Close preview
temperatuurmetingen satelliet UAH: bron www.drroyspencer.com
Begin deze maand zette onze onkreukbare Crok voor Henk Kamp bij het Ministerie van Economische Zaken de positie uiteen in het klimaatdebat van sceptische wetenschappers: een klein Gallisch dorpje dat moedig weerstand biedt. Het Planbureau voor de Bureaucratische Leefomgeving (PBL) in Bilthoven heeft op haar website nu 3 tegenpresentaties geplaatst. Marcel – een eenvoudige onderzoeks/wetenschapsjournalist die zijn werk wél goed doet- is dus een serieuze bedreiging voor gevestigde belangen.
‘Sceptici leunen maar op één studie’ verwijt klimaatpot Strengers Strengers heeft het goede recht om drogredeneringen de kop in te drukken als ‘ja, het klimaat verandert altijd’: die zijn inderdaad geen bewijs, dat CO2 nu géén rol kan spelen. Eerder een bewijs van hoge klimaatgevoeligheid: met name voor zonnevariaties, zoals uit langere tijdschalen (eeuwen en millennia) blijkt. Strengers presenteert ‘veel gebruikte redeneringen van sceptici’, die een hoog ‘pot verwijt ketel-gehalte’hebben.
Eén studie van hyperalarmist Rahmstorf moet PBL gelijk geven Lezen wij de PBL-beleidsnotitie, die het afvlakken van opwarming in de laatste 14 jaar wil wegmoffellen:
Wel is het zo dat de waarnemingen van de laatste veertien jaar een kleinere temperatuurtrend laten zien dan in de twee decennia (is dat een lange termijn?RZ) ervoor. Dit is waarschijnlijk te wijten aan natuurlijke fluctuaties (…..????), die trends voor langere tijd kunnen maskeren. Eén recente studie laat zien dat, rekening houdend met bekende fluctuaties, de wereldgemiddelde temperatuur wel degelijk stijgt.
Lees verder »
De relatieve zeespiegelstijging voor onze kust is 1,7 mm per jaar in afgelopen eeuw, met een snellere accelaratie vóór 1940
Valt er iets te zeggen over klimaat of zeespiegelstijging, dan weten journalisten al decennia maar één ‘expert’te vinden, die ze laten leeglopen: Pier Vellinga, Hoogleraar Milieuvraagstukken aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Terwijl er bijvoorbeeld bij zeespiegelstijging duidelijk verschil bestaat tussen de Peer reviewed literatuur – de werkelijke stand van zaken die een kleine club experts meet- en de Pier reviewed literatuur: de door Vellinga geselecteerde Stapel die hem van pas komt. Deze blog toont hoe Vellinga zijn nationale beleidsinvloed mede dankt aan journalisten.
Daar zinken de koraaleilandjes weer op krantenpapier Het laatste slachtoffer van Vellinga is Bart van den Dikkenberg van het Reformatorisch Dagblad, waarbij Vellinga in ‘Proactief omgaan met zeespiegelstijging‘weer zielige koraaleilandjes laat verzuipen en de zeespiegel 1 meter doet stijgen. Vellinga stelt:
„Een stijging van 0,5 tot 1 meter lijkt onontkoombaar. Daar moeten we mee leren omgaan. Een weg terug is er ook niet. Uit de metingen blijkt dat de zeespiegel de laatste jaren sneller stijgt dan voorheen, van 1 à 1,5 naar 3 à 3,5 millimeter per jaar.”
Welke metingen Pier? Pier Vellinga liegt (hij kan beter weten, als hij beweert expert te zijn): er is geen accelaratie die nu uniek is of uit metingen blijkt, en beslist duidt op een doorgaande trend naar boven zoals hij steeds suggereert. Laten we eerst de laatste overzichtsstudie citeren uit 2009 in het Journal of Climatology van de 6 mondiale zeespiegelexperts die er toe doen.
little evidence has been found in individual tide gauge records for an ongoing positive acceleration of the sort suggested for the 20th century by climate models
En wat de zeespiegel rond de Australazische koraaleilandjes betreft die zo zielig zijn, terwijl de zeespiegel op Kiribati daalt. kijken we in het Journal of Coastal Research in 2011, waarin onderzoeker Phil Whatson vaststelt:
The analysis reveals a consistent trend of weak deceleration at each of these gauge sites throughout Australasia over the period from 1940 to 2000. Short period trends of acceleration in mean sea level after 1990 are evident at each site, although these are not abnormal or higher than other short-term rates measured throughout the historical record.
