Close preview
De luxe van 3 uitgevers die je uitnodigen een boek te schrijven, heeft niet iedereen: ik wel. Eerder ontbrak de kapstok, waar ecologische kennis en ervaring in relativerend sausje aan kon hangen. Het bleef bij een hoofdstukje in Marcel zijn boek De Staat van het Klimaat, bij één van deze uitgevers en dat was me eigenlijk veel te verantwoord en serieus. Tot tevredenheid van de natuur, die de door mij boven gehaalde inzichten onder de pet wil houden.
Maar nu de natuur mij tot in de kleine uurtjes zag werken, het toetsenbord uren hoort rammelen vertrouwde zij het niet meer. Vanochtend stuurde ze één van haar spionnen de huiskamer in: een koolmeeswijf vloog door openstaande deur binnen, nam plaats boven op mijn beeldscherm en eiste op hoge toon het manuscript te mogen lezen. Terwijl ze op lafhartige wijze van een mannelijke handlanger buiten instructies kreeg. Lees verder »
Nu de IMF ook wil cashen op klimaatwindhandel, brengt zij volgens Petrochem.nl naar buiten dat er 480 miljard aan directe subsidies op fossiele brandstof zouden bestaan. Voor zover er directe subsidies van de overheid op brandstofgebruik zijn, is dat vooral in landen waar niet-democratische regimes hun wanbeleid (op energiegebied) willen compenseren om zo de volkswoede af te kopen.
Door wanbeleid kan olie-export Iran in 2015 stagneren Ik lees net ‘The End of the Free Market’van Ian Bremmer over de opkomst van ‘staatskapitalisme’ na de financiele crisis van 2008. Hij noemt een mooi voorbeeldland, die de herkomst en het doel van ‘fossiele brandstofsubsidies’ illustreert: Iran, ‘s werelds 3de olie-en-gasland qua voorraden op bladzijde 58:
It’s oil and gas fields, overseen by the National Iranian Oil Corporation (NIOC) aren’t aging well, and US and UN sanctions, imposed to force Iran to renounce it’s nuclear ambitions, have weighed heavily on foreign investment in the energy sector. The problem is exacerbated by goverment use of energy resources to protect its popularity. To appease a population increasingly frustrated by economic mismanagement, high inflation and rising, Iran’s government spends more than $20 billion per year on consumers TO HELP CONSUMERS AFFORD GASOLINE AND HEAT THEIR HOMES.
Lees verder »
Er is een wildgroei aan simplistische populatiebiologie geprojecteerd op mensen
In de groene hoek is zo langzaamaan sprake van een wildgroei in zwartgallige schotschriften die hun overtuigingskracht moeten ontlenen aan één simpele rekensom: Thomas Malthus x Darwin= einde der tijden (‘exponentiële groei in gelimiteerd systeem’).
Meestal is de auteur een bioloog die- boos geworden door het achteruitgaan van zijn favoriete diersoortjes- de mensheid eens flink op zijn falie wil geven. In de Middeleeuwen zou men theologische argumenten gebruiken, maar omdat wij in een technomaatschappij leven moet de auteur zich van wetenschappelijk ogende argumenten bedienen. Anders werkt het niet, maar het doel is het zelfde: creëer uw eigen kudde.
De ontplofte bioloog: Rob Hengeveld Een klassieker is natuurlijk Jared Diamond met zijn ‘Collapse’, waarvan bioloog van Rotterdams Natuurmuseum Jelle Reumer een eigen vertaling maakte met ‘de Ontplofte Aap’. Natuurlijk mag ‘The Population Bomb’ van vlinderbioloog Paul Ehrlich niet op uw lijstje van door menselijke overbevolking nakende gruwelen ontbreken. En Martin Rees (wederhelft van Wackernagel die de neo-Malthusiaanse Ecologische Voetafdruk bedacht) schreef al een vergelijkbaar ‘wetenschappelijk’artikel waarbij hij simplistische populatiebiologie projecteert op mensen om vervolgens het einde der tijden uit te roepen. T’is zeg maar echt zo want DE wetenschap zegt het.
