Close preview
Vandaag las ik op de website van het IAC Panel, dat het IPCC onder de loep neemt, dat er volgende week dinsdag 15 juni een hoorzitting gehouden zal worden in Montreal, Canada. Er zullen wetenschappers met ‘varying perspectives’ uitgenodigd worden. De grote vraag is dus of McIntyre en McKitrick en wellicht enkele Amerikaanse critici uitgenodigd zullen worden. Een paar weken geleden, nadat Robbert Dijkgraaf op radio 1 al liet weten dat de volgende bijeenkomst in Canada zou plaatsvinden, lieten McIntyre en McKitrick weten niet benaderd te zijn door het IAC Panel. De lijst met genodigden is nog niet beschikbaar.
Het InterAcademy Council Committee heeft inmiddels ook een uitgebreide vragenlijst op de website gezet, die door iedereen ingevuld kan worden. Ik heb mijn tanden er meteen maar ingezet. Alle vragen en mijn antwoorden volgen hieronder. Als er lezers zijn van deze site die zelf ook antwoorden in sturen, dan zijn ze welkom om hun antwoorden ook hier te plaatsen.
[Update 16:30 uur] McIntyre en McKitrick laten per e-mail weten (nog?) niet uitgenodigd te zijn. McIntyre laat tevens weten dat Judith Curry wel een uitnodiging heeft ontvangen van het IAC Panel om schriftelijk iets in te dienen. Dit doet vermoeden dat het Panel op ‘safe’ speelt. Ze nodigen wel ‘critici’ uit, maar alleen diegenen die behoren tot de mainstream klimaatgemeenschap, zeg maar de categorie Judith Curry en Hans von Storch.
[Update 10 juni] De sprekers zijn bekend en ik zat er niet ver naast met mijn vermoedens van gisteren. Als ‘critici’ zijn uitgenodigd John Christy en Hans von Storch. Dus zelfs in de achtertuin van McIntyre en McKitrick worden ze niet gevraagd naar hun mening, terwijl Von Storch (naar ik aanneem) wordt ingevlogen vanuit Duitsland. Het IAC is de vijfde commissie die zich buigt over climategate/fouten in IPCC en de vijfde die weigert om naar de versie van McIntyre en McKitrick te luisteren. En dan vindt de klimaatgemeenschap het nog steeds vreemd dat er zulke negatieve sentimenten leven jegens de klimaatwetenschap en het IPCC. Volledig programma op http://reviewipcc.interacademycouncil.net/IACIPCCMontreal.html
[Update 10 juni] Bishop Hill pikt de afwezigheid van McIntyre en McKitrick op.
Lees verder »
Nu het transcript van de hoorzitting van de vaste kamercommissie VROM binnen is, kunnen we eenvoudig middels copy/paste gaan oogsten. Ik begin met mijn eigen betoogje over de keuze van de naam van deze website naar aanleiding van een vraag van Kees Vendrik (Groenlinks):
Mijn eerste vraag richt ik aan onze gasten die publiceren op de website Climategate.nl. Het woord “gate” komt van Watergate. Tijdens de Watergate-affaire is ergens ingebroken en is ergens afgeluisterd. Daarmee is de wet overtreden. Dat werd allemaal in een doofpot gestopt en vervolgens werd de rechtsgang geblokkeerd. Kunnen de gasten mij uitleggen waar in de wereld van de klimaatwetenschap en het IPCC dit alles de klimaatwetenschappers te verwijten valt? Als zij dat niet kunnen, kunnen zij dan uitleggen waar het woord “Climategate” dan vandaan komt? Dat suggereert namelijk iets heel ernstigs.
