Close preview
Breaking news: Robbert Dijkgraaf vertrekt in mei 2012 naar Princeton. Laat al zijn potentiële opvolgers als KNAW voorzitter de column van Marcel Hulspas lezen en op 12 december naar Nieuwspoort komen (en kom vooral zelf ook naar het klimaatseminar waarin de onevenwichtige KNAW-klimaatbrochure centraal staat – hier aanmelden). In mei 2012 is de keurige maar ook kleurloze man vertrokken.
Laat straks vooral weer eens een echte knotsgekke politiek incorrecte nutty wetenschapper als onze landgenoot Walter Lewin (zie video) de voorzittershamer zwaaien. Dan zien mensen tenminste direct dat wetenschap geen keurige ambtelijke carrière is maar een vrijplaats voor bollebozen en genieën. Steve Jobs: “Stay hungry, stay foolish!” Het motto van het type Dijkgraaf is daarentegen:
Conformeer je, buig voor de macht, wees gezapig, doe normaal en wees politiek correct naar de subsidiegever.
Wat pas echt schitterend is, is dat 2012 nu echt het jaar van “der Untergang” gaat worden. Kyoto weg. Obama weg en een scepticus op zijn stoel. Dijkgraaf weg. En de Chinezen zijn allang om, zo weten we sinds Theo’s blog. Ik heb er geen twijfel meer over dat volgend jaar de sceptische champagnekurken knallen. Uitnodiging volgt! We gaan het groots vieren.
Dijkgraaf:' De Waddenacademie is in de korte tijd van haar bestaan een onafhankelijke partij gebleken die ratio boven emoties stelt'
James Delingpole heeft weer een dijk van een blog geschreven, nu over wat er zal gebeuren met de relschoppers in Londen. De relschoppers zijn natuurlijk geen daders maar slachtoffers, dus is meer welzijnsindustrie met haar deskundologenvolk nodig.
Via de site van een fan van de ook door mij bewonderde arts/schrijver Theodore Dalrymple ‘The Skeptical Doctor’ - zag ik plots de link tussen de rellen en de hype rond global warming:
Hier is de sleutelzin, de zere plek waar Skeptical Doctor Dalrymple zijn vinger op legt in zijn werk:
But the intellectuals’ use of reason is not in good faith. They exploit reason in a form of philosophical disputatiousness that excuses almost all possible forms of anti-social behavior. Thus, academic thought embraces increasingly complex and absurd theory, which replaces simple, unbiased observation. You have to be smart to believe a lot of stupid modern ideas.
We zitten opgescheept met een elite die meer geld en vergaderuren besteedt aan het constant houden van de gemiddelde wereldtemperatuur tussen 1961-1990 dan aan trivialiteiten als bejaardenzorg, voedselzekerheid, onderwijs. Die kritiek daarop afdoet als ‘emotie’ en ‘domheid’. Let wel, zonder het klimaatsubsidiebal van Cramer en Van der Hoeven waren bezuinigingen op zorg, defensie en voorzieningen niet nodig geweest.
Kortom, een klasse die door relativistisch fundamentalisme en slordig denken totaal het zicht kwijt is geraakt op wat voor mensen van belang is. Lees verder »
Robbert Dijkgraaf
Louise Fresco
Maarten Hajer
Het IPCC hamert in zijn communicatie altijd op de zeer hoge wetenschappelijke normen die het hanteert bij het samenstellen van de 6-jaarlijkse rapporten. Ook wordt eindeloos herhaald dat er nu werkelijk volledige consensus is onder wetenschappers. Het is in het IPCC alles wetenschap wat de klok slaat.
Maar dat is helemaal niet zo! Tenminste als we Robbert Dijkgraaf, Louise Fresco, Maarten Hajer en Leo Meyer mogen geloven. Dat ze dit weten is niet zo verwonderlijk, ze hebben er diepgaand onderzoek naar verricht, maar dat ze het alle vier binnen twee dagen ook voor een volle zaal volmondig beamen is toch wel uitzonderlijk.
VVM en VROM over de klimaatwetenschap na Climategate
De bijeenkomst van de VVM in Nieuwspoort (14 september): “Gezagswaarde van de wetenschap in een veranderende maatschappij” had een neutrale titel maar ging gewoon over de vraag of het IPCC door Climategate en de stroom schandaaltjes en schandalen die daarna boven kwamen drijven zijn wetenschappelijke gezag kwijtgeraakt was. De sprekers waren Prof. dr Robbert Dijkgraaf (UvA/KNAW), Prof. dr Maarten Hajer (PBL), Prof. dr Paul Schnabel (SCP), en Prof. dr Pieter Leroy (Radboud Universiteit).
