Close preview
Climategate is jarig
Als afsluiting bij de redactievergadering een verjaardagstaart met één kaarsje. Helaas kon Hans Erren er niet bij zijn, het treinverkeer lag plat. Maar Theo, de aanwinst die zich in de loop van het jaar bij ons aansloot en oprichter Hajo konden het kaarsje ook uitblazen zonder Erren’s geofysische bijstand. Bij deze dank aan alle reageerders die ons het afgelopen jaar volgden en steunden. Lees verder »
IPCC-bobo's nu in the twilight van hun "mediocre carreers"
“Reversing the direction of the positive feedback loop”, zo is de laatste blog van Judith Curry op Climate Etc. gedoopt. Op 26 oktober was er op dit blog al aandacht voor de opmerkelijk moedige uitspraken van deze IPCC-icoon. Weer kom ik terug op mijn vergelijking met Michaels Gorbatchov’s Glasnost. Als de openheid en de transparantie er eindelijk is – en Judith Curry geeft ruiterlijk toe dat pas de Climategate e-mails haar ogen openden – dan volgt de rest van de revolutie vanzelf.
Nu Marcel’s boek bijna in de winkel ligt (15 november is de presentatie) gaan we ons afvragen of er nog wel meer te zeggen valt over het IPCC-moeras dan Curry nu al doet. Bij deze een oproep aan een ieder om het nieuwe artikel van Judith Curry te lezen tenminste als opwarmer voor Marcel’s nog meer gepeperde analyse. Laat vooral Diederik Samsom dit lezen, zodat hij op de boekpresentatie niet kan aankomen met een flauw verhaal dat Marcel als buitenstaander een te schril beeld heeft van het IPCC.
Plak de meest veelzeggende passages hieronder. Ik geef de aftrap…
Lees verder »
Deel 9 in een serie blogs over post-normale wetenschap
Wie schetste mijn verbazing toen ik in de Wetenschapsbijlage van de Volkskrant op pagina 5 het bovenstaande artikel van Arnaut Jaspers aantrof: Bloggers slopen droombewijs. Meteen teken ik aan dat het onderhavige blog Climategate.nl nog ver verwijderd is van het ideaal in de klimatologie of klimaatgerelateerde politicologie ook maar iets te doen dat in de buurt komt van serieuze peer-2-peer review. Wat dat betreft is het wachten nog steeds op Marcel, die nu echt zit te zweten op het allerlaatste hoofdstuk van zijn boek.
Natuurlijk zijn er internationaal wél serieuze blogs die wel met de slopershamer en het archeologenborsteltje de gevestigde klimatologie en de daar tot dogma verheven AGW-theorie te lijf gaan. De vader van de post-normale wetenschap Jerome Ravetz plaatst ze terecht op een voetstuk. In de wiskunde – zo blijkt uit het artikel van Jaspers – hebben gezaghebbende bloggers een echte sleutelrol veroverd.
Onlangs kraakten de wiskundige bloggers de al gepubliceerde oplossing van het Millenium-probleem “P versus NP“. Dat was lullig voor Vinay Deolikar die nu $ 1.000.000 misliep. Dat bedrag keert het Clay Mathematics Institute uit aan de oplossers van 7 van die “laatste” problemen. Tot op heden is alleen het vermoeden van Poincaré bewezen. En nu hebben bloggers – Terence Tao (The Polymath Blog), Dick Lipton (Gödel’s Lost Letter) en Scott Aaronson (Shtetl-Optimized) mede op basis van een ontdekking van Niel Immerman, Deolikar’s oplossing gesloopt. Aaronson ging zo ver dat hij $200.000 bij zou betalen als Deolikar’s bewijs wel zou kloppen en daarvoor zou hij zijn huis moeten verkopen.
Nog mooier wordt het als we lezen:
Momenteel werken Tao en anderen via een wiki (link; hajo) aan een soort openbare peer review van het artikel. waarbij iedereen kan meekijken. Ook geven ze feedback aan Deolikar die druk bezig is zijn bewijs te repareren.
Dat is dan weer precies wat John Christy voorstelde voor het IPCC en de klimaatwetenschap. In de wiskunde wordt dit dus al volop toegepast (voorbeeld). Is er een kansje dat dit nog door zal klinken in het IAC-rapport dat maandag verschijnt?
