Close preview
Biobased economy in Transsylvanie: Advanced traditional soil depleting short life-expectancy-ensured high biodiversity attracting sheep-farmingsystems (keuterboeren met gat in je maag en een stok tegen de beren en wolven).
Na mijn eerdere blog met Kamervragen aan Diederik Samsom over biobrandstof, twitterde Samsom terug dat Greenpeace in een rapport had bewezen dat biobrandstof toch uitkan. En als een actiegroep die proefvelden van biowetenschappers vernielt het zegt, dan klopt het!
Wij van Climategate uitten onze jeugdige energie vroeger nooit via boterzuurcocktails richting kapitalisten vanuit onze Zodiac. In plaats van op jeugdsentiment, baseren we ons daardoor gemiddeld vaker op normale experts. Productie-ecoloog Rudy Rabbinge, senator van de PvdA (..) bijvoorbeeld..
Armsten van de Wereld het meest getroffen door biobased Samsom In deel 2 van de cursus: Diederik wordt volwassen, raadplegen we het werk van twee Wageningse agronomen. De eerste is Herman Stolwijk over de prijsstijgingen op de wereldvoedselmarkt, mede als gevolg van Biobrandstoffen. En de duurzame aanslag die duur voedsel pleegt op het inkomen van de ruime miljard mensen die van minder dan 2 dollar per dag moeten leven, en zo niet eens hun donatie aan Greenpeace kunnen doen.
Biobased: vroeger was het allemaal beter Een andere is Jack Peerlings over de ‘biobased economy’, wat volgens hem deels ‘nieuwe wijn in oude zakken’is. Wanneer we via Peerlings de ‘Overheidsvisie op de Biobased Economy in de Energietransitie’uit 2007 mogen citeren was ‘iedere economie vóór het gebruik van olie, steenkool en gas biobased’.
Maar laat ik eerst in vraag-antwoord enkele feiten op een rij zetten die Stolwijk levert.
Hoeveel groeide het oppervlak aan graangewassen in Amerika als biobrandstof? Stolwijk citeert het OECD/FAO 2008: Van 2005 tot 2007 verdubbelde het aandeel graangewassen dat in de tank van hybride rijdende eco-activisten belandt van 46 miljoen ton naar 93 miljoen ton. De grootste groei vond plaats in Amerika van 41 ton naar 81 miljoen ton, de EU ging van 1 miljoen ton naar 6 miljoen ton. Lees verder »
Telegraaf 21 november 2011 - Pagina 3
In het bovenstaande krantenartikel geeft de PVV – net als in het Turkijedebat- duidelijk blijk van een gebrek aan historisch inzicht. In dit geval een gebrek aan kennis van de geschiedenis van de machinaties van Greenpeace cum suis. Richard de Mos stelt het zo voor alsof Greenpeace pas met die betonblokken in zee en met dat spoorwegakkefietje crimineel zou zijn geworden. En “crimineel” is ook helemaal niet zo erg. Liever 10 criminele organisaties in het schuurtje achter mijn huis, dan 1 milieualarmistische international op deze hele aardbol.
Zoals Nietzsche al betoogde in zijn Nutzen und Nachtteil der Historie für das Leben is historisch besef soms een ziekte die zoals bij D66 tot te veel nuance leidt. En dus heeft de PVV gewoon gelijk dat Greenpeace, Wereldnatuurfonds, Milieudefensie, Natuur & Milieu, Planbureau voor de Leefomgeving, Friends of th Earth, Sierra Club, enz. enz. (Rypke vul even aan) zeer foute organisaties zijn die in elk geval financieel zo snel mogelijk kalt gestellt dienen te worden. En Greanpeace International mag wat mij betreft z.s.m. van Amsterdam inderdaad naar de spoedig onderlopende Malediven – niet dus – verhuizen.
Wil je wel met historisch besef weten hoe erg het is gesteld met deze clubs lees dan bijvoorbeeld James Delingpole’s Watermelons: The Green Movement’s True Colors of luister naar Greenpeace oprichter Peter Moore. Of luister naar de leugenachtige reactie van Greenpeace directeur Sylvia Borren op het ahistorische gekrakeel van Richard de Mos:
Het zou logischer zijn als de heer De Mos samen met de eigen kiezers en miljoenen Greenpeacesupporters opkomt tegen vervuilende praktijken, en vóór schone lucht, een veilig klimaat, en meer groene banen.
Misschien moet Sylvia Borren het boek Het Gifschip nog lezen over waar actievoeren tegen vervuiling samen met politici en de gullible media doorgaans op uit draait? Oh, angstindustrie! Of had ze nog niet gehoord dat onze lucht schoon ís en dat fijnstof ook een hoax is? En misschien kan ze even uitleggen wat een “veilig klimaat” is. Enne laat haar eens met Jan-Kees de Jager een boom opzetten voor meer groene rode banen. Dat experiment is al eens gedaan.
