Close preview
Het rapport van het IAC over de werkwijze van het IPCC lijkt nu toch de ondergang te worden van topman Rajendra Pachauri. De BBC meldt dat steeds meer medestanders hem afvallen.
Lees verder »
Verhelderend interview in de India Times met IPCC-baas Pachauri, naar aanleiding van het vernietigende rapport van het IAC. Onze spoorwegman is zich uiteraard van geen kwaad bewust. Het IPCC was in zijn visie goed bezig. Okee, sommige dingen kunnen in de toekomst beter, maar hey, we zijn allemaal mensen. Dat is zo ongeveer de toon. Tot de interviewer een interessante vraag stelt.
Het IAC-panel heeft heel netjes gedaan wat de opdracht was, en de conclusies zijn terecht erg hard, al zijn ze in redelijk zachte bewoordingen gesteld. Toch gaat het rapport vreselijk de fout in: ze stellen – ongevraagd en buiten hun opdracht – dat ondanks de fouten die gevonden zijn, de hoofdconclusies van AR4 overeind blijven staan (“unaffected”).
Natuurlijk blijven ze “unaffected”, want daar hebben ze helemaal geen onderzoek naar gedaan. Als ze niks gezegd hadden was het dus OK geweest, maar het enige dat ze over de hoofdconclusies zouden kunnen zeggen is dat die niet onderzocht zijn.
Dat ze volgens het rapport overeind blijven wordt door de pers meteen uitgelegd alsof ze waar zijn, en dat is nog steeds, zelfs steeds meer, onderwerp van zeer heftige wetenschappelijke discussie. Die ene zin maakt het rapport weliswaar niet waardeloos, maar wekt toch de indruk dat de auteurs alles gedaan hebben om het voortbestaan van het IPCC zo goed mogelijk te waarborgen.
In deze gedachte past ook dat hun kritiek zodanig geformuleerd is dat het allemaal helemaal goed komt met het IPCC als hun aanbevelingen maar opgevolgd worden.
Dit terwijl uit hun onderzoek ook rechtstreeks valt af te leiden dat een dergelijke in zichzelf gekeerde organisatie vanzelf eenzijdig en bevooroordeeld wordt. Dat kun je een beetje beperken door betere doorstroming (één van de aanbevelingen) , maar voorkomen kun je het nooit. De conclusie zou dus moeten zijn dat het disfunctioneren van een IPCC gewoon niet te voorkomen is.
Dit komt voort uit de aan het IPCC opgelegde missie: vanuit wetenschappelijke onzekerheid komen tot EENDUIDIGE aanbevelingen aan de politiek over man made global warming (AGW).
Daarin zitten twee aspecten:
Het doorgronden van deze principiële aspecten zat niet bij de opdracht aan de wetenschappers en is dus buiten beschouwing gebleven, al is het voor een van de schrijvers Louise Fresco ook maar de vraag of je een IPCC op deze wijze zou moeten instellen als het nog niet bestond….
Kortom: de vraag of de mens het klimaat ingrijpend beïnvloedt is nog steeds verre van beantwoord, en de opmerking in het rapport is uiterst betreurenswaardig.
Argwanig geworden na alle “de hoofdconclusies staan nog overeind”-onderzoeken kon ik bijna de fut niet opbrengen serieus naar het IAC-rapport te kijken. Schrille headlines in toonaangevende media zoals de New York Times – “IAC slams IPCC”, wekten toch interesse in het werkstuk – of moeten ik zeggen huzarenstuk – van het team van Shapiro en het Nederlandse panellid Louïse Fresco.
Ik formuleerde een rijtje vragen dat ik dinsdagmiddag op LouIse Fresco afvuurde terwijl zij op hete kolen zat voor haar rapportage aan Minister Huizinga. Ondanks de tijdsdruk werd het een vriendelijk open gesprek waarin de wetenschappelijke grootheid Fresco erkende dat internationale diplomatie een zwaar stempel drukt op alles wat met klimaatverandering en het IPCC te maken heeft Ze gaf ook toe dat in het sterk geseculariseerde Europa inderdaad een behoefte bestaat aan iets wat de christelijke mythologie en eschatologie vervangt en sloot niet uit dat dit aspect meespeelt in de positie die milieu en global warming in onze moderne maatschappijen zijn gaan innemen.
Schaduwdenken Ze verraste me met het feit dat ze een essay (Huizingalezing 1998) en een roman (De Utopisten) op haar naam heeft staan waarin het fenomeen van doemdenken, of zoals ze het zelf noemt “schaduwdenken” uitgebreid aan bod komt. Gaan we zeker lezen! Ze durfde uiteindelijk zo ver te gaan, te zeggen, dat zij, als de klimaatwereld nog eensfrom scratch mocht beginnen, wellicht helemaal geen IPCC in die vorm zou oprichten. Afsluitend verraste en inspireerde ze met de opmerking dat haar persoonlijk climate change veel minder interesseert dan global change!
