Close preview
Via het blog van Matt Ridley kwam ik op het nieuwe boek van de ecologe Emma Marris: Rambunctious Garden. Hierboven de “trailer” van het boek. Wat betekent rambunctious?
Definition: loud, energetic Synonyms: boisterous, noisy, raucous, rough, rowdy, rude, termagant, tumultous/tumultuous, turbulent, unruly Antonyms: introverted, meek, quiet, shy
Ik heb gedacht aan “recalcitrant” of “brutaal” maar koos uiteindelijk voor “wild” als vertaling. Marris theorie sluit naadloos aan op Josef Reichholfs’ baanbrekende Stabile Ungleichgewichte en natuurlijk ook op zijn Stadtnatur: Eine neue Heimat für Tiere und Pflanzen. Grappig is dat ze de Oostvaardersplassen exemplarisch vindt terwijl Rypke en andere ecologen van het beheer van dat gebied nog wel eens gehakt maken. Leuker is de miniatuurnatuur – het plekkie waar de video is opgenomen – waar de bloggers Theo en Rypke alles van weten aangezien zij hun eigen mini-tuintjes tot ecoreservaten hebben ingericht (heren plaats graag zelf ff link naar de artikelen die jullie erover hebben gemaakt – Zie: Rypke’s tuin & Theo’s tuin).
Emma Marris nodigt ons en onze gemeenten uit om vooral maximaal in de buidel te tasten om leuke dingen te doen in tuinen en plantsoenen. De natuur is natuurlijk overal. En zo’n kinderzieltjes verpestende film als Lorax en het verdwenen bos (zie trailer) kon er niet verder naast zitten: een aarde met alleen maar plastic en geen enkel grassprietje of boompje meer. Dat is net zo’n contradictio in terminis als “milieubeweging zonder subsidie”.
Lees verder »
Hardhout "oogst" bij het aanleggen van de Bioshape plantage
Gastblogger Niek Rodenburg doet verslag van zijn onderzoek naar de malafide praktijken van Bioshape. Voor uitgebreide informatie zie hier. (Eerder als reactie geplaatst onder deze blog)
Het einde van Bioshape Op zondag 30 mei 2010 schreef de ‘President van BioShape Tanzania Ltd.’, de heer Cor Vaes aan alle personeelsleden van BioShape Tanzania Ltd. een e-mail. Het leek een soort afscheidsbrief. Cor dacht, wat Ad een jaar geleden deed kan Cor ook. Net zoals Ad van Wijk vlak voor het faillissement van zijn Econcern een e-mail aan zijn personeel schreef, voelde Cor Vaes het einde van het avontuur in Tanzania naderen. Mensen lijken met een naderend faillissement met het schrijven van een e-mail kennelijk nogal eens een verontschuldiging richting hun personeel te willen omdat ze dat niet oog in oog durven doen.
De aanleiding voor het schrijven van de e-mail aan de personeelsleden van Bioshape in Tanzania was het feit dat een Nederlandse onderzoeker op weg was naar Tanzania om de leugens van Bioshape op waarheidsgehalte te controleren en waarschuwde Vaes dat het personeel, op straffe van ontslag, niet met de onderzoeker mocht spreken omdat die uit zou zijn op de ondergang van Bioshape. Je moet maar durven… Door eigen wanbeleid en onkunde, corruptie, fraude, smeergeld en steekpenningen gaat een bedrijf naar de knoppen en vervolgens een ander de schuld geven dat die persoon uit is op de ondergang van zijn bedrijf. Rekening houdend met het feit dat die Vaes al twee maal eerder met justitie in aanraking is geweest was het wel voorspelbaar dat hij op die manier zou reageren.
Ad van Wijk gaf in zijn e-mail aan dat de kredietcrisis de oorzaak was van het naderende einde van Econcern. Hij schreef echter niet dat Econcern het creatief boekhouden hoog in het vaandel had staan waardoor later de grootste aandeelhouders zich zouden terugtrekken.
