'Absolute grenzen' voor 'De mensheid' en 'de aarde' hebben de neiging nogal relatief te zijn

Nederland is vol! Absolute grenzen met beroep op vaste waarden/de wetenschap zijn vaak relatief (bezoek ook Schiermonnikoog)
Qua modieus academisch denken, heeft het aantal papers over ‘tipping points’ een zeker kantelpunt bereikt. Dit is deel 2 over het Neo-neomalthusianisme van ‘kantelpunten’ volgend op, je raadt het al: deel 1. Ik noem ze hier de Kantelpuntianen.
Bij Thomas Malthus was landoppervlak de absolute maat, die grenzen stelde aan menselijk handelen. De Kantelpuntianen op de moderne academie zijn CO2-obsessed. Zij claimen ‘we mogen niet meer dan 350 ppm CO2’ (nu ruim 390) in de atmosfeer hebben, zoals in de invloedrijke Johan Rockstrom-paper ‘A Safe Operatig Space for Humanity’in Nature in 2009 die in september voor COP 15 in Kopenhagen verscheen. Ik werd in Brussel ook door biologen van Greenloop met Rockstrom om de oren geslagen.
Rockstrom et al probeert weer de term het ‘Antropoceen’ te verkopen
Een nieuw tijdperk zou zijn aangebroken, bedacht door mr Ozon Paul Crutzen, die ook zijn naam aan het artikel hangt. Alsof planten niet een veel grotere invloed op de atmosfeer hebben dan mensen: ik blogde al dat we in het Herboceen leven. Ook de Wageningse mysticus Marten Scheffer zette zijn naam onder deze academische activisten-petitie, die stelt:
Identifying and quantifying planetary boundaries that must not be transgressed could help prevent human activities from causing unacceptable environmental change, argue Johan Rockstrom and colleagues.
Er zou een soort absolute grens voor klimaatveiligheid bestaan
De magische 350ppm-klimaatlijn… Als referentie kiest Rockstrom Jim Hansen van de Nasa.
Rockstrom stelt
the planet was largely ice-free until CO2 concentrations fell below 450 p.p.m.v.
(±100 p.p.m.v.), suggesting that there is a critical threshold between 350 and 550 p.p.m.v.
Our boundary of 350 p.p.m.v. aims to ensure the continued existence of the large
polar ice sheets.
Lees verder »