Close preview
Hardhout "oogst" bij het aanleggen van de Bioshape plantage
Gastblogger Niek Rodenburg doet verslag van zijn onderzoek naar de malafide praktijken van Bioshape. Voor uitgebreide informatie zie hier. (Eerder als reactie geplaatst onder deze blog)
Het einde van Bioshape Op zondag 30 mei 2010 schreef de ‘President van BioShape Tanzania Ltd.’, de heer Cor Vaes aan alle personeelsleden van BioShape Tanzania Ltd. een e-mail. Het leek een soort afscheidsbrief. Cor dacht, wat Ad een jaar geleden deed kan Cor ook. Net zoals Ad van Wijk vlak voor het faillissement van zijn Econcern een e-mail aan zijn personeel schreef, voelde Cor Vaes het einde van het avontuur in Tanzania naderen. Mensen lijken met een naderend faillissement met het schrijven van een e-mail kennelijk nogal eens een verontschuldiging richting hun personeel te willen omdat ze dat niet oog in oog durven doen.
De aanleiding voor het schrijven van de e-mail aan de personeelsleden van Bioshape in Tanzania was het feit dat een Nederlandse onderzoeker op weg was naar Tanzania om de leugens van Bioshape op waarheidsgehalte te controleren en waarschuwde Vaes dat het personeel, op straffe van ontslag, niet met de onderzoeker mocht spreken omdat die uit zou zijn op de ondergang van Bioshape. Je moet maar durven… Door eigen wanbeleid en onkunde, corruptie, fraude, smeergeld en steekpenningen gaat een bedrijf naar de knoppen en vervolgens een ander de schuld geven dat die persoon uit is op de ondergang van zijn bedrijf. Rekening houdend met het feit dat die Vaes al twee maal eerder met justitie in aanraking is geweest was het wel voorspelbaar dat hij op die manier zou reageren.
Ad van Wijk gaf in zijn e-mail aan dat de kredietcrisis de oorzaak was van het naderende einde van Econcern. Hij schreef echter niet dat Econcern het creatief boekhouden hoog in het vaandel had staan waardoor later de grootste aandeelhouders zich zouden terugtrekken.
Na het faillissement van Bioshape gaf Cor Vaes ook de kredietcrisis de schuld maar vertelde niet de ware oorzaak van het faillissement, namelijk dat de grootste aandeelhouder, Eneco Energie vertrok als geldschieter omdat het bedrijf verkeerd was ingelicht over de grootte van het gebied dat beplant was met jatropha.
Soorten land in Tanzania In Tanzania liggen drie verschillende soorten land, Village Land, General Land en land dat uit natuurgebieden en bossen bestaat. Village Land ligt rondom de dorpjes en is in de meeste gevallen in het bezit en eigendom van de inwoners van het betreffende dorp. Ze kweken er al eeuwen hun eerst levensbehoeften en de grond is al generaties in eigendom. Op veel stukken van dat Village Land liggen zelfs de voorouders begraven. In het algemeen is het zo dat buitenlanders geen toestemming krijgen om Village Land te kopen of te leasen. Lees verder »
Bioshape Jatropha plantage
“Samenwerking en afspraken zijn nodig om te zorgen dat er niet meer wordt geoogst dan de natuur aan kan. Juist dit laatste is nu precies wat de klimaatsceptici en de machten die zij dienen niet willen.”
Vertel dat maar eens aan de inwoners van Mavuji in Tanzania die hun grond zijn kwijtgeraakt aan het bedrijf waar van Soest toezicht op moest houden. Een artikel waar van Soest het onderwerp is trekt altijd mijn aandacht, vanwege de sociale gevolgen voor duizenden inwoners van Tanzania, die mede door een gebrek aan toezicht door van Soest tot de bedelstaf zijn geraakt. Ik kan niet vaak genoeg op deze droevige omstandigheden wijzen.
Bioshape Van Soest was tot aan het faillissement van de Bioshape Holding in 2010 voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Bioshape Holding. Als zodanig had hij de wettelijke plicht controle uit te oefenen op dit bedrijf met een Raad van Bestuur onder leiding van Wilbert Hermans.
De Bioshape Holding wilde in Tanzania de jatropha hype nieuw leven inblazen. Daartoe zou met behulp van miljoenen Euro’s van onder andere Eneco Energie en zakenbank Kempen & Co, ruim 80.000 hectare grond in Tanzania gekocht gaan worden om het tropisch wonderplantje jatropha te kweken. Lees verder »
Tweede Generatie Biobrandstof levert Duitse boeren liefst 17,5 cent subsidie per kWh, Nederlandse boeren 10 cent
In dit hoorcollege biobrandstof, toon ik dat je ook bij Tweede Generatie biomassateelt 290 liter diesel per hectare kwijt bent, 43 kuub aardgas aan kunstmest, 80 kilo bestrijdingsmiddelen en 1300 euro subsidie per hectare. Voor het klimaat.