Mijn antwoord:
De naam van de site hebben wij niet zelf verzonnen; die is meer een gevolg van het feit dat het woord in zwang kwam. In het eerste begin stuurde Marc Marano, de hoofdredacteur van Climate Depot.com, e-mailberichten rond met de vraag of er niet een andere naam zou moeten worden verzonnen voor deze “affaire”. Ik heb hem in een e-mail geschreven dat ik het woord “glasnost” wel mooi vond; een soort begin van openheid zoals dit zich ook in de Sovjet Unie heeft voorgedaan. Maar goed, “glasnost” is toch ook wel een moeilijke term en dus is het uiteindelijk allemaal Climategate geworden. Marcel heeft toen het praktische voorstel gedaan om dan maar die .nl te nemen. Dan zie je dat de bezoekersaantallen flink omhoog gaan puur als gevolg van het feit dat het woord vaak in de krant staat en op Google wordt opgezocht.Ik heb hier ook het volgende beeld bij. Ik vlieg nog wel eens, niet heel vaak en misschien minder vaak dan sommige klimaatpausen, maar dan hoor je op Schiphol de oproep “go to the gate”. Ik heb dus dat beeld van een “gate”. De vraag is: hoe vinden wij met z’n allen de “gate” waar wij met de klimaatwetenschap in de knoei zitten en de industrie en de samenleving er ook dik inzitten. Verder ben ik van mening dat dit beeld moet worden losgekoppeld van Watergate hoewel ik het met de heer Zeilmaker eens ben als hij zegt dat het ontduiken van de Freedom of Information Act een juridisch aspect is. Overigens is daaraan een termijn van zes maanden verbonden. Die periode was al verstreken en daardoor kon hetgeen door de e-mails naar voren kwam, juridisch niet meer worden aangepakt.[...]Overigens is het leuk om te melden dat er naast Climategate.nl ook een site wordt geopend met de naam opendebat.nl. Daar willen wij de zaak aankleden.
De naam van de site hebben wij niet zelf verzonnen; die is meer een gevolg van het feit dat het woord in zwang kwam. In het eerste begin stuurde Marc Marano, de hoofdredacteur van Climate Depot.com, e-mailberichten rond met de vraag of er niet een andere naam zou moeten worden verzonnen voor deze “affaire”. Ik heb hem in een e-mail geschreven dat ik het woord “glasnost” wel mooi vond; een soort begin van openheid zoals dit zich ook in de Sovjet Unie heeft voorgedaan. Maar goed, “glasnost” is toch ook wel een moeilijke term en dus is het uiteindelijk allemaal Climategate geworden. Marcel heeft toen het praktische voorstel gedaan om dan maar die .nl te nemen. Dan zie je dat de bezoekersaantallen flink omhoog gaan puur als gevolg van het feit dat het woord vaak in de krant staat en op Google wordt opgezocht.
Ik heb hier ook het volgende beeld bij. Ik vlieg nog wel eens, niet heel vaak en misschien minder vaak dan sommige klimaatpausen, maar dan hoor je op Schiphol de oproep “go to the gate”. Ik heb dus dat beeld van een “gate”. De vraag is: hoe vinden wij met z’n allen de “gate” waar wij met de klimaatwetenschap in de knoei zitten en de industrie en de samenleving er ook dik inzitten. Verder ben ik van mening dat dit beeld moet worden losgekoppeld van Watergate hoewel ik het met de heer Zeilmaker eens ben als hij zegt dat het ontduiken van de Freedom of Information Act een juridisch aspect is. Overigens is daaraan een termijn van zes maanden verbonden. Die periode was al verstreken en daardoor kon hetgeen door de e-mails naar voren kwam, juridisch niet meer worden aangepakt.
[...]
Overigens is het leuk om te melden dat er naast Climategate.nl ook een site wordt geopend met de naam opendebat.nl. Daar willen wij de zaak aankleden.
Graag jullie feedback met betrekking tot de naamgeving van deze site.
Wat vonden we onszelf en ons kleine Nederlandje weer even belangrijk afgelopen maandag 19 april 2010 met de IPCC-hoorzitting in ons werkelijk schitterende Tweede Kamergebouw. Natuurlijk zingen we met Robbert Dijkgraaf als leider van het VN-onderzoek naar structurele verbeterpunten voor het IPCC een aardig toontje mee, maar véél, heel véél gaat ons boven de pet en ontrekt zich aan ons zicht.
Mooie uitzondering Wat sowieso buiten de klimaatpolitiek en de IPCC-boot valt, zijn de vele serieuze wetenschappers, die zoals Bas van Geel het aangaf, helemaal geen zin hebben om zich af te laten leiden van hun diepgravende wetenschappelijke werk door politiek gehakketak en allerlei commissies. Dan vormt John Christy, contributing author van het laatste IPCC-rapport, nog een hele mooie uitzondering: een eminent onderzoeker die uit maatschappelijke betrokkenheid – deels stoelend op zijn ervaringen als ontwikkelingswerker in Afrika – wel de moeite neemt om waar gewenst de politiek te voeden.
