Close preview
Onderzoekje over klimaatverandering ten tijde van de Romeinen is vooral interessant vanwege zijn implicaties.
Lees verder »
Er is een absolute trendbreuk in Nederland ten aanzien van hoe men sceptici tegemoet treedt zowel bij PBL, VROM als KNMI. We laten even in het midden of dit een PR-strategie is of oprechte interesse in het andere standpunt. Feit is dat het KNMI heeft bevestigd dat men de deuren wijd open zet voor Noor van Andel om zijn hypotheses aan de hand van KNMI-data en met hulp van KNMI-specialisten te toetsen. Woordvoerder Harry Geurts schrijft ons het volgende:
Afgelopen donderdag was de spreker in het wekelijkse KNMI colloqium Dr. Ir. Noor van Andel, die als een van de weinigen op aarde (!!!) intensief studeert op de fundamentele werking van het broeikaseffect en in samenhang daarmee het te verwachten effect van een verhoogde concentratie broeikasgassen in de atmosfeer.
Hier zijn enthousiaste reactie na afloop:
My talk yesterday for the Dutch Meteorological Institute was a great success. There were 10% more attendants than their largest conference room could contain seated, the interruptive discussion was intense, and even sometimes emotional, but always correct, because Hein Haak wielded his power efficiently to keep it that way. KNMI directors Hein Haak and Remco den Besten invited me to write or come to KNMI whenever I wanted, get the support from their specialists when I needed it, in order to continue the discussion that was started yesterday. Very nice, and very Dutch.
Vanochtend heb ik de KNMI-voorlichter Harry Geurts telefonisch gevraagd al dan niet te bevestigen, dat…
Download via deze link de volledige resentatie van Noor van Andel. Wie iets meer over deze uitvinder en ex-hoofd research bij Akzo Nobel wil weten kan dit artikel van TU Delta lezen. Morgen zal ik hem ontmoeten op de door VROm georganiseerde discussiemiddag “Naar een beter IPCC”. Zie de deelnemerslijst.
De SRES emissieparadox: door stijgende welvaart groeien de CO2-emissies die juist tot dalende welvaart zouden leiden via klimaatopwarming waardoor de CO2-emissies juist afnemen en het klimaat dus minder opwarmt
De CO2-emissiescenario’s (SRES), mede geschreven door Rob Swart van het Planbureau voor de Leefomgeving en Detlef van Vuuren, waarop het IPCC haar temperatuurprojecties baseert voor deze eeuw, zijn
Sterker nog, volgens de huidige rekenmethode in de SRES-scenario’s verkleint de welvaartskloof tussen arm en rijk in 2100. Dus Bangladesh en Buthan groeien volgens IPCC-aannames sneller dan ons, en zijn volgens de SRES-scenario’s in 2100 rijker dan Nederland nu, en zij verbruiken meer fossiele brandstof.
Maar wie logisch redeneert ziet dan ook.. …dat de voorspelde plagen van global warming: extreme droogtes, zeespiegelstijging, slagregens, vloed en hittegolven volgens de eigen emissiescenario’s van het IPCC dus niet de economische groei hinderen (met bijbehorende CO2-emissies), zelfs niet van ontwikkelingslanden in deze eeuw. Terwijl het IPCC tegelijk beweert dat ontwikkelingslanden het meeste worden getroffen door opwarming, groeien die landen economisch sneller in een tijd van sterke opwarming. Een sterk staaltje klimatocratische logica.
Hierbij mijn hernieuwde poging om een inhoudelijke wetenschappelijke discussie op gang te brengen. Eerder heb ik al aangekondigd het verschijnen van een special issue in het tijdschrift E&E over een gewenste paradigma verandering bij het onderzoek naar het broeikaseffect. Zie hieronder voor de inhoudsopgave. Thans heb ik de artikelen in pdf beschikbaar. Hierbij nodig ik de lezers van dit blog uit, kennis te nemen van deze artikelen, die ik gaarne toezend aan geïnteresseerden op hun aanvraag (aan arthur@keykey.nl). (e-mail adressen en schuilnamen houd ik vertrouwelijk), op één voorwaarde. Dat de lezer inhoudelijk commentaar levert op één of meer van de artikelen (in het Engels gesteld) dat ik voor een response aan de auteurs kan voorleggen. Daarna zal ik de wederzijdse commentaren verwerken in een vervolgartikel in E&E, en ook op dit blog weer te geven.
