Close preview
Theo Wolters suggereerde al dat de Heartland Climate Conference in Chicago op korte termijn is opgezet omdat Vaclav Klaus toevallig in town is voor een NAVO-conferentie. En nu zien we hem op CNN scherp ondervraagd door Richard nomen est omen Quest. Het woord klimaat valt geen enkele keer, maar wij weten dat Klaus het enige openlijk klimaatsceptische staatshoofd in Europa is en dat zijn visie daarop zoals vertolkt in zijn ook in het Nederlands vertaalde boek Blauwe planeet in Groene Kluisters er geen gras over laat groeien.
Nee, Europa is een schitterend maar in het huidig tijdsgewricht toch vooral droevig continent. De doorleefde manier hoe Klaus die droefenis deelt en uitstraalt is fenomenaal. Ik bedoel: 1989 meemaken en dan twintig jaar later vast te stellen dat we in Europa de EUSSR leven, waarbij de westelijke gebieden nu juist onvrijer – want meer utopisch gehersenspoeld – zijn dan het voormalig Oostblok.
Natuurlijk is het Lubos Motl die deze video van internet plukte. Hij schreef, aan de hand van een visionair artikel op CNN Money, ook over de ramp die zou kunnen gebeuren als Hollande vandaag president van Frankrijk wordt. Zie hierrr. Hij gaat ook op een spectaculaire manier op het randje in een verdediging van de UNA-bomber billboards die Heartland in Chicago plaatste. Zie hierrr.
Mijn visie op de Heartland posteractie?
Lees verder »
Heel Liberia zou elektriciteit krijgen van Buchanan. De foto is in Monrovia gemaakt door een medewerker van SOMO, die hem welwillend aan ons heeft afgestaan
Vier jaar geleden, in 2008, toen ons onderzoeksteam met een onderzoek naar Fibroned, BioShape en zijn managers begon, kwam de naam Buchanan Renewables voor het eerst in beeld.Het bedrijf zou zich in Liberia schuldig maken aan landroof en de oorspronkelijke bewoners van hun land verdrijven.
Hoewel Buchanan buiten de opzet van ons onderzoek lag, hebben we gemeend er toch uitgebreid aandacht aan te moeten besteden, vooral omdat het aantal klachten over Buchanan Renewables opmerkelijk groot was. Tijd dus voor ons onderzoeksteam om op onderzoek uit te gaan en er uitgebreid aandacht aan te besteden. In mei 2011 hebben we op de website fibronot.nl een uitgebreid artikel gepubliceerd met als titel Na BioShape opnieuw Nederlands bedrijf in Afrika in opspraak
Vandaag werd bekend dat Nuon eigenaar Vattenfall zich terugtrekt uit het in Nederland geregistreerde bedrijf Buchanan Renewables dat in Liberia in sneltreinvaart bezig is het land van z’n natuurlijke rijkdommen te ontdoen. Lees verder »
De transitie naar een groene economie Eerder in deze reeks had ik het over de dure overgang van fossiele energievoorziening naar duurzame bronnen. Vaak wordt gesteld dat die omslag onderdeel is van de broodnodige en onvermijdelijke transitie naar een groene economie. Net zoals we van een agrarische economie naar een industriële-, en vandaar naar een diensten-economie gingen, zo gaan we nu van de diensten- naar de groene economie, met allemaal groene duurzame banen. We zouden als Nederland hierin voorop moeten lopen, wat tot een prachtige opbloei van onze economie zou leiden.
Deze suggestie getuigt van een ernstig gebrek aan economisch inzicht.
Vorige transities De agrarische periode kwam ten einde omdat we door nieuwe technologie met een tiende van het aantal mensen evenveel voedsel konden produceren. Daardoor kwam er ruimte voor bevolkingsgroei, het bouwen van enorm veel huizen, en het produceren van allerlei apparaten die ons leven aanzienlijk veraangenaamd hebben: de transitie naar de industriële periode.
Door de verregaande automatisering van de productie (dank zij goedkope fossiele energie) daalde ook in de industrie de behoefte aan arbeid enorm, en konden vervolgens steeds meer mensen ingeschakeld worden voor diensten zoals de medische zorg, onderwijs, vrijetijdsbesteding, de detailhandel, kortom, alles waardoor wij nu na een transitie naar een diensteneconomie een koninklijk bestaan leiden en comfortabel drie maal zo oud worden als de mens in zijn historie gemiddeld werd.