Lees hieronder nog hoe onze landgenoten Peter van den Emde Boas, emeritus-hoogleraar computerwetenschap aan de UvA en Harry Buhrman, groepsleider algoritmes en complexiteit bij het Amsterdamse Centrum voor Wiskunde en Informatica, tegen deze schitterende nieuwlichterij aankijkt:
Pas gisteren werd me duidelijk dat er op Climategate.nl serieus geschermd is met een dreiging van een smaadproces tussen een gastblogger en een reageerder. Concreet gaat het om deze reactie van Arthur Rörsch op Bob Brand a.k.a. The Spanish Inquisition die zich weer mengde in een discussie tussen VKblogger Hans Erren en Rörsch over de CO2-metingen van Ernst Beck. Gelukkig heeft Rörsch zijn dreiging de avond erop al terug genomen (link reactie), geïnspireerd door deze sussende woorden van Arjan. Niettemin leek het even of Hans Erren afhaakte op dit blog (link), maar nee… hij is alweer terug (link). Wel geeft hij op zijn eigen VKblog aan dat hij in verband met de door hemzelf aangewakkerde crackpotdiscussie een blogging break neemt (link).
Ik moest een nachtje slapen over deze kwestie en wist vanochtend na een rondje hardlopen precies hoe ik als moderator moet reageren. Bij deze roep ik Arthur Rörsch tot de orde. Als gastblogger op deze site zou hij dergelijke zaken via de moderatie kunnen spelen, met wie hij goed contact onderhoudt. Het is erg ver gezocht allemaal aangezien – voor zover ik weet – Ernst Beck zelf helemaal nergens tegen heeft geprotesteerd (als hij daaraan zou moeten beginnen zou hij bezig blijven). Het moet in ieder geval duidelijk zijn dat de moderatie en de Stichting Milieu, Wetenschap & Beleid niet verantwoordelijk is voor juridische consequenties van statements tussen reageerders onderling en naar derden.
Time-out Maar het belangrijkste van alles is: smaadprocessen zijn zoooo twintigste eeuw! In de blogosfeer hebben ze niets te zoeken. Het “zelfreinigend vermogen” van de blogs is groot. Reageerders houden elkaar doorgaans wel op het goede spoor. En in een extreem geval kunnen de moderatoren de spelregels voor reageerders aanpassen en op die basis bepaalde reacties die evident over de schreef gaan verwijderen. Als de zaak uit de hand zou lopen kunnen we de reactiestroom in de moderatiewachtrij zetten zodat alles tijdelijk gefilterd zou kunnen worden tot de gemoederen zijn bedaard. Het meest elegant is natuurlijk om met een gevatte “time-out” blog – zoals De kwestie crackpot als ode aan Ignaz Semmelweiss – de hele community even tot nadenken te stemmen.
En dan kunnen we ook nog kijken naar wat er gepubliceerd is over smaad en smaadzaken in de blogosfeer. Google weet raad. Binnen een minuutje vis ik een fascinerend artikel op op The Moderate Voice waarin ene Shaun Mullen de loftrompet steekt over de publicatie Libel in the Blogosphere: Some Preliminary Thoughts van Glenn Reynolds – zelf bloggend op Instapundit – in de Washington Law Review.
Hieronder de door Mullen geselecteerde highlights uit Reynolds paper plus enkele boeiende further reading links… en een persoonlijke tip aan Hans Erren…
Als je de komende tijd als scepticus – denk bijvoorbeeld aan Rochard de Mos in een kamerdebat – ineens overdonderd wordt met alarmistisch feitenmateriaal, dan zou dit kunnen liggen aan de gratis iPhone app van Skeptical Science – Getting Sceptical about Climate Scepticism. Uitgebreide weerleggingen van alle kwesties die door sceptici te berde worden gebracht zijn nu met en paar kliks op je iPhone scherm (sinds 2 weken heb ik hem) tevoorschijn te toveren.
Heb je geen iPhone? Bekijk de lijst dan eens ouderwets via je browser op een PC (wat was dat ook al weer?). Knap werk van de Australiër John Cooks, die verder gaat waar Grist ophoudt (zie: How to talk to a skeptic). Hoe staat het met de kwaliteit of betrouwbaarheid van de overdonderende antwoorden? Begin eens bij de weerlegging van de weerlegging van de hockeystick. Dan heb je een beeld.
Help mee de top 10 climate iPhone Apps op te stellen!
Denk je redelijk internet savvy te zijn, kom je pas in een reactie op WUWT de 10 jaar geleden door Mike Godwin geformuleerde Wet van Godwin tegen. En laten we die nu net nodig hebben in onze rugzakjes als we samen op pad gaan om het klimaat en de wereld beter te begrijpen.