Kortom: het historisch besef is bij de milieuvoorvrouwen en -mannen (in die volgorde) minstens even ver te zoeken als bij de volkstaal sprekende PVV. Zo bekritiseerde ik onlangs Jolande Sap die meende dat er nodig een “groene revolutie” diende te komen, zonder dat ze ook maar enig besef toonde dat die groene revolutie een welomschreven historische periode tussen 1960 en 1980 is. je gaat toch ook niet roepen dat we een interbellum nodig hebben?
Agent Smith Maar er is goed nieuws: Melanie Schultz van Hagen gaat 2000 tot 2300 banen schrappen bij haar ministerie Infrastructuur & Milieu. En aangezien we in de Randstad nog veel meer asfalt nodig hebben (geef de natuur de ruimte in de langzaam ontvolkende “rijksdelen”), is het te hopen dat het vooral in het milieumoloch wordt gehakt. Waarbij we hebben vernomen dat ook het PBL gepiepeld gaat worden. Exit Maarten – Agent Smith – Hajer (zie artikel uit oude doos). Dan is het een kleine moeite om en passant ook die terroristische buitendiensten – het angstindustriële complex – van het oude VROM de wacht aan te zeggen.
En dan die 7 fte en kantoorhuur weer terug naar eerlijke kleine clubs als de Bomenstichting (zie hier).
Hieronder nog het hele Telegraaf artikel:
Lees verder »
Een opmerkelijke advertentie voor ledenwerving van Greenpeace in het NRC. Een keurige opsomming van alle skeptische argumenten, behalve dan de laatste zin, die moet luiden:
Schokkend om vanochtend in De Telegraaf te lezen:
Huib Morelisse, de hoogste baas bij Nuon, stoort zich aan de stammenstrijd tussen verschillende opwekvormen van energie. Daarom betaalt hij samen met Greenpeace een onderzoeksbureau om voor eens en altijd de discussie over windmolens, kernenergie en kolencentrales van feiten te voorzien.
Dat is zo ongeveer even krankzinnig als wanneer je zou lezen:
Edith Schippers, minister van VWS, stoort zich aan de stammenstrijd rondom seksuele relaties tussen volwassenen en kinderen. Daarom betaalt zij samen met Stichting Martijn een onderzoeksbureau om voor eens en altijd de discussie over pedofilie van feiten te voorzien.
Wanneer begint het bedrijfsleven te begrijpen dat Greenpeace niets meer en niets minder is dan the evil empire.
Hieronder het hele Telegraaf-artikel.
Greenpeace lobbyïst Joris den Blanken met opgeheven vingertje
Een week geleden juichte ik dat met de onverbloemde uitspraken van de Poolse EU-commissaris Janusz Lewandowski de klimaatredding voor Europa nabij leek: “Kolencentrales veroorzaken mogelijk geen global warming” en “Global warming an sich staat ter discussie”. Vrijdag was kwam de deceptie toen bleek dat de Pool zich ootmoedig neerlegde bij de Greenpeace-partijlijn, nadat Euractiv onze landgenoot en Greenpeace lobbyïst in Brussel Joris den Blanken had gequote:
The commissioner should fully explain himself. If not, the consequences for his role in the European Commission should be considered.
Aan de lijn Vanochtend had ik Den Blanken aan de lijn zodat ik de ins en outs van deze developing story nu ken. Het begon met de boude klimaatuitspraken van Lewandowski in een interview in Novy Przemysl. Greenpeace Polen liet het Poolse artikel vertalen en stuurde het naar Den Blanken. Die stuurde de vertaling door naar EurActiv die vervolgens Den Blanken aan een “journalistiek kruisverhoor” onderwierpen of de Pool niet op staande voet ontslagen diende te worden.
Wat is dat EurActiv waar Greenpeace blijkbaar zo innig mee verkeert eigenlijk voor een website? We laten het Den Blanken zelf uitleggen:
Euractiv is een goede site die ik vaak lees. Het is niet helemaal onafhankelijk. De site krijgt geld van bedrijven om artikelen te schrijven. Zo sponsort Rockwool bijvoorbeeld artikelen die gaan over isolatie. En zo doet Shell weer wat met artikelen over olie. Ik heb wel wat vraagtekens bij journalistiek die op die manier wordt bedreven maar toch is de inhoud van EurActiv evenwichtig en goed.
Say no more!