Op de VROM bijeenkomst van woensdag “Naar een beter IPCC” spraken dr Leo Meyer (PBL), prof. dr ir Louise Fresco (IAC), en dr Hein Haak (focal point IPCC, KNMI).
De IPCC evaluaties
In deze hooggeleerde selectie treffen we Dijkgraaf en Fresco aan als hoofdfiguren achter het IPCC evaluatierapport van de IAC, en Hajer en Meyer als de mannen achter dat van het PBL. Ze wisten dus beslist ze waar ze het over hadden! Beide rapporten zijn terecht zeer kritisch en leggen een groot aantal wetenschappelijk volstrekt ontoelaatbare oraktijken in het IPCC bloot, maar zijn zeer mild in hun conclusie, die erop neerkomt dat er hard aan verbetering gewerkt moet worden Dit heeft uiteraard de strekking dat het dan wel goed komt met het IPCC. Fresco legde zelfs omstandig uit dat dit de bewuste keuze van de commissie geweest was, laverend tussen de klaprotsen van het klimaatdebat en de interne processen binnen het IPCC. Want ondanks de foutjes vond ze dat het IPCC een ongeëvenaard goede prestatie verricht had: in het uiterst moeilijke klimaatdebat toch in recordtijd komen tot een eenduidig advies aan de regeringen annex opdrachtgevers! Die mening werd gedeeld, en zelfs in zéér opvallend vergelijkbare bewoordingen (je zou haast denken dat ze het erover gehad hebben) geuit door Dijkgraaf, Hajer en Meyer. Een eenstemmigheid die na de publicatie van de rapporten geen verbazing wekt.
Lees verder »
Ik leg dezer dagen de laatste hand aan mijn boek De Staat van het Klimaat en zal dus maar sporadisch reageren op het rapport van het IAC. De eerste indruk is dat ze hun werk meer dan naar behoren gedaan hebben. Mijn verwachtingen van gisteren – die niet hoog gespannen waren – zijn niet uitgekomen. Het rapport doet diverse aanbevelingen, die indien opgevolgd, het IPCC fundamenteel zouden kunnen veranderen. In een later bericht zal ik uitleggen waarom naar mijn mening de voorstellen niet ver genoeg gaan. Hoe dan ook, het rapport legde de vinger op diverse zere plekken. Lees verder »
Genieten gisteravond na de presentatie van het IAC-rapport over het IPCC en gegeven de duisterheid die de formatie omgeeft. Fresco en Dijkgraaf eindigen hun artikel in de Volkskrant ook met een pleidooi voor meer “investeringen in kennis in ons land en daarbuiten” en noemen dat “een mooie uitdaging voor een nieuwe regering van welke politieke signatuur dan ook.” Ofwel: een openlijke erkenning dat we het gewoon nog niet weten met het klimaat!
PS Later vandaag interview ik Louise Fresco!
Vanmiddag om vier uur overhandigt Robbert Dijkgraaf in New York het IAC-rapport aan IPCC-voorzitter Rajendra Pachauri. Ross McKitrick liet dit weekend in een opiniestuk in de Financial Post al doorschemeren dat hij er niet veel van verwacht. Een interview vanmorgen met Robbert Dijkgraaf in de groenste krant van Nederland doet vermoeden dat McKitrick gelijk gaat krijgen.
Hoewel Dijkgraaf inhoudelijk nog niet op het rapport kan ingaan zegt hij al veel zoals: Lees verder »
The report, Climate Change Assessments: Review of the Processes and Procedures of the IPCC, will be publicly released at a press conference in the U.N.’s Dag Hammarskjold Library Auditorium beginning at 10 a.m. EDT. The event will be webcast live and archived for later viewing at http://www.un.org/webcast.
De IAC heeft als federatie van ‘KNAW’s’ van de hele wereld het op zich genomen te komen tot “an independent review of the processes and procedures of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Based on this review, the IAC will issue a report with recommended measures and actions to strengthen IPCC’s processes and procedures so as to be better able to respond to future challenges and ensure the ongoing quality of its reports.”
Bij deze presentatie zullen naast de KNAW President ook aanwezig zijn: Harold Shapiro, de voorzitter van het IAC Committee to Review IPCC en oud-president van Princeton University (USA), Roseanne Diab, vice-voorzitter van het IAC Committee to Review IPCC, van de Academy of Science of South Africa, als ook Peter Williams, lid van het IAC Committee to Review IPCC en vice president van The Royal Society in Londen.
Het rapport zal bij deze gelegenheid worden aangeboden aan U.N. Secretary-General Ban Ki-moon en IPCC voorzitter Rajendra K. Pachauri.
Meer informatie vindt u op de ‘review van het IPCC’ site van de IAC.