As an online discussion grows longer, the probability of a comparison involving Nazis or Hitler approaches 1
Ben je net zo onwetend en en zo beschaamd als ik, lees jezelf dan heel snel bij. De Nederlandse Wikipedia is wat lauw over de Wet van Godwin. De Engelse Wikipedia is mooi volledig over Godwin’s Law. Wil je echt scoren aan de borreltafel lees dan over de Usenet-legende in How to post about Nazis and get away with it – the Godwin’s Law FAQ. Wil je echt lachen neem je meteen Godwin’s Law of Time Travel mee. En verder verwacht ik natuurlijk dat iedereen gaat Googelen en dan in de reacties de meest waardevolle Godwin-links spuit.
Het is zeer van belang dat iedereen snapt waarom ik graag zie dat iedereen Godwin in zijn rugzakje stopt. Ten eerste omdat de man op bovenstaande foto zowat de vriendelijkst kijkende mens is die je je kunt voorstellen. Boy, die man zal veel vrienden hebben! De Wet van Godwin heeft dan ook een humoristische ondertoon en is zeker niet bedoeld als stok om mee te slaan. Ik heb me nog wel eens bezondigd door te slaan met cognitieve dissonantie. Hans Erren vond het nodig een tweetal auteurs crackpot te noemen. Neven haalde het psychologische begrip victim bullies erbij – grappig bedoeld, maar als je dan leest waar die term voor staat is het toch kwetsend.
Voor Climategate.nl zou de wet eigenlijk willen herformuleren:
Als een online discussie voortschrijdt, is de waarschijnlijkheid dat de ene of de andere reageerder er analogieën uit de psychiatrie bijhaalt 1
Stop deze afgeleide wet ook in je rugzakje. Ik heb besloten dat het van belang is dat voor ik wat dan ook over de fysica van CO2 en het klimaatsysteem ga zeggen, ik eerst een stuk of 10 blogs nodig heb om een paar randvoorwaarden te stellen om later niet met de allerflauwste en ondoordachtste reacties te worden doodgeslagen. Ik zal de komende dagen dan ook het rugzakje gaan vullen en vervolgens iedereen een kompas meegeven. En dan gaan we op pad.
PS Wat gaat het goed met het debat op Climategate.nl! Het overtreft mijn stoutste verwachtingen. Applaus voor jezelf!
Hieronder om verder na te denken over Godwin’s Law een video van Fox News’ Bill O’Reilly…
Greenpeace heeft alvast een kernachtige samenvatting gemaakt van het komende IPCC AR5-rapport
Nu de auteurs van Werkgroep 2 van het vijfde IPCC-rapport AR5 bekend zijn, staat al één ding vast: het rapport in 2013 wordt een herhaling van zetten. De alarmistische gelederen zijn zelfs versterkt met zwaarder geschut, als Stephen Schneider en Terry Root. Ook Jonathan Overpeck, centraal in de Climategate-emails van Werkgroep 1 doet nu mee in Werkgroep2. Verder oudgediende alarmisten: zoals Rik Leemans, onze Wageningse inspirator op het Museumplein bij klimaatdemonstratie Beat the Heat. En klimaat-voor-ruimte Pavel Kabat, de bij PIK gedetacheerde Greenpeace-employee Bill Hare alwéér, Duurzaamgoeroe Frans Berkhout van de VU.
Spandoeken bij lezing Watts Met name bij het hoofdstuk van Werkgroep 2 over oceanen kunnen we de borst nat maken: de klimaatactivist Ove Hoegh Guldberg, leider bij klimaatdemonstraties, schrijver voor Greenpeace en houder van de activistensite climateshifts is aangewezen als Coordinating lead author. Guldberg riep activisten op de lezingenreeks van Anthony Watts te verstoren met spandoeken en protestborden, zelf saboteerde hij de lezing met eigen toespraken: hij is dus echt geknipt voor een open klimaatdebat, waar de wereld na Climategate en het mislukken van Kopenhagen om vroeg.
Bart Verheggen
Je kunt zeggen van Marc Morano wat je wilt maar hij smult van mensen die een bak stront over hem uitkiepen. Als onbevreesd PR-genie weet hij precies dat je kritiek moet omarmen en transparant moet tonen. Altijd als iemand ergens iets negatiefs over hem zegt, lees je het terug op zijn strijdwagen Climatedepot.com.
Knettergek Dan is het extra leuk als je ziek dat een Nederlander het superlatief van besmeuring van Morano heeft gevonden. Sommige reageerders op dit blog zullen ervan smullen, want Morano is om het zacht uit te drukken niet algemeen geliefd. De atmosferische onderzoeker Bart Verheggen, die het weblog ourchangingclimate.wordpress.com bijhoudt, noemt Morano in een dubbelinterview met klimaatblogger Lucia Liljegren op collide-a-scape.com “paranoïde” en “knettergek”.