Na het faillissement van Bioshape gaf Cor Vaes ook de kredietcrisis de schuld maar vertelde niet de ware oorzaak van het faillissement, namelijk dat de grootste aandeelhouder, Eneco Energie vertrok als geldschieter omdat het bedrijf verkeerd was ingelicht over de grootte van het gebied dat beplant was met jatropha.
Soorten land in Tanzania In Tanzania liggen drie verschillende soorten land, Village Land, General Land en land dat uit natuurgebieden en bossen bestaat. Village Land ligt rondom de dorpjes en is in de meeste gevallen in het bezit en eigendom van de inwoners van het betreffende dorp. Ze kweken er al eeuwen hun eerst levensbehoeften en de grond is al generaties in eigendom. Op veel stukken van dat Village Land liggen zelfs de voorouders begraven. In het algemeen is het zo dat buitenlanders geen toestemming krijgen om Village Land te kopen of te leasen. Lees verder »
Bioshape Jatropha plantage
“Samenwerking en afspraken zijn nodig om te zorgen dat er niet meer wordt geoogst dan de natuur aan kan. Juist dit laatste is nu precies wat de klimaatsceptici en de machten die zij dienen niet willen.”
Vertel dat maar eens aan de inwoners van Mavuji in Tanzania die hun grond zijn kwijtgeraakt aan het bedrijf waar van Soest toezicht op moest houden. Een artikel waar van Soest het onderwerp is trekt altijd mijn aandacht, vanwege de sociale gevolgen voor duizenden inwoners van Tanzania, die mede door een gebrek aan toezicht door van Soest tot de bedelstaf zijn geraakt. Ik kan niet vaak genoeg op deze droevige omstandigheden wijzen.
Bioshape Van Soest was tot aan het faillissement van de Bioshape Holding in 2010 voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Bioshape Holding. Als zodanig had hij de wettelijke plicht controle uit te oefenen op dit bedrijf met een Raad van Bestuur onder leiding van Wilbert Hermans.
De Bioshape Holding wilde in Tanzania de jatropha hype nieuw leven inblazen. Daartoe zou met behulp van miljoenen Euro’s van onder andere Eneco Energie en zakenbank Kempen & Co, ruim 80.000 hectare grond in Tanzania gekocht gaan worden om het tropisch wonderplantje jatropha te kweken. Lees verder »
De moderne milieubeweging heeft geen principes, behalve het voorzorgprincipe. Daarmee kunnen ze – met enkele bevriende bureaucraten op het Ministerie van ELI- hele economische sectoren onder schot houden via procedures. Op basis van regels die ze zelf via lobby formuleerden. De tactiek is het zelfde als bij klimaat.
Een praktijkdemo: Wilfred Alblas, regiodirecteur van Natuurmonumenten Ik onderschepte een email van Wilfred Alblas, regiodirecteur Noord van Natuurmonumenten aan een garnalenvisser die in mijn ogen de arrogantie demonstreert waartoe deze praktijk leidt: clubs die geen verantwoording meer willen afleggen, omdat ze er mee wegkomen dankzij de Postcodeloterij, vrienden bij het Ministerie en hun cheerleaders bij zelfgenoemde kwaliteitsmedia.
Alblas leidt de milieubeweging bij discussies over visgebiedsluiting op het Wad (Viswad), die visserijbestuurders toestaan om zo hun eigen positie te verzekeren. Ik sprak Alblas eerder redelijk uitgebreid, en snap zijn belangen. Maar daarnaast vind ik een zekere intellectuele integriteit ook belangrijk.
J’accuse Ik stelde Alblas daarom op basis van zijn uitspraken 13 vragen waarop hij weigert antwoord te geven. Omdat hij het ook niet KAN geven. Dus publiceer ik zijn geciteerde uitspraken met daarop volgend mijn vragen. Lees verder »
Gearceerd zijn de bezette gebieden van VIBEG, de Kaderrichtlijn Marien komt daar overheen
Hoe zouden we – Harry van Bommel en Gretta uitgezonderd- opkijken, wanneer de Hamas aan de Verenigde Naties een bindend advies mocht uitbrengen over de grenzen van Israel in 2020? Dat vervolgens een motie zou worden, met inzet van internationale troepen?
