Close preview
Overstroming in Pakistan
Iedereen is inmiddels wel bekend met de grote overstroming die recentelijk Pakistan heeft getroffen. Wie nog niet gedoneerd heeft, raad ik echt aan dat nog te doen. Over de oorzaken wordt natuurlijk door de alarmisten breed uitgepakt. Het zou de schuld zijn van de opwarming van de aarde.
“Global warming results in catastrophic weather events. The recent floods are a result of climate change, undoubtedly,” insisted Simi Kamal, a geographer and water specialist (bron).
Dat is vreemd. Heel recent verscheen nog een artikel over de “Monsoon fail” waarin wordt beweerd dat global warming niet betekent dat er meer moessonregens komen, maar dat die moessons juist uitblijven:
The study shows that in the scenario of global warming temperature gradient (TG) between Indian landmass and Arabian Sea/Bay of Bengal is significantly decreasing in the lower troposphere with maxima around 850 hPa. TG during pre-monsoon (March to May) is reducing at a significant rate of 0.036?/year (Arabian Sea) and 0.030?/year (Bay of Bengal). The above alarming results are based on sixty years (1948-2007) of daily temperature and wind data extracted from CDAS-NCEP/NCAR reanalysis datasets.
Weakening of lower tropospheric temperature gradient between Indian landmass and neighbouring oceans and its impact on Indian monsoon , S M Bawiskar, Indian Institute of Tropical Meteorology pdf
Maar goed, overstromingen worden niet alleen veroorzaakt door overvloedige regenval, wat ook meespeelt is dat:
Lees verder »
De Volkskrant meldt dat Cramer nu ook ‘zeer verontrust’ en ook ‘verontwaardigd’ is over een fout in het IPCC-rapport (de 2035 fout):
Minister Cramer van Milieu is ‘zeer verontrust’ over een fout in het laatste klimaatrapport van het IPCC. Vorige week bleek dat het onwaarschijnlijk is dat de gletsjers in de Himalaya in 2035 zijn verdwenen, zoals het klimaatpanel van de VN eerder beweerde. Cramer ‘tilt zwaar’ aan de foute berekening. ‘Als politicus baseer ik me op de wetenschap.’ Ze maakt zich grote zorgen. ‘Dit raakt het vertrouwen dat ik heb in het IPCC.’ Daarom moet volgens haar de onderste steen boven komen.
Syed Hasnain, de veelbesproken Indiase glacioloog, op wiens citaat in een New Scientist-artikel uit 1999 de IPCC-bewering gebaseerd bleek te zijn dat de gletsjers in de Himalaya in 2035 verdwenen zouden zijn, begint zich de afgelopen dagen te gedragen als de spreekwoordelijke kat in het nauw.
Vorige week was te lezen in New Scientist dat zijn opmerking destijds speculatie was geweest:
But Hasnain rejects that. He blames the IPCC for misusing a remark he made to a journalist. “The magic number of 2035 has not [been] mentioned in any research papers written by me, as no peer-reviewed journal will accept speculative figures,” he told New Scientist. “It is not proper for IPCC to include references from popular magazines or newspapers,” Hasnain adds.
Maar deze week wordt het allemaal nog vreemder want plots ontkent Hasnain zelfs dat hij het jaartal 2035 überhaupt genoemd heeft en schuift hij de schuld dus in de schoenen van de journalist Fred Pearce, die hem verkeerd geciteerd zou hebben.
Het zal lezers van deze blog vermoedelijk niet ontgaan zijn dat het IPCC gisteren officieel heeft erkend dat het in de fout is gegaan bij wat we nu maar even voor het gemak Himalaya-gate zullen dopen. Bij mijn weten is het een unicum dat het IPCC openlijk een fout erkent, dat is dus een pluspunt (ik houd me aanbevolen voor andere voorbeelden), maar de manier waarop verdient verre van de schoonheidsprijs.