Transities zijn alleen mogelijk als er een dramatische efficiencyslag gemaakt is in een bestaande situatie. Pas dan komt er arbeid en kapitaal beschikbaar voor een transitie naar een nieuwe economische structuur. Lees verder »
Chicago Hilton aan het Grant Park
Blijkbaar is op het allerlaatste moment besloten tot een ICCC7, want dit gigantische congres (er worden 60 sprekers en 800 deelnemers verwacht) werd pas op 16 april aangekondigd, amper een maand voor datum.
En dan nog aansluitend op een NATO congres in de stad, waardoor de binnenstad in het weekend eraan voorafgaand door de security maatregelen onbereikbaar en de hotels volgeboekt zullen zijn. Terwijl een vliegreis zonder weekend erin natuurlijk onbetaalbaar is….
Ik vermoed dat het ermee te maken heeft dat Vaclav Klaus, de Tsjechische president, toch al voor de NATO in de stad was en beschikbaar was als key-note speaker.
Ook is de opzet anders: de toegang is wat goedkoper maar alle maaltijden zijn deze keer voor eigen kosten. Dat hakt erin, vooral voor journalisten, want voor hen is de toegang gratis. Het veel lagere klimaatbudget (dat we dank zij vriend Gleick nu goed kennen) van het Heartland Institute de laatste tijd vraagt blijkbaar een zuinigere aanpak. Lees verder »
Onkruid/biodiversiteit verovert verlaten militaire basis
In aanloop naar de Earth Summit in Rio in juni zullen noodkreten en alarmistische verliescijfers van biodiversiteit ons weer om de oren vliegen, en dat onze Westerse welvaart de schuldige is. Waar zijn getalsmatige noodkreten op gebaseerd, en is welvaart wel de boosdoener of juist armoede?
Nederlandse bureaubiologie hofleverancier UNEP/TEEB en alarmfabriek Vooral de bureaubiologie van het Planbureau voor de Leefomgeving is mondiaal in trek zoals via The Economics of Ecosystems and Biodiversity (TEEB), ook bij onze politici. Bij het debat van de Koefnoencoalitie kwam Esther Ouwehand van de partij voor de Dieren steeds op de proppen met de volgende bewering, om Verbindingszones op de politieke agenda te houden:
‘We hebben nog maar 15 procent van de oorspronkelijke natuur over in Nederland’.
Waar komt dat getal vandaan? Die 15 procent is afkomstig van het Planbureau voor de Bureaucratische Leefomgeving(PBL), maar ontbeert ieder raakvlak met de werkelijkheid omdat het verandering gelijkschakelt aan achteruitgang. Ook wekt het de suggestie dat welvaart en economische ontwikkeling gelijkstaan met achteruitgang van natuur. Dat is in veel gevallen onzin.
Een boer die wereldburger wil lijken roept iets over 'duurzaam': gedeputeerde 'duurzaamheid' Hans Konst
Onze Climategate-huisingenieur Theo Wolters heeft zijn blogserie over de economische (on)mogelijkheden van de inpassing van dure wisselvallige energiebronnen als wind en zon nog maar net af: en daar valt een provinciaal bestuurspropagandakrantje op mijn deurmat: de provincie Fryslan (spellen kunnen ze hier niet) lanceert het bericht ‘Fryslan wil duurzaam’, en ‘Zon Motor voor de Friese economie’. Het project Sinnestroom, hier Sinterklaasstroom genoemd.
Zon drijvende kracht groene zelfprofilering bestuurders Wat wil gedeputeerde ‘duurzaamheid’Hans Konst: het geinstalleerd vermogen aan zonnepaneel via subsidie en belastingontduiking vertienvoudigen voor 2015 naar 50 Megawatt: dat is ééntiende van het vermogen van een kleine gascentrale, maar dan wisselvallig geleverd, alleen overdag en ‘s winters niet of nauwelijks en volledig op kosten van de belastingbetaler: dankzij belastingvrije teruglevering (= belastingontduiking).
Het is ééntwaalfde van de hier eerder besproken Friese windmolenplannen voor 600 Megawatt, die 2,1 procent van de totale energievoorziening leveren in plaats van de geclaimde 15 procent.
Mythe: de overheid die banen schept in groene economie Iedere baan die de overheid via belastinggeld schept in de ‘groene economie’kost 2 tot 3 banen in de reele economie. Konst claimt:
Wat mij betreft kan de zon de motor van de Friese economie worden. Bovendien verschaft het ook werk aan 75 mensen.