Even vragen naar hun ‘bijzondere motivaties’? Je kunt dan zeggen dat zij een bijzondere kennis van het dossier hebben, en dus recht aan tafel. Maar wat als deze kennis op ideologie is gebaseerd, weten zonder meten, en niet op controleerbare feiten?
Activist is zelfde als ‘deskundige’volgens onze overheid Zie wie met onze overheid onder aanvoering van Hans Nieuwenhuis de ecologische grenzen voor de Kaderrichtlijn Mariene Strategie dicteren van ONZE Noordzee – dus niet alleen van Jolande Sap- zoals vermeld in dit Deltares-rapport uit 2010.
Wie is betrokken Stichting de Noordzee (1 miljoen euro subsidie per jaar van Ministerie van ELI RZ) , Greenpeace, World Wildlife Fund (WWF 100 miljoen subsidie),Friends of the Earth, Seas at Risk, Planbureau voor de Leefomgeving, Landbouw Economisch Instituut (LEI), The Coastal& Marine Union, Nederlandse Wind Energie Associatie (NWEA),Coastal & Marine Union (EUCC).
Janette ‘Visserij is pervers’Worm vult GMT in met bijzondere motivatie Groene paniekgroeperingen dus, met 2 semi-wetenschappelijke instellingen en de windmolenindustrie. Zij stellen mede de groene bureaumeetlatten op, de Goede Milieu Toestand (GMT), waarmee zij andere natuurgebruikers straks op de vingers mogen slaan.
Die GMT’s moeten via regulering ‘biodiversiteit’op Wad en Noordzee vastleggen. De basis voor biodiversiteitsindicatoren van GMT, werd in een Verkeer en Waterstaat-rapport uit 2008 geleverd door Jannette Worm, bestuurslid van de tegen vissers procederende Waddenvereniging.
Ze noemt visserij op haar twitteraccount een ‘pervers systeem’, wil het ‘redden van de oceaan’uitschreeuwen, en ging ook in de Dark Room bij Earth Hour. Momenteel heeft Japan haar moreel verheven aanwezigheid nodig om ook verlicht te raken door de leer van Schutspatroon Jolande Sap. Die hoek dus.
GMT biologisch onmogelijke mogelijk maken Nog steeds alle vertrouwen dat dit objectief gebeurt, als ze maar kennis heeft? Maar dat is nu net mijn punt. De GMT-indicatoren zijn politiek zeer juist.Maar biologisch gezien lachwekkend. Een vergaarbak aan groen-bureaucratische willekeur, op basis waarmee de zelfde opstellers met het voorzorgprincipe in de hand andersdenkenden wegprocederen bij de Raad van State/ in door hen gewenste richting.
Lees en lach mee over de door de groene bureaucratie gewenste utopie van Wad en Noordzee… Lees verder »
Op de één of andere manier raak ik altijd erg onder de indruk van instituten met Engelse naam. Neem het Centre for Marine Policy uit Wageningen. Daar móet wel iets heel belangrijks gebeuren. Want zou je het ‘Mariene Regelfabriek’ noemen, dan roept dat toch heel andere associaties op. Van een instituut dat de Noordzee in een bureaulade opvangt. Een centrum dat de dynamiek van de Waddenzee temt met rapporten vol klimaatbestendige biodiversiteitsindicatoren en bodemkwaliteitsassessments. Waarmee een daaruit voortvloeiende klankbordcontactgroepoverlegstructuur alle verandering voor eens en voor altijd vastlegt. Dus die Nederlandse naam kan niet door de beugel.
Een wereld te winnen Maar al dat Engels in Nederlandse instituten heeft een bijklank, alsof er nog een wereld valt te winnen. Er is blijkbaar een buitenlandse zee die vraagt om Nederlandse bemoeienis. Maar dan, waarom heeft het Wageningse instituut van Martin Pastoors dan geen Duitse naam? ‘Das Zentrum fur Meeresburokratisierung und fischereibelemmerung’. Het overleg over het Wad en Noordzee vindt toch ook meer plaats met Duitsers? Uiteindelijk komen aanmerkelijk meer Duitsers op het Wad dan Engelsen. Zimmer Frei!