Voor en achter de schermen zijn er vele panels die John Christy laten opdraven om beter op de toekomst voorbereid te zijn, geheel in lijn met de post-normale nadruk op kwaliteit van beleid tegenover zekerheid die niet te bieden is. Nederland is daarbij een maatje te klein gebleken. Christy bevestigd aan ons dat in zijn geval gewoon zijn overvolle agenda en zijn andere prioriteiten debet waren aan zijn afwezigheid maandag:
I don’t remember much about this, but I believe I told them I would be unable to attend due to my heavy schedule here but that they were interested in written remarks. I sent three items. The first two were the 3-minute talk I gave to the IPCC Lead Authors in March 2009 at the meeting in Hawaii (download pdf) with a poster (download pdf). I was hoping for an IPCC chapter written by credentialed scientists whose view was one of low climate sensitivity. The last thing was the Nature piece (mine is the last one) also attached in which I brought up the Wiki idea (download pdf). John C.
Dat weten we weer even waar we staan als kikkerlandje: “I don’t remember much about this, but I believe I told them…” Nu zouden we omgekeerd ook John Christy kunnen ignoreren, maar dit zou onverstandig zijn. Als we iets kunnen leren van de betogen met betrekking tot post-normale wetenschap (zie deze nieuwe van Ravetz), dan is het dat kwaliteit van beleid in tijden van fundamentele wetenschappelijke onzekerheid alleen mogelijk is door je pro-actief te verdiepen in een breed spectrum aan geluiden en tegengeluiden.
Hieronder toch maar de twee door Christy ingediende teksten integraal:
‘Scheid klimaat- en energiebeleid’
Regeringen moeten een scheiding aanbrengen tussen klimaatbeleid en beleid rondom energie. Dat is nodig omdat er veel te grote twijfels zijn over de mate waarin de mens via de uitstoot van CO2 verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde.
Dat zei professor Salomon Kroonenberg van de TU Delft maandag tijdens een hoorzitting in de Tweede Kamer over klimaatverandering. Kroonenberg is wel een voorstander van duurzame energie. Maar juist door de beleidsterreinen van klimaat en energie bij elkaar te brengen, loop je volgens hem het risico dat duurzaamheid ondergesneeuwd raakt.
„Stel dat het weer kouder wordt, wat zeggen mensen dan? Het is kouder dus het broeikaseffect gaat niet op? Dan ontneem je hen de stimulans om duurzame vormen van energie te ontwikkelen. Dus scheid klimaat- en energiebeleid.”
Lees hele artikel: -> trouw.nl
Richard Tol, die in Ierland woont, zou maandag via een videoverbinding deelnemen aan de hoorzitting in de Tweede Kamer over het IPCC. In het definitieve programma ontbreekt zijn naam echter en ook die van de Amerikaan John Christy. Dat doet vermoeden dat de commissie het optuigen van een videoverbinding teveel moeite vond, gegeven het toch al grote aantal genodigden. Dat vermoeden werd vandaag inderdaad bevestigd door een van de organisatoren van de hoorzitting en zij verontschuldigde zich per e-mail dat Tol hiervan niet eerder op de hoogte was gesteld (het was er in alle drukte tussendoor geglipt).
Hoewel verklaarbaar is de verwijdering van Tol en Christy van de lijst van genodigden om deze ‘technische’ reden op zijn minst wat onwelgevallig. Beiden zijn actief betrokken geweest bij verschillende IPCC-rapporten en beiden zijn heel kritisch over het IPCC. Onder de nu wel genodigde sceptici is bij lange na niet de IPCC-expertise aanwezig waarover Tol en Christy beschikken.
De genodigden dienden voor 6 april een A4tje in te dienen met punten die ze wilden inbrengen. Tol had dit al gedaan wat betekent dat de beslissing om hem toch weer te schrappen pas na 6 april genomen is. Tol voelt zich ‘geweerd van de hoorzitting’. Hieronder zijn ingebrachte punten, het is aan de lezer om te beoordelen hoe relevant zijn bijdrage geweest zou zijn aan de hoorzitting.