Close preview
Toendravegetatie profiteert dramatisch van langer groeiseizoen. Niet temperatuur maar hydrologie bepaalt respiratie CO2
Je komt het sexy alarmistische verhaal overal tegen, tot in het laatste IPCC-rapport, maar ook in het boek van fysisch geograaf van het hoge noorden Laurence Smith:
Opwarming zou de permafrost doen smelten, waardoor massale methaanemissies en CO2-emissies zouden volgen: het ontdooide veen zou oxideren en toendravegetatie zou respireren (respiratie= verbranding van suikers door planten waardoor CO2 vrijkomt). Al die extra CO2 in de atmosfeer zou als trampoline-effect werken voor aardopwarming. Mooi verhaal, vindt u niet?
De zoektocht naar positieve feedbacks en ‘tipping points’ Men zoekt namelijk een verklaring zoekt voor het feit, dat in geologische records opwarming na een ijstijd vaak sneller verliep dan afkoeling. Er zou dus een opwarmingstrampoline moeten zijn (positieve feedback), waarbij één effect het andere versterkt. Zo kwam James Hanssen ooit bij CO2 uit (dat door opwarming uit de oceaan gast en dan zelf aan opwarming bijdraagt), omdat volgens hem alleen verandering in de stand van de aardas niet voldoende zou zijn. En zo kwam men uit bij het mechanisme van de toendratrampoline.
Maar de toendratrampoline bestaat niet Lullig is het, wanneer je daadwerkelijk op de toendra gaat meten, en meestal vindt dat de toendravegetatie dankzij de snellere opwarming van arctische gebieden veel méér CO2 opslorpt. De plantenwereld profiteert enorm boven de poolcirkel. Gisteren bij de KNAW ontmoette ik Michiel van der Molen nog, die mij op zijn eerdere onderzoek wees op de Siberische Toendra voor Biogeosciences.
Snelle opwarming verlengt het groeiseizoen dramatisch. Was de temperatuur eerder pas in juli optimaal voor planten- een maand nádat het licht optimaal is voor fotosynthese (plantenproductie droge stof uit Co2 en water)- nu kan de vegetatie veel langer, sneller en beter CO2 opslorpen. Ergo: de toendra wordt voorlopig juist een CO2-sink bij opwarming. Lees verder »
Uw globetrotterblogger meldt zich vanuit een verlaten, belegerd Chicago: 9 van de 10 mensen op straat zijn politie of secret service mensen (wat overigens in grote letters op hun vest is aangegeven, rare jongens die Amerikanen…) en als eenzame voetganger voel je je niet echt op je gemak.
Ik kijk vanuit de 19e verdieping van het Hilton uit op South Michigan avenue, waar het in het begin van de avond een komen en gaan is van kolonnes limmo’s en politieauto’s, en ophoudelijk sirenes loeien. Ik ben eindeloos vaak gecontroleerd. Zo liep ik door Grant park en zag een kraampje met wat mensen eromheen, en besloot een ijsje te gaan halen. Dichterbij bleken de mensen politie, en het kraampje een scanpoort…. Op een kronkelpaadje in een park, in een grot grasveld! Ik moest er gewoon doorheen, zakken leeg, riem uit… De politie was er om de voetgangers te vangen die het plan hadden eromheen te lopen. Hoe Orwelliaans wil je het hebben…
Dat alles liet onverlet dat een met decoraties afgeladen Russisch sprekende delegatie naast mij neerstreek in het Hilton restaurant, en ik die makkelijk had kunnen opblazen als mijn ongecontroleerde rugzakje explosieven bevat had…
Het ICCC7 is hierbij geopend… Niet zo explosief verloopt het Heartland ICCC7 symposium.
De billboard affaire heeft ertoe geleid dat de twee namen waar ik door getriggerd was (Leframboise en McKitrick) afgezegd hadden. Het excuus van het Heartland na het schielijk intrekken van de campagne was al amper als zodanig te lezen, en bij de opening was er al helemaal niets meer van een excuus terug te vinden: het akkefietje had twee sprekers gekost maar 14 enthousiaste zichzelf aanmeldende sprekers opgeleverd. Ook was het aantal sponsors omhooggevlogen. Joe Bast en Jim Lakely klonken haast zelfvoldaan…. Lees verder »
Zoals Arthur Rörsch al opmerkte, volhardt de KNAW in het negeren van ernstige kritiek van medewetenschappers op de in oktober uitgebrachte klimaatbrochure. Het lijkt erop dat men de lippen stijf op elkaar houdt en erop hoopt dat de storm wel zal luwen wanneer Dijkgraaf naar de VS vertrokken is. Maar zo gemakkelijk zal dat niet gaan.
