herhaalde oproep is daarom om gezwam, humorloze vijandbeelden over links, nazi’s en ander loopgraafgeleuter te staken en gewoon als één grote redactie te werken van 1000+-bezoekers per dag die het web afgrazen naar nieuwe feiten, studies, nieuws en duiding op natuur- en milieugebied.

Internetvervuiling is er al genoeg: liever heb ik dat iemand aandachtig die Biodiversiteitwijzer doorneemt, controleert, ziet of er eventuele andere studies of visies zijn zodat ik mijn kennis kan aanscherpen, staan er getallen in die onjuist zijn? In plaats van reacties als

‘Janou neuuuhhh ze lieguuhhh het zijn linkse nazi’s'zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz, Lysenkooohhhhhh: dat is even vermoeiend als de blogtrolls Yves, Kakafonia enz: nu ik onder de diclofenac zit word ik extra snel moe van dat soort slap gelul, dus doe het dan voor mijn humeur.

Alvast bedankt.

Aanverwante berichten:

1. Rio 2012: Maurice is watching you
2. Universiteitsdag Utrecht 2012 een nieuw dieptepunt met een lichtpuntje
3. 2012: het jaar waarin het academisch klimaat positief verandert

Hoe lang nog tot de Duitse "Energiewende" anathema wordt?

Angela Merkel heeft haar milieuminister Norbert Röttgen ontslagen, kalt gestellt, als een kerncentrale uitgeschakeld en uit de politiek verbannen. Machiavelli anno 2012. Oppervlakkige aanleiding was de CDU-nederlaag bij de verkiezingen in Nordrhein-Westfalen (NRW) hier vlak over de grens, waar Röttgen als een soort Job Cohen aantrad om bij winst premier te worden.

De jurist Röttgen maakte grote blunders door te zeggen dat hij bij verlies gewoon milieuminister in Berlijn zou blijven en ook door te publiekelijk te verklaren dat de NRW-Wahl ook een oordeel over Merkels politiek zou zijn. “Dacht het niet Job”, haastte Merkel zich dit te corrigeren. En nu is het knapste jongetje van de klas – deze Duitse Ab Melkert – gepiepeld. En als je de commentaren mag geloven wel degelijk ook vanwege zijn door milieuwaan verblinde onvermogen om naar de Duitse industrie te luisteren.

Notrickszone.com heeft natuurlijk Engelstalig commentaar en grijpt daarbij ook terug op een schitterende analyse van Peter Heller met het volgende commentaar over deze sleutelpassage in Merkels broedermoordspeech:

Die Energiewende ist ein zentrales Vorhaben dieser Legislaturperiode. Es sind die Grundlagen dafür gelegt worden, aber wir haben noch ein Stück Arbeit vor uns. [...] Es ist offensichtlich, dass die Umsetzung der Energiewende noch große Anstrengungen erfordert.

Heller interpreteert:

Anders ausgedrückt: Wir haben nichts erreicht und es ist unklar, wie wir überhaupt etwas erreichen können.

Lees het hele artikel van Heller en eventueel ook: Der Spiegel international en op Bild.de is het all over the place.

Kort afsluitend commentaar van mij…

In Nederland ontdekt het CDA momenteel hoe handig het is om op verschillende niveau’s verkiezingen te hebben (de enige door D66 nimmer genoemde geldige reden voor de gekozen burgemeester en commissaris van de Koningin is het trainen van politici in het winnen van verkiezingen). In Duitsland heb je natuurlijk naast de Bundestagswahl ook de Landeswahlen.

SPD-Bundeskanzler Gerhard Schröder werd uiteindelijk alleen Kanzlerkandidat in de machtsstrijd met de Saarlandse crypto-communist Lafontaine omdat hij in Nordrhein Westfalen (NRW) de absolute meerderheid haalde. Dat was vooraf zo bepaald. Schröder is nu “in de olie” als directeur van de Nordstream gaspijplijn als onderdeel van het Russische Gazprom. Röttgen was into windmills en renewables en dat zal elke politicus uiteindelijk moeten bezuren. Er is gewoon geen eer te behalen aan dat bij elkaar gelogen rampdossier.

Ik vind het wel interessant dat Röttgen niet alleen de derde grote afgang is binnen de CDU zoals overal wordt genoemd, maar dat hij internationaal past binnen het rijtje: Van Jones in de USA en Chris Hunhe in GB. Alledrie waren fanatieke milieu- en klimaatministers en alledrie werden gepiepeld om bepaalde kleinigheden. Je zou aan een complottheorie kunnen gaan denken.

Stumpers
Maar het is simpeler dan dat: iedereen maar dan ook iedereen die op dit moment van renewables zijn levensmissie maakt en daar nu ook helemaal vol van is en zich een held waant, elk van hen zal verbitterd oud worden en mee moeten aanzien hoe de gedroomde revolutie er niet komt…. en ook de beloofde rampen niet. Stumpers!