Bent u verrast over de deels scherpe commentaren op het IAC-rapport?
Nee, ik verbaas me niet. We hebben goed nagedacht hoe de reacties zouden zijn. Kortweg is onze boodschap: er moet fundamenteel iets veranderen, maar de belangrijkste conclusies van het AR4-rapport zijn niet in diskrediet gebracht. We waren ons bewust van het risico dat mensen zouden denken: “er deugt niets aan het IPCC” en wilden dat ook voor zijn.
Denkt u dat de aanbevelingen nog meegenomen worden in het AR5 rapport?
Ja, dat weet ik wel zeker! Daarom hebben we ook zo hard gewerkt om het nu aft e krijgen. De opdracht was ook om iets te doen wat nog van waarde is voor AR5. Als de lidstaten zich ertoe zetten kan op de komende IPCC-vergadering in oktober in Korea al een en ander op de rit worden gezet. Het zal niet in één keer lukken. Enkele praktische dingen kunnen snel worden geïmplementeerd. Denk aan de regels voor het omgaan met grijze literatuur. Ik denk ook niet dat men veel moeite zal hebben met onze aanbevelingen over hetOmgaan met onzekerheid.
Denkt u dat een cruciaal punt, de gebrekkige rol van de review editors, die alle reviews moeten beoordelen, verbeterd kan worden?
Ik leg dezer dagen de laatste hand aan mijn boek De Staat van het Klimaat en zal dus maar sporadisch reageren op het rapport van het IAC. De eerste indruk is dat ze hun werk meer dan naar behoren gedaan hebben. Mijn verwachtingen van gisteren – die niet hoog gespannen waren – zijn niet uitgekomen. Het rapport doet diverse aanbevelingen, die indien opgevolgd, het IPCC fundamenteel zouden kunnen veranderen. In een later bericht zal ik uitleggen waarom naar mijn mening de voorstellen niet ver genoeg gaan. Hoe dan ook, het rapport legde de vinger op diverse zere plekken. Lees verder »
Origineel persbericht van IAC-KNAW
De processen die het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) gebruikt bij zijn assessmentrapporten zijn in het algemeen succesvol gebleken. Maar het IPCC dient zijn managementstructuur fundamenteel te herzien en zijn procedures te versterken met het oog op de groeiende omvang en complexiteit van zijn werk, en de steeds kritischere houding van het grote publiek. Dat is de conclusie van het rapport van de InterAcademy Council (IAC), een in Amsterdam gevestigde organisatie van internationale academies van wetenschappen. Robbert Dijkgraaf, covoorzitter van het IAC, presenteert vandaag het rapport in New York bij de Verenigde Naties. Louise Fresco, universiteitshoogleraar aan de UvA, was een van de auteurs.
In maart van dit jaar hebben secretaris-generaal van de VN Ban Ki-moon en IPCC-voorzitter Rajendra Pachauri het InterAcademy Council verzocht om processen en werkwijze van het IPCC tegen het licht te houden, en voorstellen te doen voor toekomstige assessments. Aanleiding daarvoor was een steeds heftiger publiek debat en aanhoudende kritiek op het IPCC.
Robbert Dijkgraaf over de opdracht: “Gezien het wereldwijde belang van goed gefundeerde kennis over klimaatverandering verdient het IPCC de best mogelijke organisatie en ondersteuning. Dit rapport heeft laten zien dat de in de wetenschap zo gebruikelijke kritische onafhankelijke evaluatie tot goede aanbevelingen voor verbetering leidt. Ik hoop dat die door het IPCC en de lidstaten worden overgenomen.”
Een internationale commissie met experts uit verschillende landen en disciplines heeft het rapport de afgelopen maanden geschreven. Harold Shapiro, emeritus president van Princeton en voorzitter van de commissie, verwoordt het belang van de exercitie als volgt: “Om te garanderen dat de samenleving waarde blijft hechten aan deze assessments, zijn krachtig leiderschap, langdurige en enthousiaste deelname door gerenommeerde wetenschappers, flexibiliteit en aandacht voor openheid onmisbaar.”
Robbert Dijkgraaf
Vanmiddag om vier uur overhandigt Robbert Dijkgraaf in New York het IAC-rapport aan IPCC-voorzitter Rajendra Pachauri. Ross McKitrick liet dit weekend in een opiniestuk in de Financial Post al doorschemeren dat hij er niet veel van verwacht. Een interview vanmorgen met Robbert Dijkgraaf in de groenste krant van Nederland doet vermoeden dat McKitrick gelijk gaat krijgen.