Je wilt toch de taal spreken van de mensen die er komen? Wat is er mis met de taal van Goethe en Rielke? En de zee van regulering die het Centre for Marine Policy voor een groot deel bestaansrecht geeft, komt uit Brussel, Bruxelles zoals ze daar zeggen. Lees verder »
valse concreetheid: copyright PBL/OECD
Eerder deze week blogde ik over angstmarketing van het Planbureau voor de Leefomgeving en het OECD: de wereld zal vergaan in 2050 als we zo doorgaan. Tenzij we de diversiteit van ambtenaren bevorderen. Aanleiding voor die angstmarketing is een OECD-ministersconferentie over ‘green growth’ op 31 maart: met belastinggeld optuigen van progressieve prestigeprojectjes in aanloop naar RIO.
Bonusbankier Pavan Sukddev wil biodiversiteit belasten (TEEB) Andere aanleiding voor de angstmarketing van PBL/OECD is de TEEB-conferentie in Leipzig van 19 maart tot vandaag, waarvan je hier het programma vindt met de usual suspects: tegen de politiek aanschurkende deskundigen van PBL, Alterra en Niet Gekozen Organisaties. (NGO’s) TEEB staat voor The Economics of Ecosystems and Biodiversity van bankier Pavan Sukhdev van de Deutsche Bank. Simon Upton van het OECD opent dit symposium, waar de echte natuur niet telt zolang je computermodel zegt van wel.
Fout 2 van PBL en OECD: rekent geen exoten mee Bij het biodiversiteitshoofdstuk van het OECD-rapport op bladzijde 172 komt de aap uit de mouw. Bedreigingen van twijfelachtige waarde als kleimut tsjeensj blaast Michiel Bakkenes in bovenstaande figuur op. Waarom? Omdat hij daar een volgens Oxfords ecoloog Kathy Willis ‘lachwekkend’model voor ontwikkelde, om zo voorpagina’s te halen en Nature. Maar exoten rekenen ze NIET mee. HUH?
Exoten en habitatvernietiging bedreigen wél, maar passen niet in model PBL Wie Charles Elton’s werk las, over hoe exotenverpreiding de 5 ecoregio’s van Wallace in de blender doet, David Simberloff en vele anderen weet dat juist invasieve exoten miljarden dollars landbouwschade veroorzaken, meer dan ‘kleimut tsjeensj’: die zijn wél belangrijk, behalve voor het PBL. Past niet in het model. Als er één oorzaak is voor het uitsterven van diersoorten zijn het wel exoten, zie de invasieve bruine slang op Guam die alle endemische soorten vogels opvrat. Lees verder »
Nederlandse Noordzeekust en Wad zijn volgens Ospar 'rood' probleemgebied, maar dat is een bureaucratisch artefact
Vanaf mijn eerste VIBEG-blog ‘Machiavelli met Zwarte Zee-eend als wapen’over Natura 2000 stelde ik al vast dat de invulling op Noordzee en Wad volgens VIBEG niets met Natura 2000 te maken heeft, maar met Ospar 1997. Waarvan de wens voor Marine Protected Areas in de Nota Ruimte 2004 werd vastgelegd.
Ospar is nodig, anders zijn wij overbodig Ospar stoelt op de holistische ideologie van Niet Gekozen Organisaties (NGO’s)/Extended Government, zoals ik beschreef in Visserijnieuws. Rapporten van Ospar, zoals deze evaluatie uit 2010- veronderstellen een mysterieuze ‘balans’in zee die alleen mensen ‘verstoren’. En dus is beleid nodig. Want anders zijn NGO’s en Henri Kool van het Ministerie van ELI overbodig.
‘Eutrofiering elimineren’und ausrotten De Ospar-benadering van eutrofiering- verrijking van zeewater met fosfaat en stikstof- in Ospar, laat hier weinig aan de verbeelding over, onder de titel ‘Eliminate Eutrophication’. Als stikstof en fosfaat door mensen is toegevoegd dan is het een ‘probleem’, los van de vraag óf het een probleem is.
