Zure oceaanwetenschappers praten vakgebied voorbij onder druk om te scoren

Deze fossiele koraalriffen bij Solnhofen ontstonden in de warme Tethyszee bij 2000 ppm CO2: ga je ook mee met de Climategate-ontkennersexcursie zum Bayern?

Hoe actueel blijkt mijn blog over klimaatprostituees. Twee weken terug verscheen in Science nog een -mondiaal door media genegeerde- studie van METINGEN aan ECHT BESTAAND koraal bij West Australie. Wanneer je aan echte koraalriffen meet over de afgelopen 110 jaar- toen de CO2-concentratie ongeveer 30 procent steeg- zie je dat het koraal tot 23 procent EXTRA groeide bij 5 van de 6 riffen. Die waarneming sluit aan op andere studies over de zelfde periode.

Daar blogden wij over, zodat je nog érgens kon lezen over deze sceptisch stemmende Science-publicatie over wat alarmisten ‘de evil twin’van Global Warming noemen.

Paleontologie is leuk maar klimaatprostitutie verkoopt beter: Reuters bepaalt het klimaat in mediaOnder het motto ‘Paleontologie meets milieuporno’ slaan zure oceaanwetenschappers en hun PR-afdelingen weer toe in wereldmedia, door bevindingen op te blazen in een reviewstudie ‘The Geological Record of Ocean Acidification’ in Science: ‘Unprecedented Ocean Acidification’-speculatie. En zo is het dankzij Reuters weer mondiaal mediafeest van Businessweek tot NOS: alle leven ‘zou kunnen’ uitsterven door onze CO2-zonden. Het ‘zou kunnen’, houdt de Academische Klimaatindustrie al jaren draaiende.

Stop Being Skeptikal! en plak er nog een paar honderd miljoen jaar bij
PETM-foraminifeerexperts (Paleocene-Ecocene-Thermal-Maximum, de plotse opwarming van 55,8 miljoen jaar geleden) als Barbel ‘Stop Being Skeptikal!’Hoenisch en Appy Sluijs claimen nu ‘mogelijk’snellere oceaanverzuring dan de laatste 300 miljoen jaar.

Het persbericht vermeldt vrijwel niets over wat de onderzoekers nu werkelijk deden. Maar in de persberichten van Columbia University–wereldwijd door media overgenomen- is Hoenisch haar emoties niet meer de baas:

“If industrial carbon emissions continue at the current pace, we may lose organisms we care about — coral reefs, oysters, salmon,” Hoenisch said.

Snif snif..
Lees verder »

Koraal Indische Oceaan groeide 23 procent sneller bij 30 procent extra CO2

Deze fossiele koraalriffen bij Solnhofen ontstonden in de warme Tethyszee bij 2000 ppm CO2: ga je ook mee met de Climategate-ontkennersexcursie zum Bayern?

Wij van Climategate doopten ‘oceaanverzuring’- het extra oplossen van CO2 in zeewater- om tot ‘oceaanfertilisatie’. Omdat we -ongehinderd door dogmatiek- kijken naar bewijs. Net als bij plantengroei is extra CO2 voorlopig netto gúnstig. Waar alarmistische resultaten verschijnen, is dit meestal op basis van El Nino-incidentjes, onrealistische labexperimenten met plotse CO2/temperatuurschok en korte tijdreeksen waar onderscheid met natuurlijke variatie wegvalt.

In de echt bestaande oceaan blijkt koraal steeds béter te groeien door extra CO2 in zeewater. In Science van 3 februari is het alwéér raak, en lees vooral de hele studie en niet alleen de abstract.

Extra groei op 5 van de 6 locaties
Cooper et al boorden een metertje koraalsediment in de Indische Oceaan langs de kust van West Australie op 6 lokaties, om zo de groei over 110 jaar te meten. In ‘Growth of Western Australian Coral in the Anthropocene’- een studie betaald door mijnbouwmaatschappij BHP Biliton en de Australische overheid – moeten ze vaststellen dat op één proeflocatie na, het koraal op sommige locaties tot wel 23 procent béter groeit bij meer CO2. De grootste groei in kalkskelet, calcificatie werd zelfs waargenomen op een lokatie waar de zeewatertemperatuur het snelste steeg, met 0,1 graad per decennium.

Lees verder »

Epoca loopt dit jaar af, en de wetenschappers/communicatiemedewerkers zullen via media weer om aandacht vragen

Het Europese oceaanverzuringsprogramma Epoca- van ongeveer 30 miljoen euro waaraan ook het NIOZ-meewerkt, loopt dit jaar af. ‘Oceaanverzuring’is de verlaging van de pH in zee (die tussen 8 en 8,5 ligt), door het oplossen va CO2: hier oceaanfertilisatie gedoopt.

Omdat ook oceaanverzuurders van het goede leven houden, hebben ze hun finale conferentie in april aan de Cote ‘d Azur. Of nee, dat is gewoon omdat het zo centraal ligt… Ook heb je overigens goede mariene onderzoeksinstituten in de buurt zoals in Monaco, omdat de prins van Monaco een ruime eeuw geleden al pionierde in de oceanografie, en instituten en schepen financierde. We zullen er in onze pers wel weer over horen:

‘Oceaanverzuring is misschien wel de grootste ramp, maar er zijn nog onzekerheden’

(standaardformat bij wetenschapsmakelaardij van media)

Taking Ocean Acidification with a grain of salt
Omdat alarmisme bij oceaanverzuring de norm is/de pers haalt, vallen de besten in die val. Zelfs de anders zo scherpe geoloog/schrijver Simon Winchester was in de oceaanzuurpropaganda-machine getuind in ‘Atlantic’. Hij berichtte over de mythe dat koraalvissen die evolueerden bij 2000 ppm CO2 of meer nu bij 390 suicidaal in een haaienbek zouden zwemmen door ‘ocean acidification’, uit de Australische school der oceaanverzuurders. Blogde ik al over.

Zeldzamer zijn de rustiger, maar realistischer geluiden. Het blog van Hans Labohm tipt ons voor het artikel van Matt Ridley: taking ocean acidification with a grain of salt. Nieuw onderzoek laat andermaal weer zien dat alarmistische overdrijving de plank misslaat.
Lees verder »

Vuursalamander

Heeft u al een biodiversiteitscompensatieinstrument in uw bedrijf?

Als u dit woord zonder te stotteren of met uw ogen te knipperen uit kunt spreken, was U vrijdagmiddag in de goed gevulde grote tuinzaal van Antropia in Driebergen op de VVM bijeenkomst “Leren om te compenseren”.

Ik was afgelopen week net begonnen aan een blog waarin ik de kansen ging afwegen van de belangrijkste kandidaten als opvolger voor de huidige CO2 hype, als service aan onze alarmistische lezers uiteraard. Wilde ik daarbij nog energieschaarste, global cooling en oceaanverzuring opvoeren, sinds vrijdag is er nog maar één, dat is biodiversiteit, en die is er klaar voor!

Soortenrijk=dom

Ik was er bij in Driebergen, want ik dacht dat biodiversiteit iets was wat mij na aan het hart lag. Ik wil nu eenmaal graag genieten van een afwisselend landschap en een grote rijkdom aan plant- en diersoorten om mij heen. En dat mag best wat kosten. Diersoorten die voor eeuwig verloren gaan, dat voelt al helemaal als iets verschrikkelijks. Ik houd sowieso niet van definitieve dingen. Dus lang leve de biodiversiteit! Maar nee hoor, hoe kwam ik erbij!

Lees verder »