De bal rolde verder toen The Telegraph het EurActiv verhaal overnam met de quote van Den Blanken erin. Vervolgens vloog het verhaal door de reguliere en zeker ook door de sceptische media. De Europarlementariërs Chris Davis (UK, liberalen), Jo Leinen (Duitsland, SPD, voorzitter milieucommissie) en Bas Eickhout (Nederland, Groenlinks, auteur Beyond 20% Rapport dat morgen verschijnt) stellen vragen in het parlement en aan klimaatalarmist Baroso. Lewandowski, die net bezig is met de EU-begroting 2014-2020, komt onder druk te staan en herroept al zijn uitspraken op zijn EU-blog.
Dubbel Ik vraag aan Joris den Blanken of hij het niet jammer vindt dat Lewandowski door de druk niet aan zijn oproep gehoor heeft gegeven to fully explain himself. Ik vraag of Den Blanken niet een dubbel gevoel heeft bij het feit dat Lewandowski’s spijtbetuiging niet echt authentiek overkomt en dat het er veel van weg heeft dat hij zijn hachje redt.
Dat vind ik eigenlijk niet zo relevant”, aldus Den Blanken. “Politiek bedrijven is toch een toneelstukje. Als je verantwoordelijk bent voor een budget van 30 miljard dan kun je het niet maken om niet een groot aantal wetenschappelijke publicaties in ogenschouw te nemen. In de kroeg in Warschau en in familiekring mag je best roepen dat je twijfel hebt aan de realiteit van global warming. Dat vind ik niet belangrijk. Als je als lid van de commissie maar in je rol blijft. Iedereen speelt een rol in het maatschappelijk leven. Het is een rollenspel. Dat is nu eenmaal zoals de samenleving werkt.
Obscuur rollenspel Wat een bizarre coming out is dit! Lewandowski verwijten dat hij de wetenschappelijke literatuur niet kan spellen. Dat hij zich niet op feiten beroept. En vervolgens een “ondragelijke lichtheid van het bestaan” postuleren waarin noch iemands eerlijke gut feeling noch de feiten er meer toe doen, als iedereen maar in zijn rol blijft! Een rollenspel dat in Den Blankens eigen woorden dus zo werkt dat Greenpeace obscure door het bedrijfsleven gefinancierde media voedt met gewenste verhaallijnen, dat de media Greenpeace weer bellen voor agressieve quotes waarna alles en iedereen die in de weg staat van de de CO2-poppenkast uit de weg wordt geruimd.
Den Blankens missie als Greenpeace lobbyïst in zijn eigen woorden:
Uitdagen tot besluiten die leiden tot emissiereductie en schone energie…
Is ooit Eisenhowers angstvisioen van een leugenachtig complex van overheid, wetenschap en industrie mooier verwoord dan door deze Greenpeace woordvoerder zelf?
´Het is vijf voor twaaaaaalf!!´
In het Tweede Kamerdebat vandaag over Visserij, Greenpeace en de Noordzee blijven de Groene Papegaaien rondvliegen en krijsen, opgejaagd door de ecologistische protestclub Partij voor Dieren.
Groene Papegaaien kortwieken Ter correctie op het groene gekrijs hier op Climategate nog even een mariene handout. Met daarin de meest circulerende ‘het is 5 voor 12′-contactgeluiden van Jolandesapdrinkers. Een misvatting wordt volgens mij niet meer waar dankzij de kracht van herhaling, maar velen denken daar anders over.
Alles is hier al eens uitvoerig met referenties besproken, maar goed.. Mensen lezen geen stukjes langer dan 10 woorden, dus daar gaan we nog weer eens. Ook halen ze steeds één wetenschapper aan, die dankzij verslapte peer review Science wist te bereiken: Daniel Pauly. Iemand die altijd weer genoeg onwaarschijnlijke maar alarmistische quotes levert, waar actieclubs op kicken.
1. ‘De FAO zegt dat 88 procent is overbevist’: (Greenpeace et al, Marianne Thieme Groenlinks/Joop.nl/NRCnext duswelbeswelhipenfris et al)
De meest omvattende studie naar visbestanden ´Rebuilding Global Fisheries´ van Boris Worm en Ray Hilborn in 2009 in Science meldt een getal van 14 procent, en dat 66 procent van visbestanden beter beheer nodig heeft. Worm en Hilborn constateren dat hun getal van 14 procent in de buurt ligt van die van de FAO van 19 procent. Worm en Hilborn citeren de Wereldvoedselorganisatie FAO. Welke FAO citeert Greenpeace/Groen Links/Joop.nl en andere Gutmenschen?
