Worden studenten kritischer over het heersende klimaatparadigma? Het leek er wel op gisteren tijdens een gastcollege dat ik gaf aan eerstejaars aardwetenschappen van de VU. Maar hun leerboeken zijn daar nog niet op aangepast. Welke leerboeken zou een collegereeks over klimaat op de verplichte literatuurlijst moeten zetten? Suggesties welkom en lees verder hier.

Voor de essentie van het VU Connected debat Slecht Klimaat Voor de Wetenschap van 12 oktober jl. laat ik het verder bij een verwijzing naar mijn blog over twee eerdere bijeenkomsten met praktisch hetzelfde thema en dezelfde sprekers. Ik zou alles letterlijk kunnen herhalen zonder dat iemand zou kunnen aantonen dat het niet over het VU debat ging! Deze keer ga ik als een ouderwetse schoolmeester 10 sprekers en deelnemers een rapportcijfer geven tussen 10 en 0. De nieuwste climategate.nl innovatie! En heus waar: een van de sprekers presteerde zo erbarmelijk dat ik er niet omheen kon ook die dikke nul uit te reiken.

(Een korte impressie van het debat is hier te zien)

Rapportcijfers

10. Bas van Geel (paleoklimatoloog UvA)

Zat gewoon achter in de zaal, op eigen initiatief, had natuurlijk achter de forumtafel moeten zitten, zeker bij afwezigheid van de enige sceptische genodigde De Mos.

Legde in een opvallend persoonlijk getinte verklaring uit dat hij als klimaatwetenschapper, hoewel trouw links stemmer en steuner van goede doelen (zelfs Greenpeace… misschien is de 10 toch wat overdreven…) alleen maar een daling van de temperatuur voor de komende tijd verwacht, met als gevolg een enorme morele overwinning van de rechtse krachten en een volledig afhaken van het publiek bij zinnig milieu- of energiebeleid.  Een zorg die ik deel.

Bravo Bas!

9. Anne-Wil Lucas (VVD 2^e kamer)

Hoewel als vervanging van VVD klimaatwoordvoerster Nepperus en dus niet op eigen terrein, deed ze haar zegje helder, duidelijk en vastberaden. En schilderde met haar uitleg over het programma van het nieuwe kabinet een toekomst die mij bijna in vervoering bracht: het einde van klimaatbeleid, voortaan alleen nog concreet nuttig milieu- duurzaamheids- en energiebeleid.

Is de missie van climategate.nl dan toch plotseling al volbracht?

Zie voor het antwoord onder de 5!

Lees verder »

Gastblog van Ko van Huissteden

De Siberische toendra is een eenzame plaats, ver weg van GSM-masten, e-mail en mediahypes. En er zijn heel veel muggen. Als je daar onderzoek wilt doen is het echt afzien. Toch staat dit gebied volop in de belangstelling. De reden: in de permanent bevroren bodem van het hoge noorden zit veel organische stof: fossiele planten en zelfs complete mammoeten. Als de permafrost smelt door opwarming van het klimaat kan dit in de vorm van kooldioxide of methaan in de atmosfeer terecht komen. Alsof je de stekker uit je vriezer trekt en de inhoud ervan versneld tot ontbinding overgaat. Methaan is als broeikasgas ongeveer 25 keer zo sterk als kooldioxide, dus wordt het broeikaseffect erdoor versterkt.

Het IPCC heeft in het laatste rapport bewust geen rekening gehouden met deze mogelijkheid. De reden: pure voorzichtigheid. Het is niet goed bekend hoe snel de permafrost smelt, en hoeveel nieuw broeikasgas dat gaat opleveren. Misschien valt het mee, misschien tegen. Het is dus belangrijk om ook echt in de toendra te gaan kijken en niet alleen op modellen te vertrouwen. Vooral in Siberie – de grootste landmassa met permafrost – is nog weinig onderzoek gedaan, omdat het zo ontoegankelijk is. Onderzoekers van de Vrije Universiteit en Wageningen Universiteit trotseren de hindernissen en hebben er hun apparatuur geinstalleerd, met hulp van Russische collega’s uit Yakutsk. De eerste metingen zijn begonnen in 2003 met nauwkeurige apparatuur voor het meten van broeikasgas uitstoot uit de bodem. Dit leverde een paar verrassingen op.

Lees verder »