Syed Hasnain
Gisteren berichtte ik nogal uitgebreid over het feit dat niet de gletsjers in de Himalaya in een stroomversnelling komen, maar wel de verwikkelingen rond een fout in het IPCC-rapport. Speurwerk van met name de Amerikaanse klimaatonderzoeker John Nielsen-Gammon had in december duidelijk gemaakt dat het IPCC zich in Working Group II van het vierde rapport in 2007 baseerde op een citaat van de Indiase glacioloog, die in 1999 in New Scientist had laten vallen dat de gletsjers in de Himalaya in 2035 wel eens verdwenen zouden kunnen zijn. Het IPCC stelde vervolgens in 2007 in AR4 dat het very likely was (meer dan 90% zekerheid) dat de gletsjers inderdaad in 2035 verdwenen zouden zijn.
Als New Scientist het IPCC om opheldering begint te vragen, zoals in de editie van afgelopen week gebeurde (zie ook de afbeelding hierboven), dan weet je dat er wel iets bijzonders aan de hand moet zijn. New Scientist gaat namelijk al jaren voorop in de strijd om meer aandacht voor klimaatverandering en zal zelden tot nooit een sceptisch geluid laten horen. Geregeld plaatst het Engelse populairwetenschappelijke weekblad (dat ik persoonlijk zeer lezenswaardig vind over de meeste onderwerpen en geregeld gebruik om me in te lezen bij nieuwe onderwerpen waarover ik moet schrijven, alleen hun stukken over klimaat zijn zeer alarmistisch en eenzijdig) zelfs stukken die de argumenten van sceptici weerleggen, zoals hier in 2007. David Pearce, de klimaatjournalist van New Scientist, schreef enkele boeken over klimaat waaronder De laatste generatie, hoe de natuur wraak neemt, dat door Maurits Groen en Jan van Arkel voor slechts 5 euro op de markt werd gebracht in Nederland om ons te bekeren. De titel geeft aan waar het heen gaat, Pearce geeft een selectie van in potentie alarmerende ontwikkelingen in het klimaat, zoals het vrijkomen van methaan uit de permafrost en het stilvallen van de golfstroom.
Dus wat moet er in godsnaam aan de hand zijn als deze verkondiger van het evangelie hun eigen hogepriester, het IPCC, ter verantwoording begint te beroepen. Voor de duidelijkheid hier nogmaals de tekst uit het bovenstaande plaatje:
IT WAS a dramatic declaration: glaciers across much of the Himalayas may be gone by 2035. When New Scientist heard this comment from a leading Indian glaciologist, we reported it. That was in 1999. The claim later appeared in the Intergovernmental Panel on Climate Change’s most recent report – and it turns out that our article is the primary published source. The glaciologist has never submitted what he says was a speculative comment for peer review – and most of his peers strongly dispute it. So how could such speculation have become an IPCC “finding” which has, moreover, recently been defended by the panel’s chairman? We are entitled to an explanation, before rumour and doubt compound the damage to the image of climate science already inflicted by the leaked “climategate” emails.
New Scientist wil graag weten van het IPCC hoe het mogelijk is dat een uitspraak van de Indiase onderzoeker Syed Hasnain in 1999 in New Scientist een algemeen aanvaard feit is geworden in de klimaatwereld en ver daarbuiten, omdat het IPCC deze uitspraak als basis heeft gebruikt in het vierde IPCC-rapport in 2007 om te beweren dat de gletsjers in de Himalaya in 2035 verdwenen zullen zijn. Je zou er als blad ook trots op kunnen zijn dat je invloed zo ver reikt, dat je zo gezaghebbend bent dat zelfs het IPCC alles wat er in je blad staat klakkeloos overneemt, maar ook New Scientist realiseert zich dat het zo toch niet zou moeten werken. Ook New Scientist gaat ervan uit dat het IPCC zich baseert op de altijd als hoogste graad van betrouwbaarheid geldende peer review literatuur.