Hopelijk krijgen we op deze wijze een nationale discussie, met een internationale dimensie op gang, waar met name Noor van Andel en ik naar uitkijken. Dit zei Noor hierover bij een bijeenkomst van klimaatsceptici in Nieuwspoort, 2007:
“Het verband tussen klimaatverandering en de toename van CO2 in de lucht is van een dermate groot belang, dat wij ons niet kunnen veroorloven de discussie over de theoretische grondslagen van dat verband uit de weg te gaan.
Juist een land als Nederland, dat een reputatie heeft op te houden van 4 eeuwen kritiek op heersende opvattingen, zou er goed aan doen deze discussie op een goed wetenschappelijk niveau te organiseren.”
Waar gaat het ons nu meer precies om?
Mijn mooiste verkiezingswens is dat een nieuw kabinet het ministerie van VROM straks onmiddelijk opdracht geeft een klein kenniscentrum (of een bijzonder leerstoel) te stichten dan wel te subsidiëren, dat zich exclusief gaat bezighouden met de fundamentele werking van CO2 en de aardse broeikas. Met de studies van Noor van Andel en Arthur Rörsch is zo iets eigenlijk al aan de gang. Een andere Nederlandse scepticus die zich al jaren intensief met de fysica achter de temperatuur van de aarde bezighoudt is de chemicus Hans Schreuder met zijn recent gereactiveerde website ilovemycarbondioxide.com.
Oude koeien Waarschuwing: wat nu volgt is niet peer reviewed. Schreuder heeft me wel persoonlijk toevertrouwd dat wegen naar de journals worden gezocht. Daarmee valt het onderstaande voor wat het waard is (blogserie wordt vervolgd) onder de post-normale wetenschap waarbij de blogosfeer als correctie kan werken op een in dogmatiek en oude koeien verstrikt geraakte wetenschap. Scott Dennings presentatie op ICCC4 was één grote oude koe, weliswaar enthousiast en aanstekelijk gebracht, maar toch.
Nu dan eindelijk de boter bij de vis: staar eerst eens een minuutje naar bovenstaande grafiek, download dan de pdf Greenhouse_Effect_on_the_Moon en lees dit. Neem dan en passant ook recente blogs over de fysica van het klimaat op Venus mee (hier, hier en hier) en Stephen Wilde’s theorie van het Hot Water Bottle Effect zoals enige tijd geleden gepost op ClimateRealists.com. Deze bundel moet genoeg zijn om definitief te genezen van Kees Vendrik’s verzekering dat het begrijpen van het broeikaseffect niet moeilijker is dan havo 5. Ga nu eens helemaal nieuw en fris over dat vermaledijde broeikaseffect denken (zie ook mijn reactie hieronder)!
Hieronder nog het Engelstalige bijschrift waarmee Hans Schreuder de pdf over het “broeikaseffect” op de maan in zijn mailing introduceerde.
By Steve Goddard
The classic cure for hyperventilation is to put a paper bag over your head, which increases your CO2 levels and reduces the amount of Oxygen in your bloodstream. Global warmers have been hyperventilating over CO2 on Venus, ever since Carl Sagan made popular the idea of a runaway greenhouse effect. That was when he wasn’t warning about nuclear winter.
Sagan said that marijuana helped him write some of his books.
I bought off on the “runaway greenhouse” idea on Venus for several decades (without smoking pot) and only very recently have come to understand that the theory is beyond absurd. I explain below.
Lees hele artikel -> wattsupwiththat.com
De afgelopen winter, met veel sneeuw en koude, was een mooi voorbeeld van de natuurlijke variaties die het klimaat tentoonspreidt en de rol van veranderingen in het Arctische weer op ons klimaat. Met dat in mijn achterhoofd kwam ik afgelopen week op het weblog van Roger Pielke Sr. een bericht tegen over resultaten van Japanse onderzoekers met een ogenschijnlijk nogal opmerkelijke conclusie over Arctisch zeeijs. Niet de mens maar natuurlijke variaties in het Arctisch gebied verklaren de recente opwarming daar en de afname in zeeijs.
Houdt het artikel enig verband met Climategate en het IPCC? Neuh, eigenlijk niet. Waarom dan toch een weblog? Gewoon, om eens te laten zien wat je zoal tegenkomt in de klimaatwetenschappelijke literatuur en om een eerste aanzet te doen voor Climategate.nl als publiek/wetenschappelijk discussieplatform.