De zeespiegelstijging dáált Bart…rara, hoe kan dat? Lees verder »
De kustlijn in 1910 in de Texelse Duinen: vele (geologische)factoren bij kustveiligheid belangrijker dan 'de'zeespiegelstijging
Jubileert de kantklosvereniging van Jubbega dan is de Leeuwarder Courant een onmisbare bron van informatie, en dat bedoel ik écht positief. Maar bij klimaatzaken ontpoppen ze zich consequent tot alarmistische leugenfabriek. Woensdag berichtte de Buitenland-redactie van LC op de 3 dat Manila op de Fillipijnen zou overstromen door ‘een steeds snellere zeespiegelstijging’, voorzien van dramaplaatje met verzopen fietsers. Ongetwijfeld hebben vele andere kranten dat ook overgeschreven.
Zeespiegelstijging? Inklinking van bodem zul je bedoelen Inderdaad, dacht ik: dat moet wel onzin zijn, want a. er is géén snellere zeespiegelstijging gemeten dan de 2-3 mm per jaar(zie verderop, bij ons 1,7) b. het probleem in Manila op de Filipijnen is juist dat de bodem inklinkt; op sommige plaatsen wel met 6 centimeter PER JAAR. De stortbuien van de laatste tijd veroorzaken direct enorme overlast, versterkt door slechte stadsplanning.
Zoals dat bij meer Aziatische steden het geval is met buitensteden van Jakarta als meest pregnante voorbeeld: door grondwateronttrekking daalt de polder van Bandung met tientallen centimeters. Dat weet ik dankzij mijn reportage voor De Ingenieur over Derde Wereld Delta’s alweer 4 jaar geleden.
Filipijnse bestuurders mee in klimaatalarmisme om eigen wanbeheer te verdoezelen Dat ik natuurlijk weer gelijk heb, blijkt ook uit de publicatie van Rodolfo et al in het Journal of Disasters in 2006, we citeren (LC leest u mee?)
Land subsidence resulting from excessive extraction of groundwater is particularly acute in East Asian countries. Some Philippine government sectors have begun to recognise that the sea-level rise of one to three millimetres per year due to global warming is a cause of worsening floods around Manila Bay, but are oblivious to, or ignore, the principal reason: excessive groundwater extraction is lowering the land surface by several centimetres to more than a decimetre per year. Lees verder »
Meting met getijdenbakens Kiribati. Volgens Groene Pies zou het eiland wegspoelen door 'zeespiegelstijging'en dat zou onze schuld zijn
Wat claimde Greenpeace in 2006, hier bekend als Groene Pies, over de gevolgen van zeespiegelstijging voor het tropische atol Kiribati in 2006?
Already, two of the islands that make up Kiribati (a Pacific island nation) have gone under the waves, and in early 2005 others were inundated by a high spring tide that washed away farmland, contaminated wells with salt water, and flooded homes and a hospital.
en in 2005 ‘King Tide Pummels Kiribati’
As the seas continue to rise, the 92,000 people who live there could be forced to emigrate,…. en To save coastal communities and islands like Kiribati, governments must act to penalise polluters and invest heavily in clean energy sources in order to reduce emissions
As the seas continue to rise, the 92,000 people who live there could be forced to emigrate,…. en
To save coastal communities and islands like Kiribati, governments must act to penalise polluters and invest heavily in clean energy sources in order to reduce emissions
En hier in 2010 is volgens Groene Pies‘Kiribati the frontline of Climate Change.’