De kritiek zwelt aan en raakt nu de KNAW zelf Vandaag is een vierde, deze keer aanzienlijk scherper geformuleerde brief aan president Dijkgraaf gestuurd. Na de vorige brieven aan de KNAW en ons symposium in Nieuwspoort, waarin de nadruk lag op de (klimaat-) wetenschappelijke inhoud, focust deze brief zich vooral op de laakbare houding van de KNAW in deze affaire. Dit aspect stelde ik al aan de orde in mijn presentatie in Nieuwspoort, waarvan u hier het videoverslag kunt bekijken. U kunt zich voor deze gelegenheid beperken tot het stuk van de 17e tot de 23e minuut, zoals onder aan te klikken. De letterlijke teksten die ik aanhaalde vindt u in mijn schriftelijke presentatie.
De brief stelt onomwonden dat Dijkgraaf door het negeren van kritiek de KNAW in diskrediet heeft gebracht. Immers: de organisatie mengt zich wel met veel aplomb in het publieke debat, maar verwaardigt zich vervolgens niet om op serieuze wetenschappelijke kritiek te reageren. Dit roept de ernstige vraag op, of deze opstelling wel te rijmen is met de geheel onafhankelijke status van de KNAW. Die vereist namelijk een volstrekte integriteit en grote wetenschappelijke zorgvuldigheid.
Zo is de affaire van een onenigheid over een brochure geëscaleerd tot een dispuut over het functioneren van de KNAW in het publieke debat, en de vrijheid die zij zich daarbij kan permitteren, gezien haar missie. Lees verder »
In vergelijking met het buitenland staan we zeker niet op achterstand. In de VS vliegen de voor- en tegenstanders van de menselijke broeikashypothese (AGW = Anthropogenic Global Warming) elkaar nog voortdurend in de haren met ad hominem aanvallen of nog erger.
In Nederland zijn er nog maar weinig klimaatalarmisten, bijvoorbeeld Van Soest en Bregmans, die zo’n soort benadering kiezen, en zich daardoor zelf buiten de serieuze, inhoudelijk discussie plaatsen. Als we hen even vergeten, dan zien we dat in ons land er wel degelijk goede discussies tussen protagonisten en antagonisten hebben plaatsgevonden, deels op websites, deels ook in meer besloten gedachtewisselingen in kleinere e-mail circuits.
Ik ken verschillende voorbeelden waarbij antagonisten en protagonisten tenminste enig wederzijds respect voor hun uiteenlopende standpunten hebben getoond bij intensieve gedachtewisselingen via e-mail.
Het KNMI, nog steeds hoofdzakelijk de verkondiger van de AGW-doctrine van het VN-Klimaatpanel (IPCC), heeft enige malen gerenommeerde klimaatsceptici voor seminars in de Buys Ballot-zaal uitgenodigd. Dat lijkt op het eerste gezicht mooi. Of is het alleen maar een gratuite tegemoetkoming aan de wens van de overheid dat er ook geluisterd dient te worden naar AGW-sceptische geluiden, terwijl men in AGW-protagonistische kring toch stug blijft volharden in het verkondigen van eigen standpunten, op grond van gemeende grotere expertise dan die van de antagonisten?
Een akelig voorbeeld is de discussie over de zogenoemde KNAW-klimaatbrochure. In deze brochure werden veronderstelde feiten over klimaatveranderingen gepresenteerd, die vervolgens door enkele tientallen klimaatsceptische wetenschappers werden betwist, op grond waarvan zij de KNAW hebben verzocht de brochure in te trekken. De KNAW weigerde een formele inhoudelijke reactie te geven op dit protest. Ook een recent rappel wist de KNAW niet te vermurwen om inhoudelijk in te gaan op de zeer nauwkeurig geformuleerde bezwaren tegen de brochure. Men hult zich in stil- zo niet doodzwijgen. Lees verder »
Krijgen we wel een écht debat, of sluit men de rijen?
Spreker: Bart Verheggen (!!!): ‘Hoe ga ik om met sceptici’. Wanneer je Bart Verheggen (ECN), krijg je in beton gegoten IPCC-clichés, voor iedereen die dat al lang niet meer horen wil. En de kunstmatige scheiding tussen dé wetenschap en de sceptici, ookal staat het NIPCC-report bol van de peer-reviewed publicaties met sceptisch stemmende literatuur.
Lees verder »
The meaning of pattern recognition in a complex system seems to be lacking it's due attention in climate research
Herewith I bring to your attention a working paper on perspectives of the continuation of climate change discussions that seems so far to have escaped the attention of scientific institutions and policymakers.