De beslissing om het project Antenne Klimaat en Duurzaamheid te laten lopen van 12 april tot 12 oktober 2010 – in afwachting van de nu snel naderende uitslag van de subsidieaanvraag – is genomen omdat er in deze periode naast belangrijke meetings en grote verkiezingen zo verdraaid veel interessante rapporten uitkomen (het PBL-IPCC-rapport kan elk moment uitkomen). En nu is er een wel heel fraaie bijgekomen: de 350-jaar oude Britse Royal Society, de evenknie van onze KNAW, herziet haar klimaatstandpunt na sterk aandringen van 43 klimaatsceptische leden (link).
Ergens deze zomer publiceert de Royal Society een nieuwe herziene gids met een overzicht van de stand van de klimaatwetenschap. Gerald Warner van de Daily Telegraph ziet een parallel met het Londonse Science Museum. Die hernoemde twee maanden geleden haar Climate Change afdeling in Climate Science afdeling. Het oorspronkelijke persbericht van de Royal Society van 28 mei jl. vind je hier.
It has been suggested that the Society holds the view that anyone challenging the consensus on climate change is malicious – this is ridiculous. Science is organised scepticism and the consensus must shift in light of the evidence. The Society has always encouraged debate particularly through our discussion meetings and our journals. The Society has held two recent discussion meetings relevant to this area. One on Greenhouse gases in the earth system: setting the agenda for 2030 and one on Handling uncertainty in science. The debate must be open and it must also be based on sound science rather than dogma.
Podcasts Bovenstaande quote is van Martin Rees, president van de Royal Society. Zijn voorganger Lord May was juist van de lijn: “The debate on climate change is over.” In een commentaar van de Times Online komt de 72-jarige Sir Alan – alweer een ingenieur – aan het woord als een van de 43 dissidenten. Meer weten? Download dan de audio’s van de genoemde debatten eens op je muziekspeler. Hier de link naar het debat over de wetenschappelijke onzekerheid en hier naar het debat over de broeikasgassen. Deze transparantie is natuurlijk een voorbeeld voor onze KNAW, die nog steeds reden ziet om klimaatmeetings besloten te houden.
Hieronder de spin die Marc Morano aan dit breaking news geeft.
Er was relatief weinig aandacht gisteren tijdens de hoorzitting voor climategate. Kees Vendrik van Groen Links daagde ons uit om hard te maken wat de overeenkomsten zijn tussen Watergate en Climategate. Een lastige vraag want hoe vergelijk je twee zulke verschillende schandalen. Het punt dat Vendrik probeerde te maken is dat climategate in het niet valt bij het Watergate-schandaal en dat de naam dus overtrokken is. Rypke wees terecht op de Freedom of Information Act-verzoeken die door CRU geblokkeerd zijn. Hajo legde uit hoe de naam climategate binnen enkele dagen na de e-mail hack of lek in zwang raakte en dat om praktische redenen daarom gekozen is voor climategate.nl. Ik denk dat we pas over een paar jaar kunnen duiden hoe groot het ‘schandaal’ climategate werkelijk is.
Diederik Samsom van de PvdA vroeg ons (van climategate.nl) hoe we aankijken tegen de twee rapporten die naar aanleiding van climategate zijn verschenen over CRU en die CRU en Phil Jones grotendeels zouden vrijpleiten. Ik antwoordde iets in de geest van dat de onderzoeken helaas erg beperkt van aard waren en dat beide commissies niet de moeite hebben genomen om te praten met onderzoekers die in de climategate e-mails onder vuur liggen, zoals McIntyre en McKitrick.
Velen blijven climategate als een op zichzelf staand ‘incident’ zien dat verder niets te maken heeft met het functioneren van het IPCC, het directe onderwerp van de hoorzitting van gisteren. Een altijd oplettende Stephen McIntyre merkte vandaag op dat dit ook voor Robbert Dijkgraaf geldt, die zoals bekend uit hoofde van zijn co-voorzitterschap van de InterAcademy Council (IAC), leiding zal geven aan een onderzoek dat IPCC-procedures tegen het licht gaat houden. In een interview in NRC dat vertaald is in het Engels zegt Dijkgraaf over climategate:
Those emails are not directly related to the work of the IPCC.
Met dank aan Google Alert vond ik op de website van de SP een bijzonder interessant interview met Robbert Dijkgraaf, de man die mede leiding gaat geven aan het IPCC-onderzoek. De interviewer was niemand minder dan Jan Marijnissen himself. Het interview bevat geen verwijzingen naar het onderzoek van het InterAcademy Council en heeft vrijwel zeker plaatsgevonden voordat dit onderzoek bekend werd gemaakt. Des te interessanter zijn dus de uitspraken die Dijkgraaf doet over het klimaat.