Maar nieuwe publicatie EOS (American Geographical Union) toont: zeespiegel Kiribati DAALT! Wetenschapsjournalist Mark Lynas blogt er over- de zelfde man die de onderwaterconferentie op de Maldiven in scene zette: Simon Donner van de Universiteit van British Columbia ging naar Kiribati om met getijdenbakens de zeespiegelverandering te METEN van 1993 tot 2011: het resultaat – een lichte (regionale)zeespiegelDALING bij Kiribati verscheen in EOS Transactions. Lees verder »
In het Bavel Interglaciaal, vernoemd naar een Nederlands stukje Noordzee, leefden hier nijlpaarden
Een vraagje: Wat droeg de milieubeweging afgelopen decennia bij aan onze kennis van de Nederrnatuur en klimaatontwikkelingen? Ehhhhhhh, eehhhhhhhhhh, toe help me even. Oh ja, alles sterft uit, dat is uw schuld en dit is onze giro: Fijn, dank u.
Wat droeg de boomkorvisserij bij aan de (klimaat)wetenschap? Dat resultaat is te lezen in bijvoorbeeld deze Mededeling van de Geologische Dienst ‘Pleistocene terrestrial mammal fauna from the North Sea’uit 1995. De vaderlandse paleoklimatologie en paleobiologie, zouden weinig voorstellen op pleistoceen gebied zonder de boomkorvisserij, die duizenden fossielen aan wal brachten, zodat Nederland ’s werelds grootste mammoetbeender-verzameling bezit. Data dames en heren, het brood van wetenschap vóór AG (Al Gore). De wetenschap na AG is een ander verhaal.
Bodemberoerende archeologie onder dekzand Holoceen Juist dankzij hun bodemberoering met doordringing tot maximaal 7 centimeter, konden boomkorvissers door de vroeg Holocene zandafzettingen ploegen, die het gros van de Noordzeebodem bedekken. Die dekzanden werden gevormd toen hier een koud steppeklimaat heerste met ijzige winden. Hier en daar vormde later een toefje veen. Dankzij de bodemberoering – die overigens al in de Middeleeuwen plaatsvond- kwam de ijstijdfauna boven uit het Pleistoceen.
Nijlpaarden opgevist uit warm interglaciaal 900.000 jaar geleden In een warm interglaciaal, mogelijk het Bavelian Interglaciaal leefden hier in Noordwest Europa zelfs nijlpaarden, Hippotamus antiquus, ook door vissers opgevist en aangeland. Lees verder »
Zandsuppleties Rijkswaterstaat. Rode lijn geeft het aantal Basiskustlijn Overschrijdingen weer, de blauwe staafjes zijn vooroeversuppleties, geel strandsuppleties
In De Levende Natuur stond een artikel van Martin Baptist en Wim Wiersinga over zandsuppleties om voorspelde zeespiegelstijgingen op te vangen. Zie hier het suppletieprogramma 2012-2015. Per millimeter zeespiegelstijging zou ongeveer 7 miljoen kuub zand nodig zijn.
Factor 12 meer suppleties bij uitvoering scenario Deltacommissie In het meest extreme scenario van de Deltacommissie onder leiding van hobbyboer Cees Veerman van 12 mm zeespiegelstijging per jaar, zou in de toekomst dan meer dan 80 miljoen kuub zand per jaar voor onze kust gestort moeten worden, tegen de gemiddeld 7 miljoen kuub in de jaren ’90. In de hoop dat zo het aantal Basiskustlijnoverschrijdingen (BKL) beperkt blijft
Daarbij stond deze grafiek, die toont hoe Rijkswaterstaat in de jaren ’90 alleen STRANDsuppleties uitvoerde (de gele staafjes)Vanaf 2001 kwam het accent te liggen op VOOROEVERsuppleties (blauw) van de kustlijn vanaf de -20 NAP dieptelijn. Wat zien we? Het volume aan gestort zand verdrievoudigde. Tegelijk bleeft het percentage BKL-overschrijdingen constant op 10 procent.
Maar is dat niet gek? De sterkste DALING van het aantal BKL-overschrijdingen (delta BKL)zet echter in wanneer er veel MINDER suppleties worden uitgevoerd. Ergo, is het niet zo dat suppleties niet het geclaimde effect hebben? Want anders zou de daling van BKL zijn ingezet bij een TOENAME van suppleties. Pas na 2001 verdrievoudigt het door Rijkswaterstaat gestortte zandvolume, meest via vooroeversuppleties. Lees verder »
Inleiding van Prof. Herman Russchenberg
Donderdagmiddag werd in het TU Science Centre in het oude “Mijnbouw” het Delft Climate Institute ten doop gehouden met een verhelderend minisymposium.