Zoals Arthur Rörsch al opmerkte, volhardt de KNAW in het negeren van ernstige kritiek van medewetenschappers op de in oktober uitgebrachte klimaatbrochure. Het lijkt erop dat men de lippen stijf op elkaar houdt en erop hoopt dat de storm wel zal luwen wanneer Dijkgraaf naar de VS vertrokken is. Maar zo gemakkelijk zal dat niet gaan.
De kritiek zwelt aan en raakt nu de KNAW zelf Vandaag is een vierde, deze keer aanzienlijk scherper geformuleerde brief aan president Dijkgraaf gestuurd. Na de vorige brieven aan de KNAW en ons symposium in Nieuwspoort, waarin de nadruk lag op de (klimaat-) wetenschappelijke inhoud, focust deze brief zich vooral op de laakbare houding van de KNAW in deze affaire. Dit aspect stelde ik al aan de orde in mijn presentatie in Nieuwspoort, waarvan u hier het videoverslag kunt bekijken. U kunt zich voor deze gelegenheid beperken tot het stuk van de 17e tot de 23e minuut, zoals onder aan te klikken. De letterlijke teksten die ik aanhaalde vindt u in mijn schriftelijke presentatie.
De brief stelt onomwonden dat Dijkgraaf door het negeren van kritiek de KNAW in diskrediet heeft gebracht. Immers: de organisatie mengt zich wel met veel aplomb in het publieke debat, maar verwaardigt zich vervolgens niet om op serieuze wetenschappelijke kritiek te reageren. Dit roept de ernstige vraag op, of deze opstelling wel te rijmen is met de geheel onafhankelijke status van de KNAW. Die vereist namelijk een volstrekte integriteit en grote wetenschappelijke zorgvuldigheid.
Zo is de affaire van een onenigheid over een brochure geëscaleerd tot een dispuut over het functioneren van de KNAW in het publieke debat, en de vrijheid die zij zich daarbij kan permitteren, gezien haar missie. Lees verder »
Duurzame bronnen produceren energie, maar vaak niet waar en wanneer we die nodig hebben. In Denemarken met zijn grote windcapaciteit is bijvoorbeeld ongeveer 40% van de windenergie op het moment van levering niet nuttig te gebruiken. Een goede uitleg hiervan vindt u in deze grondige studie.
Dit probleem valt niet op te lossen: opslag van elektriciteit is onbetaalbaar in geld en energiekosten, voor zover er al opties voor bestaan. Dit levert twee grote problemen op:
1. Kosten infrastructuur We kunnen vaak een groot deel van de duurzame energieproductie alleen maar gebruiken op relatief grote afstand van de plaats van opwekking. Dit zorgt voor zeer hoge kosten aan versterking van het stroomnet. We praten wederom over tientallen miljarden. Insiders uit het netbeheer weten dat Nederland met een enorm probleem zit met de elektrische infrastructuur als de 20% duurzame doelstelling echt gehaald zou worden met zon en wind. De gigantische bedragen, die nodig zouden zijn om het net daarvoor geschikt te maken, worden vooralsnog niet uitgegeven, omdat men in de energiewereld verwacht dat we vér bij die 20% uit de buurt zullen blijven.2. Inpassing – de ‘windparadox’ Een veel groter probleem is echter de inpassing van grillige wind- en zonne-energie in het op dit moment precies uitgebalanceerde net. In principe komt het erop neer dat je (als je geen grote waterkracht centrales hebt om mee te regelen) voor sterk wisselende energiebronnen zoals wind en zon, zeer snel opstartende en snel regelbare gascentrales als back-up moet bouwen. Deze hebben een lage efficiency van circa 35%. Zonder duurzame bronnen zou je complexe (combined cycle) centrales kunnen bouwen die minder flexibel zijn, maar wel een rendement hebben van tegen de 60%.Aangezien de duurzame bronnen gemiddeld minder dan een derde van de tijd stroom leveren, moet je dus méér dan 2/3 van de elektriciteit van de wind-gas combinatie met laag rendement uit gas opwekken. Zonder duurzame bronnen kun je 100% van de stroom met hoog rendement uit gas produceren. De situatie mét duurzame bronnen leidt op basis van deze getallen tot zelfs netto 15% méér gasverbruik, dan wanneer deze duurzame bronnen nooit op het net zouden worden aangesloten. Deze ‘windparadox’ wordt angstvallig onder tafel gehouden door de voorstanders van duurzame bronnen. Lees verder »
1. Kosten infrastructuur We kunnen vaak een groot deel van de duurzame energieproductie alleen maar gebruiken op relatief grote afstand van de plaats van opwekking. Dit zorgt voor zeer hoge kosten aan versterking van het stroomnet. We praten wederom over tientallen miljarden. Insiders uit het netbeheer weten dat Nederland met een enorm probleem zit met de elektrische infrastructuur als de 20% duurzame doelstelling echt gehaald zou worden met zon en wind. De gigantische bedragen, die nodig zouden zijn om het net daarvoor geschikt te maken, worden vooralsnog niet uitgegeven, omdat men in de energiewereld verwacht dat we vér bij die 20% uit de buurt zullen blijven.