Belgische grens houdt fosfaat tegen, wij zijn ‘probleemgebied’ Toch klopt hier iets niet. Kijk naar de figuur op bladzijde 10 in het Ospar-evalutatierapport: hier slechts klein in lage resolutie weergegeven. Onze Noordzeekust en Wad heten ‘problem area’voor Eutrophication. Er zou nog teveel fosfaat en stikstof in ons water komen en da’s niet zo mooi. Er is dus meer beleid nodig: meer belasting, regels en subsidiewerkgroepjes met NGO’s. Maar wat schetst onze verbazing?
Exact langs een rechte streep door de Belgische territoriale wateren, over de grens met Frankrijk houdt plots alle eutrofiering op. Frankrijk voldoet wél aan ‘de norm’.Nu kan dat twee oorzaken hebben:
Laat mij uitleggen, waarom ik geloof dat antwoord b. het juiste is..
Het drooggevallen Wad was op maximaal 5 procent van haar oppervlak bezet met mosselbanken
Er gaat niets boven: De magische mosselen-hypothese uit Groningen De te onderzoeken Piersma-reviewed hypothese:
‘Biobouwers zoals mosselbanken en zeegrasvelden spelen een sleutelrol bij het ontstaan en behouden van (bio-)diversiteit in de Waddenzee.’
Mosselbanken – die op hun piek maximaal 5 procent van het Nederlandse Waddenoppervlak van 2400 vierkante kilometer uitmaakten- met commerciele ingezaaide percelen van 70 vierkante kilometer in de Westelijke Waddenzee- zouden volgens RUG-hoogleraar Han Olff ‘de basis van het Waddenecosysteem vormen’, zo meldt hij in de Waddensleutels-nieuwsbrief. Juist….
Het na 1990 ‘verdwijnen’van (commerciele) mosselbanken in de Westelijke Waddenzee – en vermeende gebrek aan herstel is aanleiding voor het onderzoek. In de nutrientenrijkere Oostelijke Waddenzee is de populatie volgens Imares-bioloog Marnix van Stralen niettemin weer rond ‘streefwaarde’ uit het beleid van 2000 hectare teruggekeerd. Toch zouden waargenomen trends sinds de jaren ’90: van afname van vogelaantallen tot de troebelheid van het Waddenwater- zijn toe te schrijven aan minder ‘biobouwers’, waarbij de verderfelijke visserij natuurlijk ‘de oorzaak’is dat er minder mosselen zouden zijn.
Wie beschermt de natuur tegen de (regionale) overheid?
Afgelopen week debatteerde de Tweede Kamer over de nieuwe Natuurwet van Bleker, en zijn beheersafspraken met provicies. Die krijgen vrijwel alle verantwoordelijkheid over natuurbeheer. Natuurorganisaties verliezen oude financiele privileges en beklagen zich-, zoals nu in Vrij Nederland in het artikel ‘natuur is handel in emotie‘door Jan Jaap de Graeff van Natuurmonumenten.
Ruimtelijke Wanordening De Graaff maakt toch een goed punt. Alle natuurbescherming afschuiven op lokale en regionale overheden is bijzonder naief. Onze natuurbescherming was tot nu toe juist wél goed geregeld, en het verschil is te zien bij Nederland en Belgie. Een ritje over de as Zundert-Antwerpen-Brussel geneest je voorgoed van het idee dat decentralisatie je landschap mooi houdt.
De Belgen noemen hun eigen beleid ruimtelijke wanordening. Wij hadden centraal gestuurde ruimtelijke ordening en onze natuurlijke ruimte profiteerde daarvan. Zelfs midden in ons dichtstbevolkte stuk Nederland, vindt je zo nog het Groene Hart, het Gein, de plassen en veenweides. Dat hebben we goed geregeld. Onze duinen zijn door strakke centrale bescherming de mooiste van Europa. In een overvol land van 17 miljoen mensen!