Hopelijk is het de opvolger Altmaier wel gegund om het “doen alsof” spel te spelen. En please, please…. laten we in Nederland na de komende verkiezingen ook gewoon doen alsof, gewoon lekker hypocriet over duurzaamheid lullen en vooral niet serieus handelen naar de nieuwe terroristische bundel van het WWF. Is Jolande Sap daar de vrouw voor? Of Tofik Dibi? Hebben wij met JC al onze Van Jones, Huhne, Röttgen gehad? Of gaan wij de vierde van dit rijtje leveren in de vorm van een aanstaande Groenlinks milieuminister (Waarom niet Duyvendak?).

Aanverwante berichten:

1. Zet Merkel 2 graden-doelstelling overboord aan vooravond conferentie Bonn?
2. Dromen van een nieuwe milieuminister
3. Duitse ‘Focus Magazine’, Het gaat beter met de wereld dan u denkt!

Telegraaf tuint in Voetafdruk: 'uw zonden zijn 3 aardes groot'

'Het WNF hoofdkantoor straalt macht uit', zo schrijft sociaal geograaf Pieter Lukkes in 'Klimaatbeleid in Eurocrisistijd'

Wat zeggen milieueconomen over de Ecologische Voetafdruk, dé zondenindicator waarmee het Wereldnatuurfonds ons via media belaagt, zoals nu weer in het ‘Living Planet Report’?, dat de Telegraaf gezagsgetrouw overpent? Lees Nathan Fiala’s ‘Measuring Sustainability: why the ecological footprint is bad economics and bad environmental science‘ in Ecological Economics in 2008.

Wat zeggen milieuactivisten/journalisten over de Ecologische Voetafdruk?
Wat krijg je, wanneer een fondsenwervende campageclub jaarlijks meer dan 60 miljoen euro fondsen werft/subsidies (25 maal campagnebudget VVD)- en dat budget -afgaand op hun personele bezetting in fte (zie jaarverslag 2010)- voornamelijk besteedt aan meningsbeinvloeding via media:

Als iedereen in de wereld net zoveel zou consumeren als de gemiddelde Nederlander in 2008, zou er drieënhalve aarde nodig zijn om dit mogelijk te maken

Onzin: energieverbruik (= meer dan 50 procent van de voetafdruk van NL) en oppervlakte zijn twee verschillende dingen.

In EOS schreef ik al over de ernstige wetenschappelijke tekortkomingen van de mateloos populaire maar ecologisch onzinnige Ecologische Voetafdruk.
Het grootste bezwaar is valse concreetheid: het concept is neo-malthusiaans en neemt ‘oppervlak’als absolute maat van alle dingen, wil álle CO2 compenseren via de meest ruimte-intensieve manier en straft iedere vorm van economische activiteit per oppervlak.

Vooraanstaande milieu-economen als Jeroen van den Bergh vroegen zich in Environmental Science & Technology al af ‘hoe het kan dat dit concept zo populair blijft, ondanks de vele methodologische tekortkomingen’. In mijn blog over WWF-steun en toeverlaat Maurice Strong schreef ik al over de herkomst van de voetafdruk.

Beste Jeroen: een half miljard euro campagnegeld per jaar, het kuddeinstinct van mensen en het grenzeloze onbenul van de journalistiek op dit gebied zijn een goede verklaring.

Postmoderne informatiekeuring: het trademark van journaille
Een journalist vindt iets betrouwbaar nieuws als hij het vaak hoort van ‘heule belangrijke mensuhhh’. Op journalisten afgestemde info- als een persbericht van een campagneclub – bevat daarom steeds verwijzingen naar ‘betrouwbare organisaties’. Journalisten schrijven gezagsgetrouw iedere bewering van het WNF over zonder zich af te vragen: ‘wat zou hun belang hierbij nu zijn en klopt het wel?’ Mensen als Jaffe Vink en zijn ‘het Gifschip’zijn een uitzondering.

Geld bepaalt wat goed voor u is
Campagnebudgetten verklaren waarom onzin regeert. Ook de al 15 jaar bestaande fundamentele kritiek van wetenschappers richt niets uit. Daarom kunnen Fiala, Van den Bergh en vele andere economen als Richard Tol kritisch schrijven. Maar we blijven vele aardes verbruiken voor het Wereldnatuurfonds, met dank aan het gezagsgetrouwe kuddevolk dat zich journalist noemen.

En de kuddegeest van academici is ook grenzeloos.
Zie het KLV-alumnicongres in Wageningen ‘How to Feed the World in 2050′, waar een voorstel om u te bemoederen met de Voetafdruk de publieksprijs kreeg. Ik werd door Marcel Schuttelaar direct aangevallen, toen ik de wetenschappelijke kritiek op de voetafdruk noemde: ‘je doet me denken aan een boek dat ik net las, ‘merchants of doubt’.

De Telegraaf zal slechts één van de vele media zijn die weer schrijft dat onze zonden 3 aardes groot zijn. Onze Club 1001 (bezoekers per dag) die CLimategate dagelijks leest kan daar niet tegenop.

Aanverwante berichten:

1. Ecologische Voetafdruk valt van voetstuk
2. Must see: ´Der Pakt mit Dem Panda´ over groenwasserette Wereldnatuurfonds
3. Het Grote Bewijs van Van Soest