2. Inpassing – de ‘windparadox’ Een veel groter probleem is echter de inpassing van grillige wind- en zonne-energie in het op dit moment precies uitgebalanceerde net. In principe komt het erop neer dat je (als je geen grote waterkracht centrales hebt om mee te regelen) voor sterk wisselende energiebronnen zoals wind en zon, zeer snel opstartende en snel regelbare gascentrales als back-up moet bouwen. Deze hebben een lage efficiency van circa 35%. Zonder duurzame bronnen zou je complexe (combined cycle) centrales kunnen bouwen die minder flexibel zijn, maar wel een rendement hebben van tegen de 60%.
Aangezien de duurzame bronnen gemiddeld minder dan een derde van de tijd stroom leveren, moet je dus méér dan 2/3 van de elektriciteit van de wind-gas combinatie met laag rendement uit gas opwekken. Zonder duurzame bronnen kun je 100% van de stroom met hoog rendement uit gas produceren. De situatie mét duurzame bronnen leidt op basis van deze getallen tot zelfs netto 15% méér gasverbruik, dan wanneer deze duurzame bronnen nooit op het net zouden worden aangesloten. Deze ‘windparadox’ wordt angstvallig onder tafel gehouden door de voorstanders van duurzame bronnen. Lees verder »
Koolzaadveld
Bij de vorming van de Koefoencoalitie hoorde ik voor het eerst van ‘rode diesel’, maar momenteel staat vooral gele diesel op de akker: koolzaad, grondstof voor biodiesel.
Ik schoot deze plaat in de Zuid Eifel, tijdens mijn verblijf in Duitsland’s meest klimaatsceptische gasthuis. Traditioneel ontvlucht ik met Koninginnedag Nederland, omdat ik in mijn leven wel genoeg dronken Nederthalers heb gezien.
IN de Eifel staan de koolzaadvelden nu klaar voor de oogst. Hoewel biodiesel vreselijk inefficient is om de tank van een trekker mee te vullen, vind ik het een charmant gewas dat het landschap mooier maakt. Met alle subsidies houdt het de boeren mooi bezig, dus laten we niet te principieel zijn.
Belastingvrije feed-in van PV en wind kost ons tientallen miljarden
Wie mijn energieblogs heeft gevolgd, weet dat ik een fervent voorstander ben van het decentraliseren van de elektriciteitsopwekking. Het is pure waanzin om aardgas te verbranden op een temperatuur van 1200 graden om een huis drie graden op te warmen. Daarmee verspillen we 90% van de energetische potentie van het gas. Dit is extra wrang, aangezien we tegelijkertijd in onze gascentrales elektriciteit opwekken, waarbij we 40% tot 65% van de energie-inhoud van het gas, in de vorm van afvalwarmte, de rivier in pompen.
Je moet ons aardgas gebruiken om stroom mee op te wekken op een plaats waar je de restwarmte kunt gebruiken, dus liefst in onze huizen of kantoren. Dat we door betere huizen en kantoren vaak al meer koeling dan verwarming nodig hebben maakt niet uit. Je kunt vrij eenvoudig koude maken met restwarmte.
Decentrale energie opwekken met SOFC De beste kansen voor een dergelijke decentrale energieopwekking liggen bij keramische brandstofcellen. De toepassing van deze SOFC-technologie in onze CV-ketels en warmwatervoorziening leidt tot halvering van ons gasverbruik voor elektriciteitsopwekking. Er is geen enkel scenario voor reductie van fossiel energiegebruik met wind of zon te bedenken, dat daar ook maar enigszins bij in de buurt komt. Lees verder »