Hoewel Dijkgraaf inhoudelijk nog niet op het rapport kan ingaan zegt hij al veel zoals: Lees verder »
The report, Climate Change Assessments: Review of the Processes and Procedures of the IPCC, will be publicly released at a press conference in the U.N.’s Dag Hammarskjold Library Auditorium beginning at 10 a.m. EDT. The event will be webcast live and archived for later viewing at http://www.un.org/webcast.
De IAC heeft als federatie van ‘KNAW’s’ van de hele wereld het op zich genomen te komen tot “an independent review of the processes and procedures of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Based on this review, the IAC will issue a report with recommended measures and actions to strengthen IPCC’s processes and procedures so as to be better able to respond to future challenges and ensure the ongoing quality of its reports.”
Bij deze presentatie zullen naast de KNAW President ook aanwezig zijn: Harold Shapiro, de voorzitter van het IAC Committee to Review IPCC en oud-president van Princeton University (USA), Roseanne Diab, vice-voorzitter van het IAC Committee to Review IPCC, van de Academy of Science of South Africa, als ook Peter Williams, lid van het IAC Committee to Review IPCC en vice president van The Royal Society in Londen.
Het rapport zal bij deze gelegenheid worden aangeboden aan U.N. Secretary-General Ban Ki-moon en IPCC voorzitter Rajendra K. Pachauri.
Meer informatie vindt u op de ‘review van het IPCC’ site van de IAC.
De presentatie van John Christy in Montreal (praatje begint op 2:29 uur) en ook zijn antwoorden op vragen na afloop waren zeer interessant. In tegenstelling tot de presentaties van Christopher Field en Hans von Storch is de pdf van zijn verhaal nog niet beschikbaar op de website van het IAC Panel. Ik vroeg Christy per e-mail of hij zijn verhaal helemaal had uitgeschreven (de geluidskwaliteit van de opnamen is namelijk niet best) en zo ja of we het op de blog mochten zetten. Zojuist stuurde hij zijn integrale verhaal.
Zijn visie is mij al enige tijd bekend, maar toch is het weer een genot om de man te horen praten. Een wetenschapper die betrokken is geweest bij vrijwel alle IPCC-rapporten, die zich inmiddels moederziel alleen moet voelen bij IPCC-bijeenkomsten, maar die desondanks bij het IPCC betrokken blijft. Dat laatste is belangrijk want zoals eerder vandaag uit de reactie van Pielke sr bleek zijn teveel wetenschappers met kritiek op het IPCC in de loop der tijd afgehaakt. Christy blijft naar IPCC-bijeenkomsten gaan, zoals vorig jaar in Hawaii, en neemt geen blad voor de mond, ook al weet hij dat zijn mede IPCC-auteurs hem niet juichend zullen ontvangen. Hij is zo ongeveer de laatste brug tussen de sceptici en het IPCC en als zodanig inderdaad de juiste man voor het IAC Panel.
Christy was waarschijnlijk via Climate Audit op de hoogte van onder andere onze pogingen om het Panel ervan te overtuigen dat ze McIntyre en McKitrick moeten horen. Hij deed nadrukkelijk een beroep op het Panel om met McIntyre te gaan praten. We zullen zien of ze daar nog (want hun tijd dringt ook) gehoor aan zullen geven. Mijn inschatting is van niet.
Het onderscheid tussen honest brokers en gatekeepers wat Christy maakt werd niet door alle panelleden begrepen. Een panellid vroeg Christy dan ook na afloop of het IPCC zijn werk niet gewoon netjes had beoordeeld maar te licht bevonden. Christy antwoordde dat dit dus precies is wat gatekeepers doen, ze selecteren artikelen die in hun straatje passen en negeren of bagatelliseren artikelen die niet in hun visie passen. Hij benadrukte dat de artikelen die hij ingestuurd had naar de Lead Authors van AR4 niet eens in de referentielijst zijn opgenomen. Een broker zou netjes alle visies op een rijtje zetten en het oordeel aan de lezer overlaten. Dit is waar Christy voor pleit.
Het komt niet vaak voor dat je het met alles wat iemand zegt eens bent, maar dit is zo’n geval. Elke zin van Christy komt overeen met mijn eigen ervaringen na vijf jaar journalistieke research, wat bestond uit eindeloos veel artikelen en blogs lezen en zeer veel praten met zowel sceptici als AGW’ers. Ik ben zeer benieuwd hoe het Panel over de bevindingen van Christy zal rapporteren. Deze bevindingen staan volledig haaks op de juichverhalen van andere gehoorde IPCC’ers.