En vandaag in Boerhaave mag de emeritus dierecoloog Rob Hengeveld uit het zelfde Malthusiaanse vaatje tappen, nu hij ‘Wildgroei’ schreef: ‘Overbevolking en de ontwrichting van milieu en samenleving’. Lees verder »
Milieucommissaris Potocnik: verlengstuk bureaucratische en financiele elite. Vijand van vrij burgerschap en nationale soevereiniteit
Op de Dagelijkse Standaard weer eens een interessante boekbespreking: ‘Het Volk als onderpand’,van Ad Broere’s duik in de financiële wereld onder onze (Europese) economie getiteld ‘Geld komt uit het niets’: hoe een internationale elite waarde uit niets creëert (papier, CO2-derivaten), en belang heeft bij de opheffing van de soevereiniteit van natiestaten in Europa: exact hetgeen de internationale milieubeweging ook beoogt via de COP-klimaatconferenties en RIO (Reshaping International Order). Met als laatste interessante waarneming:
Het boek besluit met de noodzaak van een nieuwe manier van denken over het financiële stelsel, een nieuw paradigma. Achter het masker van zogenaamde filantropie, maatschappelijke betrokkenheid, zogenaamde duurzaamheid en zorg voor het milieu schuilt een meedogenloos masker van macht en hebzucht. Hear hear!
Internationale groene NGO’s in Westen verlengstuk van overheid/corporate power Sluit mooi aan op onze berichtgeving over twee veel op Climategate besproken waardecreaties uit niets, CO2-windhandel en ‘Biodiversiteit-bonds’ via habitatbankieren.
De internationale milieubeweging is hier actief protagonist- zoals het Wereld Natuur Fonds- of usefull idiot bij het versterken van macht van graaiende politici die overheidsinvloed inzetten voor privégewin, een selecte groep multinationals en een financiële elite.
….met de grootste kantoordichtheid ter wereld in Europa Zie in deze studie van de KU Leuven (bijlage 4) hoe het kantorennetwerk van clubs als Friends of the Earth (‘Friends of the European Union), Greenpeace en WWF in Europa zit oververtegenwoordigd, opeengeclusterd. Met liefst 4 kantoren, waarvan 2 hoofdkantoren- in Amsterdam.
Waarbij de Europese Commissie het WWF-lobbykantoor per jaar 6,5 ton euro betaalt om haar beleid (meer Europa, meer windmolens) toe te juichen, FOE vangt 4 ton euro lobbysubsidie per jaar. WWF vangt miljoenensubsidies van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Vraag je een verantwoordelijke EU-ambtenaar in Brussel naar de rationale, antwoordt hij: ‘ze hebben de zelfde doelen als ons’.
Waarmee de term NGO een ironische bijklank krijgt. Niet Gekozen Organisatie dekt de lading beter of Extended Government. Lees verder »
Menenpoort Ieper: de Westerse geschiedenis falsificeert politiek correcte aannames. Een mannenleven was veel minder waard
Ook bij ‘jonge filosofen’- 3 jaar ouder dan ik- moeten we tegenwoordig bezorgd doen over de ‘klimaatcrisis’. Dat blijkt nadat ik gisteravond het populaire ‘Dus ik ben‘ las, ‘een zoektocht naar identiteit’ van filosofen Stine Jensen en Rob Wijnberg. Wijnberg is hoofdredacteur van NRC Next. Bijzonder actueel, de identiteitsvraag, dus daarom deze eindejaarsblog die geschikt is voor mensen die kunnen lezen.
Waar gaat het Westen heen We zien hoe Nederland macht uitlevert aan Brussel. De beeldenstorm van ’68 verwoestte de culturele en morele wortels van het Westen, kerken worden gesloopt, ismes zijn over datum. De economische macht begint te tanen, zie ook Ian Morris ‘Why the West rules for now’. Dus logischerwijze dringt de vraag zich op: wie zijn wij en hoe definiëren wij onszelf? Wat had dat leuk geweest, als Wijnberg en Jensen dan nieuwe gezichtspunten aandroegen.
‘Wilders is stom’dus ik besta… Maar uitlezen van ‘Dus ik ben’ blijkt een karakteroefening. ‘Dus ik ben’ is onbedoeld een parodie op het politiek correct NRC-establishment. We buitelen bij Wijnberg’s bijdragen over verbale geursignalen uit zijn sociale kring- zoals PVV-bashen en ‘de klimaatcrisis’. Met als dieptepunt de feministische moraalfilosofen van Jensen, waar je volgens mij écht niet meer mee aan kunt komen in 2013: Heleen Mees uitgezonderd omdat we met haar meeleven.