It is entitled: Post-modern science and the scientific legitimacy of the IPCC’s WG1 AR5 draft report with the major recommendation:
“that assessment studies on climate change should be undertaken by individual nations, quite independently from the IPCC, as India has already foreshadowed. These reviews would best be undertaken by senior and established scientists whose reputation rests on the traditional [enabling] disciplines upon which climate science is founded that underpin(underpin is a favourite IPCC term and not very meaningful) climate science, specifically physics, chemistry, geology astronomy, solar physics and meteorology. The audit assessments should adhere to the traditional principles of science, and should focus on the scientific methodology and empirical evidence that bear on hypothetical Dangerous Anthropogenic Global Warming (DAGW).” Lees verder »
Today The Wall Street Journal published a strong appeal to the US presidential candidates to choose for a rational stand on climate policy, signed by a group of distinguished climate scientists. Amongst them some well known sceptics, like Lindzen and Kininmonth, some American hero’s like astronaut and senator Schmitt, and Burt Rutan, the builder of SpaceShipOne. No less than six of the scientists are from outside the US.
We had our own “coming out” of scientists as a reaction to the misleading climate brochure of the Dutch Academy of Science KNAW a few months ago, and there are more similarities between both events than just the subscription of Henk Tennekes, former director of the Dutch Meteorological Service KNMI. In both cases the subscribers insist that the threat of catastrophic anthropogenic global warming is over exaggerated by scientists related to the IPCC, and plea for a return to solid and independent science, after years of stealth advocacy science.
There is also a difference: the article published today, points a strong finger at the habit of many influential alarmist scientists of suppressing unwelcome opinions, by practices that can only be considered as unscientific and morally doubtful. This very practice, by the way, accounts for the limited number of scientists speaking out publicly about their doubts concerning the mainstream view on global warming.
Although its effectiveness can be doubted (president Obama will not change his stand, and the republicans do not need any encouragement to dismiss climate policy), the article is a positive “sign of the times”, that will hopefully inspire many other scientists, who have so far been silent.
For the entire article, read here: Lees verder »
Ruim drie maanden na het verzenden van de brief van 23 wetenschappers, waarin goed onderbouwd aangedrongen werd op terugtrekking van de KNAW klimaatbrochure, is nog steeds geen enkele reactie ontvangen van de KNAW.
Inmiddels heeft Arthur Rörsch wél een reactie op zijn persoonlijke brief aan KNAW president Robbert Dijkgraaf gekregen. Maar die bevat slechts een algemene uitleg van de goede bedoelingen van de KNAW in het klimaatdebat, en gaat in het geheel niet in op de door prof. Rörsch geuite bezwaren. Het heeft dus drie maanden geduurd, maar de heer Rörsch heeft tenminste een antwoord gekregen.
De groep van 23 wetenschappers heeft echter nog steeds niets gehoord. Dit kan onderhand moeilijk anders uitgelegd worden dan als de strategie: “als ik maar lang genoeg niet thuis geef waait alle ellende vanzelf wel weer over”.
Dit getuigt niet van respect voor de vooraanstaande schrijvers van deze brief: onder de ondertekenaars bevinden zich een aantal gezaghebbende wetenschappers, zoals dr Bas van Geel, prof. dr ir Dick Thoenes, prof. ir Rob Kouffeld, en prof. dr ir Frans Sluijter; vooraanstaande namen uit de wereld van wetenschapsbeleid en meteorologie, zoals prof. dr ir Arthur Rörsch, dr Kees Le Pair, ir Jan Mulderink en prof. dr ir Henk Tennekes; en zelfs een lid van de KNAW, prof. dr Peter Ziegler. In het gezelschap ondertekenaars is verder aantoonbaar overweldigend meer kennis aanwezig over de werking van het klimaat dan in de gehele KNAW bij elkaar. Niet bepaald een groep die je je als KNAW kunt permitteren zomaar te negeren. Lees verder »
(Adapted from this Dutch blog on December 13th)
Seminar in the Dutch parlemental press center Lees verder »
De affaire rond de KNAW klimaatbrochure heeft deze week een spectaculaire en onverwachte wending genomen: de kamercommissie Infrastructuur & Milieu, waaraan de KNAW de brochure in oktober heeft aangeboden als de wetenschappelijke basis voor het klimaatbeleid, heeft besloten om hierover vragen te gaan stellen aan de staatssecretaris:
Hiermee zakt de KNAW nog dieper weg in het moeras waarin ze terechtgekomen was.
Er is overigens nog steeds geen reactie van de KNAW op het verzoek tot intrekking van de brochure door de 23 wetenschappers en sceptici. Men zit er vreselijk mee in de maag en hoopt blijkbaar dat de kwestie wel zal overwaaien als men de brief maar lang genoeg negeert. Wij rekenden er dus op dat het een kwestie van lange adem zou gaan worden.
Maar dat zou dus wel eens mee kunnen vallen! Lees verder »