Persoonlijk houd ik overigens erg van een artikel als dat van de Japanners. Het prikkelt je, het dwingt je om na te denken over dit vak. Wat zijn je uitgangspunten, wat zijn de mogelijke consequenties, klopt het allemaal nog wel?
Natuurlijk zijn zowel sceptici, optimistische groene economen als pessimistische alarmisten onder elkaar goed genetwerkt. Oxfam heeft dit recent in kaart laten brengen (link). En dus hoeft het niet te verbazen dat de optimisten met vergelijkbare statements komen. Het nieuwe buzzword daarbij is energie-efficiëntie. Yvo de Boer, zo lazen we vrijdag in de NRC, heeft het hele klimaatverhaal niet eens meer nodig.
Applaus Energy secretary Steven Chu zet nog wel in op climate change, een beetje zoals Jaqueline Cramer dat placht te doen, maar dan beter onderbouwd. Dat mag ook wel als je zijn indrukwekkende CV op Wikipedia doorneemt. Op 23 maart jl. bezocht bij het Oak Ridge National Laboratory in Tennessee waar hij een toespraak van een uur lang begon met het heugelijke nieuws dat het Department of Energy het contract voor energie-onderzoek met University of Tennessee met vijf jaar verlengt. Luid applaus natuurlijk.
Dan gaat hij meteen door met een waar college over het broeikaseffect. Wat we wel weten en wat we niet weten. Dat gedeelte is hierboven weergegeven. Hij brengt het charismatisch en overtuigend met een powerpoint-presentatie en interessante maniertjes. Zo zegt hij niet “greenhouse gasses” maar “greenhouse gazes”.
De sceptische website Algorelied.com sloeg aan op het fragment aan het begin waarin Chu verklaart dat we niet goed weten waar recente fluctuaties van klimaat over periodes van 10 tot 20 jaar vandaan komen. Hij noemt expliciet het “plateau” van de laatste tien jaar. Hij verzwijgt dat er wel degelijk theorieën zijn over de natuurlijke oorzaken van die fluctuaties. Zou hij met zijn wetenschappelijke CV echt nooit van de PDO gehoord hebben?
Veel interessanter zijn de uitspraken van Chu over wat hij wel zeker weet. In zijn speech spreidt Steven Chu in alles de hybris ten toon die Louise Fresco beklaagde in haar NRC-column “Wijze woorden van wispelturige weergoden”. Nergens herkennen we de agnostische bescheidenheid tegenover de ecologie die Henk Tennekes bepleit in zijn sermon “How to speak with wisdom?” Nee, Chu vergelijkt de huidige stand van het klimaatonderzoek met het medische onderzoek naar de gevolgen van roken in de jaren zestig, toen alleen nog een paar laatste dingetjes onduidelijk waren. Hij zegt letterlijk:
As we do we chase down these litte pockets of uncertainty
Gastblog van Ko van Huissteden
De Siberische toendra is een eenzame plaats, ver weg van GSM-masten, e-mail en mediahypes. En er zijn heel veel muggen. Als je daar onderzoek wilt doen is het echt afzien. Toch staat dit gebied volop in de belangstelling. De reden: in de permanent bevroren bodem van het hoge noorden zit veel organische stof: fossiele planten en zelfs complete mammoeten. Als de permafrost smelt door opwarming van het klimaat kan dit in de vorm van kooldioxide of methaan in de atmosfeer terecht komen. Alsof je de stekker uit je vriezer trekt en de inhoud ervan versneld tot ontbinding overgaat. Methaan is als broeikasgas ongeveer 25 keer zo sterk als kooldioxide, dus wordt het broeikaseffect erdoor versterkt.
Het IPCC heeft in het laatste rapport bewust geen rekening gehouden met deze mogelijkheid. De reden: pure voorzichtigheid. Het is niet goed bekend hoe snel de permafrost smelt, en hoeveel nieuw broeikasgas dat gaat opleveren. Misschien valt het mee, misschien tegen. Het is dus belangrijk om ook echt in de toendra te gaan kijken en niet alleen op modellen te vertrouwen. Vooral in Siberie – de grootste landmassa met permafrost – is nog weinig onderzoek gedaan, omdat het zo ontoegankelijk is. Onderzoekers van de Vrije Universiteit en Wageningen Universiteit trotseren de hindernissen en hebben er hun apparatuur geinstalleerd, met hulp van Russische collega’s uit Yakutsk. De eerste metingen zijn begonnen in 2003 met nauwkeurige apparatuur voor het meten van broeikasgas uitstoot uit de bodem. Dit leverde een paar verrassingen op.