Ik ben sociaal rancuneus, dus ik besta Ik begin met Jensen haar argumentatie. Ze komt in ‘Dus ik Ben’bij ieder van haar bijdragen op de proppen met haar feministische filosofe X en Y, en neemt onbewezen beweringen als sociaal geldig verklaringsmechanisme. Een hypothetisch voorbeeld van post ’68- sociaal rancuneuze redeneerkunst: Is de hamer een mannelijk werktuig, en had een vrouw een ander werktuig bedacht om een spijker in een blok hout te slaan? En zijn er daarom nog steeds minder meisjes die timmervrouw worden? Lees verder »
De hele wereld weet het al, buiten dagblad Trouw, publieke omroep, de ambtenarij en provinciebestuurders die de wereldburger willen uithangen: klimaat en milieupaniek-gestuurde ‘duurzamigheid’ zijn uit. De voedselvoorziening – tegen minder milieulast meer mensen voeden- is in op de mondiale beleidsagenda. Dat vertelde Andrew Wardell van Cifor me al 2 jaar terug, hoge officials binnen de Euro-ambtenarij, Aalt Dijkhuizen kwam er bij de opening van het academisch jaar al mee.
The Future of Food ( Dat is de Engelse titel van een Nederlands boek over de toekomst van voedsel’) En afgelopen maand deed trendkijker Adjiedj Bakhas er nog een schepje bovenop, nu zijn nieuwe trendboek uit is over ‘hoe we lekker(1), gezond(2) en duurzaam(3) gaan eten en drinken in de 21ste eeuw’.
De positie van milieuorganisaties als Greenpeace is onhoudbaar. En wellicht zelfs misdadig, want hoeveel eten ontzeggen ze de wereld straks
Bakhas bedoelt volgens mij onder andere het anti-GMO dogmatisme. Ironisch genoeg is er namelijk al een film uitgekomen met de zelfde titel ‘The Future of Food’, van anti GMO-activiste Deborah Koons Garcia. Lees verder »
Complexiteit is volgens Jagers ook een weg van de natuur om entropie te vergroten (hoogwaardige in laagwaardiger energie)
Het door mierenbioloog EO Wilson in 1989 bedachte begrip ‘Biodiversiteit’ bewijst al zijn nut als banenmotor voor bureaucraten. We hebben een ‘taskforce Biodiversiteit’ van de overheid. Er is een IPCC voor biodiversiteit opgericht, het IPBES- gedirigeerd vanuit het Duitse milieuministerie.
De Soortenstorm als analogie voor ‘beeldenstorm’ Net nu dit biodiversitijdverdrijf op volle toeren draait, verschijnt via KNNV uitgeverij ‘De Soortenstorm’ van ecoloog Gerard Jagers op Akkerhuis, in het Engels verschenen als ‘de Pursuit of Complexity. Een gedachtentechnisch kwalitatief ‘onderzoek’-gefinancierd door het Ministerie van EL&I- ‘over het ‘nut van biodiversiteit in evolutionair perspectief’.
Daarover kunnen we kort zijn: dat nut bestaat niet. ‘Nut’ is een menselijk begrip en bestaat alleen voor mensen. Wanneer je darwiniaans redeneert is de natuur en evolutie een geestloos en richtingloos stochastisch proces. Wat is het nut van 1300 soorten muskieten, vraagt ecoloog John Kricher zich al af in ‘The Balance of nature, ecology’s enduring myth’. Dus waarom deze inspanning? Geeft Jagers nieuwe inzichten of vooral een herformulering in andere termen van zaken als complexiteit, een herformulering die vooral op leken indruk maakt?
Wie niet van lezen houdt, kan nu naar de volgende blog, want ik waarschuw dat dit niet voor iedereen toegankelijk is en dat dit niet beslist aan mij ligt. Voor de volhouders: Lees verder »
Robert Zubrin is met zijn bedrijf, zijn uitvindingen, zijn boeken en zijn Mars Society dé man die ons mensen naar Mars gaat brengen (en allang had kunnen brengen als NASA niet al het budget had opgeslorpt). Een rasoptimist. Een humanist. De man dus ook om een tegenboek te schrijven tegen Naomi Oreskes door linkse reactionairen veel geciteerde Merchants of Doubt. Dankzij Harold weet ik dat dat boek er sinds april is en dat je alleen bovenstaande video hoeft te kijken om aan de borreltafel mee te kunnen praten.
Of koop toch:
Merchants of Despair: Radical Environmentalists, Criminal Pseudo-Scientists, and the Fatal Cult of Antihumanism.
Niets is wat het op het eerste gezicht lijkt, maar soms ook wel
‘De wetenschap is er al uit, maar wij moeten het beter naar het publiek communiceren, dat ons niet wil begrijpen’. Zo luidt een standaarduitspraak bij sommige klimaatwetenschappers, en onze KNAW. Maar ook bij ecologen die de ‘ecologische crisis willen communiceren’, daar naar hun gevoel niet in slagen. Klimaat- en ecoalarmisme zou ‘de’ wetenschap zijn.