Met een flits drong het tot me door dat een kreet als “groen is poen” of “greenwash” veel te lief is voor de organisatie die niet schroomt onze brede welvaart te willen verkwanselen voor eigen moreel én financieel gewin: Greenpeace. Ik kan die naam niet meer zonder wrange smaak neerpennen – Al Qaida klinkt nog vrolijker – nu Climategate 2.0 zich aan ons heeft geopenbaard: het IPCC heeft dit rapport gelanceerd waarin Greenpace campaigner én IPCC lead author Sven Teske officieel maakt dat we in 2050 op 80% renewables kunnen draaien als de miljarden maar naar hem en zijn trawanten blijven stromen.
Rypke heeft het enkele dagen geleden al met ons gedeeld. Nog scherpere analyses zijn er van Lorne Gunter in The National Post. Vernietigend is de weergave van Six Degrees alarmist Mark Lynas. Dan hebben we Oliver Wright in The Independent. En tenslotte het schokkende verhaal Ideological Money Laundering op Bishop Hill. Hieronder de zeer verontrustende passages die WUWT uit dit artikel heeft geknipt:
Steeds minder populair, zelfs onder links
Ook buiten Climategate groeit het verzet al tegen Greenpeace, de club die deze maand intensief vist naar media-aandacht door vissertjes te pesten met anti-wetenschappelijke desinformatie.
Zelfs onder linkse opiniemakers wekken zij met hun wangedrag toenemende weerzin op, zo meldden de boze rechtse burgers van de Dagelijkse Standaard gisteren. Prem, die sneller praat dan zijn schaduw, fileert onze groene vrinden:
Greenpeace “gebruikt methodes uit de jaren van de zeventig van de vorige eeuw”. Blijkbaar “begrijpen deze fundamentalisten niet”, vervolgde Prem, dat ze in een tijd dat GroenLinks en de Partij voor de Dieren in de Tweede Kamer zitten “achterhaald zijn”. Lees verder »
Wat hebben ze nu weer voor leuks bedacht?
Deze zomermaand staat bij Greenpeace (kwart miljard euro omzet per jaar) in het teken van intensief vissen naar media-aandacht. Ook vanavond gebruiken onze groene vrinden de uitgesproken onbenullige VARA, ditmaal voor een wel zeer origineel actiepunt: campagne tegen de evolutie van vissen.
Zelfs Knevel heeft die heilige oorlog al opgegeven, maar je moet het de groene zeloten van Greenpeace meegeven. Iemand moet het stokje overnemen, anders hebben we hier straks niemand meer.
Eerdere campagneclaims al even wonderlijk Ik blogde al over eerdere wonderlijke campagneclaims voor deze maand van Greenpeace. Zoals waar Greenpeace de ‘In 2050 is de zee leeg’-claim vandaan shopte, en de ’80 procent is overbevist’claim, terwijl dit volgens FAO 19 procent is en volgens het grootste onderzoek aan stock assessment in Science in 2009 14 procent. Ach, deze actie tegen fenotypische plasticiteit en evolutie kan er nog best bij de Greenpeace-eregalerij.
Die oude seksistiese meneer met die dikke baard 150 jaar na Darwin worstelen onze groene vrinden nog steeds met dat wonderlijke fenomeen natuurlijke selectie. In EOS kun je deze maand mijn verhaal lezen over ‘contemporary evolution’, om even een idee te krijgen hoe snel natuurlijke selectie inwerkt, en waar we het over hebben bij verandering in visgrootte en groei.
Wat stellen mijn groene vrinden? Ditmaal zou uit het kleiner worden van de maat van vissen blijken hoezeer visbestanden overbevist worden. We zien plaatjes van reuzenkabeljauwen die demonstreren dat vroeger alles beter was, en vissen van anderhalve meter ‘normaal’ waren, als teken van algehele gezondheid. Kort samengevat maken onze groene vrinden twee fouten, nou eigenlijk 3, nou nog wel een paar maar daar hebben we de ruimte niet voor.
Jan Tromp, de journalist die waarschijnlijk onbedoeld als een Ds. Gremdaat imitatie, Uitgesproken VARA bemant, toont in bovenstaand fragment de totale gullability van de media ten opzichte van – laten we het concreet houden – Greenpeace.
Het is toch stuitend om te horen als zo iemand die in alle andere items wél een journalistieke houding aannneemt, nu ineens totaal schaapachtig door mij geparafraseerd mededeelt:
Afgelopen vrijdag besteedden we aandacht aan de Greenpeace actie tegen de overbevissing, nu hebben we weer een leuk item met het uitstervende zeepaardje enne o ja voor ik het vergeet: komende vrijdag gaan we verder met het verhaal van de Greenpeace-actie.
Hoor en wederdoof?