Hoe kun je met zekerheid iets zeggen over de klimaatontwikkeling wanneer er zo veel variabelen zijn? “Ja, dat is een goed voorbeeld. Je ziet een hele keten in de meningsvorming, die begint met wetenschappers die kwantitatief onderzoek doen, metingen verrichten, vervolgens modellen bouwen en dan komen met mogelijke scenario’s voor de toekomst, inclusief allerlei onzekerheden. Maar dan komen er activisten of politici die zeggen: ‘Zo, en nu graag alles op één A4’tje.’ Onvermijdelijk ontstaat er dan een karikatuur van een wetenschappelijke mening. Je ziet dat nu gebeuren. Maar, sprekende over het klimaat, de essentie is duidelijk. De discussie gaat eerder over de mate van onzekerheid, of er nu negentig of vijfennegentig procent kans op is dat het fout gaat. De wetenschap heeft ons gewezen op de risico’s, het is aan de maatschappij en de politiek om iets te doen met die boodschap.”
De vetgedrukte zin zal spoedig de blogosfeer doorrazen, vermoed ik, want hier zegt Dijkgraaf in feite onomwonden (zonder IPCC te noemen overigens) dat hij achter de conclusie van het IPCC staat.
Er bestaat dus een risico van een kwalitatieve omslag in het klimaat. Daar kunnen we ons op voorbereiden. Maar kunnen we die omslag ook voorkomen? “Er is geen een-op-eenrelatie tussen de hoeveelheid geld die je uitgeeft om tot CO2-reductie in de atmosfeer te komen en de stijging van de temperatuur. Zo hard is die correlatie niet, al bestaat er wel een verband tussen de aanwezigheid van broeikasgas en de temperatuur op aarde.”Als je thuis op de bank zit en je kijkt naar die milieuconferentie in Kopenhagen, wat denk je dan? “Daar wordt een spel gespeeld, waarbij iedereen zijn rol heeft. De wetenschap staat daar grotendeels buiten. Het is goed dat het geagendeerd is en dat men er serieus over nadenkt, maar het is wel van belang dat er een steviger wetenschappelijke basis komt. We moeten beter begrijpen wat er precies aan de hand is. De kans bestaat dat we over vijftig jaar terugkijken naar de discussie van vandaag over het milieu zoals we dat nu doen naar de discussie in de jaren vijftig over de schadelijkheid van het roken.”
Er bestaat dus een risico van een kwalitatieve omslag in het klimaat. Daar kunnen we ons op voorbereiden. Maar kunnen we die omslag ook voorkomen? “Er is geen een-op-eenrelatie tussen de hoeveelheid geld die je uitgeeft om tot CO2-reductie in de atmosfeer te komen en de stijging van de temperatuur. Zo hard is die correlatie niet, al bestaat er wel een verband tussen de aanwezigheid van broeikasgas en de temperatuur op aarde.”
Als je thuis op de bank zit en je kijkt naar die milieuconferentie in Kopenhagen, wat denk je dan? “Daar wordt een spel gespeeld, waarbij iedereen zijn rol heeft. De wetenschap staat daar grotendeels buiten. Het is goed dat het geagendeerd is en dat men er serieus over nadenkt, maar het is wel van belang dat er een steviger wetenschappelijke basis komt. We moeten beter begrijpen wat er precies aan de hand is. De kans bestaat dat we over vijftig jaar terugkijken naar de discussie van vandaag over het milieu zoals we dat nu doen naar de discussie in de jaren vijftig over de schadelijkheid van het roken.”
Hier lijkt Dijkgraaf zichzelf tegen te spreken. Net nog was de essentie duidelijk, nu opeens moet er ‘een steviger wetenschappelijke basis’ komen en we moeten ‘beter begrijpen wat er precies aan de hand is’. Zijn opmerking daarna over roken is helemaal cryptisch. Daarmee lijkt hij juist weer te suggereren dat we nu twijfelen aan iets dat overduidelijk schadelijk is, namelijk CO2.
Maar kunnen we nu al zulke vergaande conclusies trekken dat een investering van duizenden miljarden wereldwijd gerechtvaardigd is? “Let wel: de conclusies van de wetenschap gaan minder ver dan wat je in de manifesten tegenkomt. De wetenschap levert goed werk met alle mitsen en maren die erbij horen. Anderen gaan daarmee aan de haal. Al Gore bijvoorbeeld: die gaat in zijn film drie, vier stappen verder dan de wetenschap rechtvaardigt.”
‘De wetenschap’ is ‘IPCC’ en dus laat Dijkgraaf nu opnieuw vallen dat het IPCC goed werk levert. Zijn opmerking over Al Gore krijgt internationaal vast ook nog wel een staartje. Het hele interview is overigens de moeite waard en bevat nog wel een paar opmerkingen die je zo kan toepassen op de klimaatdiscussie.