Als we dan echter kijken naar wat Verheggen over Steve McIntyre zegt, dan leren we hem toch kennen als iemand die niet zuiver omgaat met zijn kwalificaties van tegenstrevers:
Then you have someone like Steve McIntyre, who sometimes has valid criticisms, but he packages it in such a way, that it goes against all my… [searching for the right words]. It’s the hidden insinuations and accusations that he’s always putting down there. And the way he slams the climate scientists and put motives there…I don’t like it at all. It takes away from some things he might have a valid point in. Now I’m not actually interested at all in the hockey stick debate. So I’m not following things [at Climate Audit] in detail, but he might actually have some points there. I’m not saying he doesn’t.
Hoe is dit in vredesnaam te rijmen met onze waarneming op de 4th International Conference on Climate Change, dat Steve McIntyre zowat het toonbeeld is van keurigheid en dat hij zich juist niet laat verleiden tot insinuaties richting de alarmisten? Sterker nog: dat hij zich zowat vervreemde van de sceptische goegemeente met zijn oproep tot fatsoen. Lees Theo Wolters’ verslag nog eens terug: Steve McIntyre roept op tot fatsoen tijdens openingsdiner en bekijk zelf zijn toespraak.
Gelukkig verdedigt wetenschapper Lucia Liljegren, die het neutrale klimaatblog The Blackboard – Where Climate Talk gets hot bijhoudt, McIntyre:
Deel 8 in een serie blogs over post-normale wetenschap
Op zoek naar wat CNN over de verkiezingsuitslag schreef, stuitte ik puur toevallig op het volgende bericht: “Part-time blogger calls the euro crisis and becomes an unlikely sage“. Al snel had ik door dat dit bericht een onmisbare schakel zou vormen in mijn serie blogs over post-normale wetenschap. Een serie die moet gaan eindigen in een bruikbare conclusie over de rol van de blogosfeer op het snijvlak van politiek en wetenschap. Ik quote CNN:
A blogger who left Britain 20 years ago for rural bliss in Spain has become an unlikely economic sage whose advice has been sought by the International Monetary Fund. Edward Hugh counts Nobel Prize winner and American economist Paul Krugman among his avid followers. In fact, Krugman told CNN, “I wish he posted more.” Hugh attended the London School of Economics in the late 1960s but says he “wasn’t learning a lot” and his interest in the subject waned until Japan’s economic woes captured his attention, decades later. “Suddenly I got interested in economics again, because I found a problem,” Hugh told CNN. “I can only get interested in problems.”
Lees de rest van het CNN artikel als je nieuwsgierig bent naar de briljante oplossing van deze Edward Hugh. Waar het hier natuurlijk om gaat is de vraag hoe het kan dat een als wetenschappelijke kluizenaar terug getrokken levende econoom dankzij zijn alleen aan zijn 5000 “vrienden” getoonde blog op Facebook ineens opduikt “in het centrum van de macht”. Iemand die dus volstrekt los staat van het peer-review circus en die gewoon vrijelijk nadenkend en filosoferend denkt de wereld te kunnen helpen met authentieke inzichten en doordachte oplossingen.
Hoe kan dit? En wat moeten reguliere wetenschappers hiervan denken? Lees verder »
Sinds april 2010 is er een nieuw klimaatblog dat de moeite waard lijkt om te volgen: pgosselin.wordpress.com. Het blog is van de Amerikaanse ingenieur Pierre L. Gosselin die in het noorden van Duitsland woont. Het blig heeft dan ook als ondertitel: “Climate news form Germany in English”. Gosselin heeft een Associate Degree civiele techniek van Vermont Technical College en een BS in werktuigbouwkunde van de University of Arizona in Tucson. Zijn klimaatscepticisme sluit aan op Theo Wolters’ bewering dat we ingenieurs en geen wetenschappers op het klimaatprobleem moeten loslaten. Ik zal Theo porren hierover eens een gastblog te schrijven.
Al in zijn tweede blogmaand komt Gosselin met iets heel moois: een complete lijst van alle klimaat- en IPCC-gates. Dat waren er ten tijde van publicatie op 20 mei jl. 55 en daar zijn er inmiddels al 2 bijgekomen. Hieronder heb ik even zijn complete lijst gekopieerd. Lees zijn artikel zelf als je wilt weten waar bovenstaande afbeelding op slaat.