Omdat de verschillende handelingen in drie ruimtes plaatsvonden die zo ver mogelijk van elkaar verwijderd waren in het enorme gebouw, bewoog het gezelschap zich voortdurend tussen groepen uitgelaten kinderen die zich uitstekend vermaakten in de doolhof van zaaltjes met overal heerlijk speelbare wetenschap. Een fantastisch levend gebouw waar iedereen in het bezit van wijsneusjes tussen de 5 en 15 jaar beslist eens een dagje heen moet gaan, waarbij de kinderen ook als excuus bruikbaar zijn om het zelf allemaal eens te gaan ervaren! Het is het voormalige Evoluon in het kwadraat. Je kroost kan er zelfs zijn verjaardag vieren.
Directeur Russchenberg van het DCI legde aan de hand van het logo uit wat de bedoeling van het instituut was: met een koele blik kijken naar een opwarmende aarde. Het schaaltje onder de aarde duidde overigens op de noodzakelijke zorg voor de aarde die daarbij nodig was.
Deze koele blik kan deels letterlijk opgevat worden: een belangrijk deel van het DCI wordt gevormd door satellietwaarneming.
TU Delft en klimaat
Het DCI is vooralsnog een virtueel instituut, dat bestaand onderzoek op de TU coördineert en stimuleert, onder andere door thematisch te werk te gaan. Rector Magnificus Luyben vermeldde bij de financiering van het instituut alleen Universiteits- en faculteitsgelden, maar ik neem aan dat de instituutvorm mede gekozen is om ook naar andere klimaatgelden te kunnen hengelen. De TUD is er dan rijkelijk laat mee om nog een graantje mee te pikken uit de inmiddels alweer flink minder gevulde klimaatruif. Lees verder »
Hoog water in Harlingen vanavond met Noordwesterstorm
Of de zeespiegel nu stijgt door natuurlijke oorzaak, door AGW of allebeide, het maakt me niet uit. Wanneer hoog water over de dijken slaat besef je weer hoe kwetsbaar Nederland is. Deze foto nam ik vanmiddag aan de Zuidpier van het kneuterige haventje van Harlingen, waar ik vroeger met vrienden van het VWO naar toe ging om te spijbelen en bier drinken. Ik las net ‘Atlantic’van Simon Winchester – een schrijver die ik bewonder- die uitgebreid op de kwetsbaarheid van Nederland in gaat bij hogere zeespiegel en zware buien. Vanavond zijn beide factoren gecombineerd, veel water met een Noordwester die het water tegen onze dijken aanstuwt. Lees verder »
In 2010 is de zeespiegel met 6mm gedaald. NASA heeft hierover een persbericht uitgebracht en de zaak gebagatelliseerd door de turnaround vooral aan de omslag van El Ninjo naar La Ninja te wijten. Juist een paper van onze eigen KNMI-modeltovenaar Geert-Jan van Oldenborgh “bewijst” dat er inderdaad heulemaal niets bijzonders aan de hand is.
Flatline Als we Bob Tisdale mogen geloven, dan is er wél meer aan de hand: sinds 2000 is de Ocean Heat Content namelijk aan het flatlinen, volledig in tegenspraak met alle modelvoorspellingen. Ook Roger Pielke Sr. houdt de Ocean Heat Content scherp in de gaten simpelweg omdat dit volgens hem sowieso de enige juiste parameter is om global warming of global cooling aan af te lezen.
Lachen wordt het allemaal pas met Marc Morano en James Delingpole…
De gewraakte veel te groene kaart van Groenland, vergeleken met een satellietfoto uit 2011
Wederom goed nieuws uit de hoek van de wetenschap! Een aantal vooraanstaande glaciologen van het Scott Polar Research Institute (onderdeel van de Britse University of Cambridge) zijn in de pen geklommen tegen een kaart waarop Groenlandse ijskap verder is afgesmolten dan in werkelijkheid het geval is. Die kaart is op zich niet echt schokkend, het grote nieuws is dat er wetenschappers zijn die de moeite nemen om deze openlijk te corrigeren. Lees verder »