Slachtoffer van PVV? Ook het alarmistische boulevardblad Nature trekt wel eens de vergelijking tussen de onwil om biologische evolutie te accepteren als feit en klimaatwetenschap: niet zelden om een onbegrepen slachtofferrol in te nemen. Klimaatscepcis zou voortkomen uit een verloren PR-battle, omdat het publiek te PVV/Neanderthal is. Al hanteert geoloog Ian Plimer dat argument precies andersom in zijn skeptische handboek ‘Heaven and Earth’: klimaatalarmisten lijken volgens Plimer op relifundi’s.
Waar komt die paternalistische houding toch vandaan? Die houding komt voort uit de vaak terechte opvatting dat natuurwetenschap en de wetenschappelijke methode laten zien hoe de wereld ‘echt’ is, en de beste manier om de natuur te begrijpen. Terwijl ‘boerenverstand’, je instinct juist misleidend kan zijn, omdat de natuur anders in elkaar kan zitten dan je direct ziet of ‘aanvoelt’.
Alles verklaarbaar met Umwelt-theorie Wij simpele boeren zijn namelijk evolutionair geprogrammeerd de wereld op een bepaalde manier te zien: en die stemt niet beslist overeen met hoe de wereld ‘is’: dat is de Umwelttheorie. Ieder organisme heeft zijn eigen instinctieve manier van kijken, zo vond fysioloog Jacob van Uexkull. Wij kunnen geen ultraviolet licht zien omdat we dat nooit ‘nodig’hadden als jager-verzamelaar, een insect heeft die eigenschap juist hard nodig voor zijn overleving.
Instinctief ordenen van wereld is ‘onwetenschappelijk’ Ik las net ‘Naming Nature, the Clash between instinct and science’ van biologe Carol Kaesuk Yoon waarin die houding sterk naar voren komt: wij wetenschappers moeten het beter uitleggen en dat lukt niet. Met als verklaring de Umwelttheorie.
Hoofdlijn van haar verhaal is, dat de klassieke naamgevingssystematiek van Lineaus gedateerd is. De Cladistiek- het groeperen van ‘soorten’op basis van gedeelde evolutionaire innovaties- verdrong de ‘instinctieve’manier van ordenen van de wereld. Het instinct misleidde, want wij ‘zien’geen evolutie, wij ordenen op basis van overeenkomst in vorm. De hersencentra actief bij dierenwereld ‘ordenen’, zijn de zelfde als bij voedsel. Lees verder »
Trier met Romeins Amfitheater
Met de ineenstorting van de Europese droom raak ik sterk geinteresseerd in de ondergang van Rome, en haar oorzaken. Lees bijvoorbeeld dit artikel over de‘val’ van Rome van Peter Raedts, hoogleraar oude geschiedenis van de Radboud Universiteit. De interesse is veroorzaakt door de groene decadentie van de Club van Rome, waar ik al over blogde. En het academisch klimaat, waarbij intellectuele vandalen kaliber Jan Rotmans, Arnold van Vliet, Klaas van Egmond (in media) over de grens mogen gaan zonder ingrijpen. Deden de Romeinen ook.
Na 5de eeuw gingen West Romeinen weer in ecodorpen wonen Daarom las ik al historicus Ian Morris zijn ‘Why the West rules for now’: beschaving en ontwikkeling zijn geen continue opgaande lijn. Pas in de 18de eeuw bereikten we in het Westen volgens Morris zijn puntensysteem weer het zelfde niveau van complexiteit als de Romeinen, nadat het West Romeinse rijk in de 5de eeuw het loodje legde.
De plundering van Rome door de Goten in 410 wordt als begin van het absolute einde gezien voor het West Romeinse rijk. Leefden de meeste Romeinen in stenen villa’s met centrale verwarming, daarna gingen mensen weer in hutten/ecodorpen wonen: zonder innovatiesubsidie van het Ministerie van VROM overigens. Kennis van techniek en organisatie vervlogen.
Klimaat na Romeinse warmteperiode een oorzaak? De defensie van het rijk was zo verzwakt, dat Goten, Vandalen en Hunnen hun slag konden slaan. De Vandalen plunderden de graanschuur van Rome in Noord Afrika. Er zijn moeilijk te bewijzen theorieen dat de Hunnen door afkoeling van het klimaat (= verslechtering) na de Romeinse warmteperiode op drift raakten: ze kwamen voedsel te kort. Al pijl en boog schietend joegen ze de Goten voor zich uit. Die zochten asiel bij de Romeinen, maar werden een pijn in de Romeinse ass. Lees verder »