In de Eifel kwam ik een blije boer tegen. Hij verbouwde een paar honderd hectare Tweede Generatie biobrandstof: snijmais, dat met oogstafval richting biovergister ging. Die verwerkt het anaeroob tot biogas (CH4). Dat zet de centrale om in elektriciteit, per hectare snijmais is zo bij een droge stofgehalte van 14 ton per hectare 13.000 kWh te produceren (bron WUR), een huishouden verbruikt 4800 kWh, dus 3 huishoudens per hectare. Men gebruikt in Duitsland naast mais veel gras, maar ook winterrogge. In Nederland gooien we suikerbieten in een met SDE-subsidie overeind gehouden vergister in Groningen. Met dank aan boerenpartij CDA, want Ger Koopmans schreef de SDE-regeling.
Geen verdringing van voedselgewas hier? Agronoom Jack Peerlings stelt hier in zijn werk over Biobased Economy ‘Hier is wel sprake van indirecte concurrentie omdat de grond niet gebruikt kan worden voor de teelt van voedselgewassen’.
Kortom, nieuwe generatie, oude nadelen namelijk:
Lees verder »
Afhankelijk van water en voedingsstoffen, kan een CO2-verdubbeling de tarwe-oogst met tenminste 18 procent verbeteren
Voor de groei van 7 naar 9 miljard mensen is weer een nieuwe ‘groene revolutie’ nodig, die waarschijnlijk niet van Wageningse alumni komt, zoals ik donderdag vaststelde. Maar waar ligt het antwoord dan wel? De hoeveelheid oogst die je uit een hectare kunt persen heeft ergens een limiet, ook in tijd, maar waar?
Stimulus voor jonge landbouwwetenschappers Een antwoord ligt mogelijk in de geschiedenis. Daarom trommelde ik in de Wageningse Uni-bieb een alleraardigst boek op ‘Feeding and Greening the World’van Australisch landbouwwetenschapper Derek Tribe uit 1994. Hij is oprichter van het Crawford Fund dat jonge landbouwonderzoekers steunt. Bij Tribe geen woord over Kleimut Tjeensj (de CO2-kortzichtige IPCC/Greenpeace-variant), wel over reele ecologische problemen als bodemerosie, verzilting door irrigatie, grondstoffengebruik en water. Zaken die komende decennia ook de Groene Revolutie 2.0 bepalen.
Groene Revolutie was evolutie De mooiste revoluties worden veroorzaakt door mensen die geen revolutie ontketenen, zo beschrijft Tribe. Een prachtig voorbeeld daarvan is de beroemde ‘Groene Revolutie’, de groei van oogstopbrengst in met name Azie sinds de jaren ’60 vorige eeuw door gewasveredeling, bescherming en bemesting met ruim 130 procent. Die werd niet in een internationaal bureaucratisch programma afgekondigd, via een conferentie. Eerder kun je spreken van een soort kennisvirus, dat van land op land oversloeg dankzij 20 jaar groei in landbouwkennis. Lees verder »
Vuursalamander
Heeft u al een biodiversiteitscompensatieinstrument in uw bedrijf?
Als u dit woord zonder te stotteren of met uw ogen te knipperen uit kunt spreken, was U vrijdagmiddag in de goed gevulde grote tuinzaal van Antropia in Driebergen op de VVM bijeenkomst “Leren om te compenseren”.
Ik was afgelopen week net begonnen aan een blog waarin ik de kansen ging afwegen van de belangrijkste kandidaten als opvolger voor de huidige CO2 hype, als service aan onze alarmistische lezers uiteraard. Wilde ik daarbij nog energieschaarste, global cooling en oceaanverzuring opvoeren, sinds vrijdag is er nog maar één, dat is biodiversiteit, en die is er klaar voor!
Soortenrijk=dom
Ik was er bij in Driebergen, want ik dacht dat biodiversiteit iets was wat mij na aan het hart lag. Ik wil nu eenmaal graag genieten van een afwisselend landschap en een grote rijkdom aan plant- en diersoorten om mij heen. En dat mag best wat kosten. Diersoorten die voor eeuwig verloren gaan, dat voelt al helemaal als iets verschrikkelijks. Ik houd sowieso niet van definitieve dingen. Dus lang leve de biodiversiteit! Maar nee hoor, hoe kwam ik erbij!
